70. rocznica śmierci ks. ppłk. Szymona Fedorońko

Dziś mija 70. rocznica śmierci prawosławnego kapelana Wojska Polskiego II RP, ks. ppłk. Szymona Fedorońko. Duchowny zginął wraz z tysiącami oficerów i przedstawicieli inteligencji II Rzeczypospolitej 27 kwietnia 1940 roku w Katyniu (zachodnia Rosja), rozstrzelany z rozkazu władz komunistycznych. Zbrodnia dokonana na tle politycznym jest do dzisiaj jednym z najważniejszych momentów martyrologii narodu polskiego oraz obywateli Rzeczyspospolitej.

8 listopada 2008 roku w związku z 90. rocznicą odzyskania niepodległości Polski przed domem metropolitalnym w Warszawie odsłonięto i poświęcono pomnik rodziny Fedoronków. Kamień upamiętnia ks. ppłk. Szymona oraz jego żoną Wierę i trzech synów: Aleksandra, Oresta, i Wiaczesława, żołnierzy AK, którzy walczyli i zginęli w Powstaniu Warszawskim.

Szymon Fedorońko urodził się 21 sierpnia 1893 r. w Czerteży k. Sanoka. Po ukończeniu gimnazjum i Prawosławnego Seminarium Duchownego w Żytomierzu otrzymał święcenia kapłańskie. W 1922 r. wstąpił do Wojska Polskiego i został kapelanem X Okręgu Korpusu w Przemyślu. Na początku lat 30 XX w. ks. Szymona mianowano Naczelnym Kapelanem Wojska Polskiego.

Podczas kampanii wrześniowej ks. Fedorońko niósł posługę kapelańską żołnierzom wyznania prawosławnego. Po wejściu Armii Czerwonej do Rzeczpospolitej ks. Fedorońko wzięto do niewoli i osadzono w obozie w Starobielsku, a następnie w Kozielsku. 27 kwietnia 1940 r. ks. Szymon Fedorońko figurował na liście wywozowej do Katynia, gdzie został zamordowany przez NKWD.

Naczelny Kapelan WP pozostawił 3 synów. Wiaczesław i Orest polegli podczas Powstania Warszawskiego w sierpniu 1944 r., zaś Aleksander zginął jako lotnik podczas lotu bojowego nad Mannheim w 1944 r.

— Tomasz Sulima