50-lecie parafii w Gorzowie Wielkopolskim

28 i 29 września 2012 r. w Gorzowie Wielkopolskim miała miejsce pasterska wizyta arcybiskupa Jeremiasza. Wizyta ta związana była z obchodami 50 rocznicy istnienia parafii. Władyka przewodniczył nabożeństwom w asyście zgromadzonego duchowieństwa i wiernych. W dniu 28 września odsłużono nabożeństwo wieczorne.

29 września dzieci przywitały arcybiskupa przed wejściem do cerkwi kwiatami, przedstawiciel rady parafialnej Sergiusz Protoklitow chlebem i solą, a następnie proboszcz, ks. Bazyli Michalczuk prosił abpa o wspólną modlitwę i błogosławieństwo dla wszystkich zebranych. W czasie nabożeństw śpiewał chór parafialny "Sotiria", dyrygentem którego jest Aleksander Lewczyszyn. Po zakończeniu Liturgii władyka poświęcił tablice, które upamiętniają historię parafii. Uroczystości zakończyły się wspólną agapą w sali parafialnej.

Parafia datuje swój początek na listopad 1962 r. Wówczas przybyli do Gorzowa, ówczesny ordynariusz diecezji wrocławsko - szczecińskiej, śp. Bazyli (Doroszkiewicz), późniejszy metropolita i śp. ks. archimadryta Afanasij (Sienkiewicz), ponieważ były sygnały, że w Gorzowie są prawosławni i jest potrzeba zorganizowania parafii.

Pierwsze osoby, z którymi zetknęli się prawosławni duchowni to śp. śp. Eugenia Sawczuk, kijowianka Wasielewska, Bauerowie, E. M. Protoklitow, E, Sawienko, P. Zgorzelska, Andrejewowie, T. Brykner, J. Borysowiec, Golonkowie, D. Zmarzlik. Na początku molebny i panichidy odbywały się w Nowinach Wielkich, 20 km od Gorzowa.

W międzyczasie w Gorzowie, dzięki dużej pomocy śp. metropolity Bazylego, kupiono budynek mieszkalny. Należało go zaadaptować do celów religijnych. Niezbędne utensylia śp. ks. Afanasij sprowadzał z różnych parafii, np. płaszczanicę z monasteru na Grabarce, daronosicę, darochranitielnicę od ks. Nestorowicza z Chełma. Osobiście wkładał dużo pracy i ogromne zaangażowanie w to, by pokonać piętrzące się problemy.

Dzięki Opatrzności Bożej w święta wielkanocne 1963 r. w cerkwi odprawiono pierwsze nabożeństwo.

Wiosną 1964 r. powstał ikonostas. Ikony napisał śp. ks. ihum. Alipij Kołodko. Obecnie ikonostas znajduje się w cerkwi w Torzymiu. Nabożeństwa w tej domowej cerkwi trwały do października 1995 r.

W 1984 r. śp. ks. ihum. Afanasij przeszedł na zasłużoną emeryturę, a 30 stycznia 1996 r. odszedł do wieczności. Zgodnie z ostatnią wolą został pochowany na św. Górze Grabarce. W 1984 r. do Gorzowa przybył ks. Bazyli Michalczuk. Przed proboszczem i wiernymi stanęło ogromne zadanie do realizacji – budowa nowej cerkwi, budowa domu parafialnego i dzwonnicy.

23 października 1988 r. arcybiskup wrocławski i szczeciński Jeremiasz, dokonał aktu wmurowania kamienia węgielnego, poświęcenia miejsca pod budowę cerkwi, wmurowania relikwii Dzieci Betlejemskich i poświęcenia krzyża, który został umieszczony w miejscu przyszłego ołtarza.

Wiosną 1989 r. rozpoczęto budowę cerkwi. W lipcu 1994 r. arcybiskup Jeremiasz dokonał poświęcenia krzyży, które ustawiono na kopułach. 21 października 1995 metropolita warszawski i całej Polski Bazyli, w asyście arcybiskupa przemyskiego i nowosądeckiego Adama, arcybiskupa lubelskiego i chełmskiego Abla i licznie zgromadzonego duchowieństwa dokonał konsekracji cerkwi.

W ołtarzu zostały umieszczone relikwie męczenników – św. Anichimosa, biskupa Nikomedii i św. Eulampii.

W czasie konsekracji zgromadziło się bardzo wielu duchownych prawosławnych i parafian i wielu znamienitych gości, np. konsul generalny Rosji, wojewódzki konserwator zabytków, dyrektor urzędu ds. wyznań, przedstawiciel Urzędu Rady Ministrów, przedstawiciel Polskiej Rady Ekumenicznej i duchowni reprezentujący wyznania zrzeszone w PRE w Gorzowie. Słowa podziękowania były skierowane też do wojewody i prezydentów Gorzowa, wspierających wspólnotę wyznaniową.

Cerkiew nasza w podstawie ma kształt krzyża greckiego równoramiennego. Wieńczy ją jedna duża i 4 małe kopuły. Wewnątrz zwraca uwagę piękny ikonostas. Był on zaprojektowany, a ikony napisane w szkole ikonograficznej w Bielsku Podlaskim.

Po konsekracji rozpoczął się kolejny, nowy etap w życiu parafii. W 1996 r. rozpoczęto, a w 1998 r. zakończono budowę domu parafialnego. Znajdują się tu mieszkania, ale jest też okazała część służbowa, parafialna.

W międzyczasie, w latach 2007-2008 zbudowano dzwonnicę, gdzie zawieszone są 3 dzwony. 18 października 2008 r. abp Jeremiasz dokonał poświęcenia 2 dzwonów, a 23 października 2010 r. poświęcenia trzeciego dzwonu i dzwonnicy.

Należy zdecydowanie podkreślić, że praca proboszcza parafii, rad parafialnych i wiernych zawsze była wspierana w zróżnicowanym, bardzo szerokim wymiarze przez władykę Jeremiasza. W tym miejscu za ten ogromny trud i pomoc, za bardzo wiele spotkań modlitewnych, za życzliwe, wspierające nas słowa przez wszystkie lata, serdecznie dziękujemy.

Spotkania modlitewne w cerkwi od września 2005 r. uświetnia chór "Sotiria". Dyrygentem jest Aleksander Lewczyszyn; chórzystkami są osoby w różnym wieku, różnych zawodów i wyznań. Chór wypracował już pewne tradycje. Każdego roku odbywają się w cerkwi wieczory kolęd i koncerty muzyki pasyjnej. Grono słuchaczy jest bardzo liczne i niezmiennie zafascynowane muzyką cerkiewną. Oprócz tego "Sotiria" śpiewała w cerkwi w Barlinku, w kościele ewangelickim i w kościołach katolickich w Gorzowie i w okolicy. Swoim śpiewem chór uświetniał wystawy, wernisaże, spotkania u muzeach tematycznie nawiązujące do tradycji chrześcijan, np. wystawa pisanek, wigilia narodów, watra, wystawy fotograficzno-ikonograficzne, jak też koncerty charytatywne na rzecz hospicjum w Gorzowie i koncert dla dzieci niepełnosprawnych. Chór wziął udział także w spotkaniu ekumenicznym w Poznaniu, w koncercie pieśni paraliturgicznej w Stargardzie Szczecińskim. Odbywają się wspólne spotkania wigilijne i wspólne śniadania wielkanocne.

http://www.diecezjawroclawsko-szczecinska.pl

— Witalis Michalczuk