Kolejna nowa książka w dziale Media

W dziale Media (tutaj) dostępna jest już kolejna książka w formacie pdf pt. Powrót. Nawrócenie i spowiedź. - Archimandryta Nektariusz (Antonopulos). Tłumaczenie z rosyjskiego tłumaczenia oryginału nowogreckiego Aleksander Kowalski.

„Przedmowa Często słyszymy wokół, a także sami mówimy o kimś, że jest „dobrym” lub „złym” człowiekiem. Dzielimy więc ludzi na „dobrych" i „złych", wypowiadając owe sądy na podstawie własnych ocen. Takie podejście przeciwne jest Bogu i Cerkwi. Po pierwsze, nie mamy prawa osądzać bliźnich, znamy ich za mało i jedynie zewnętrznie; nie możemy także poznać głębi ich serc. Po drugie, dla Cerkwi nie istnieją „dobrzy" czy „źli", ale ludzie znajdujący się wewnątrz Cerkwi lub poza Nią. Nadzieję na zbawienie możemy mieć jedynie przebywając w cerkiewnym ogrodzeniu. Nawet jeżeli jesteś „dobrym" człowiekiem, nie ma takiej możliwości, pozostając poza Cerkwią. Poza Cerkwią nie ma zbawienia - mówi św. Cyprian Kartagiński. Jezus Chrystus przyszedł na świat nie po to, aby nauczać jakiejś nowej filozofii i nie dlatego, aby utworzyć jeszcze jedną nową religię w miejsce już istniejących Zbudował Swoją Cerkiew, Bogoczłowiecze Ciało, wewnątrz Którego człowiek się zbawia. Jeżeli zatem ktoś rzeczywiście pragnie zbawienia. to nie ma dla niego innej drogi jak stanie się członkiem Cerkwi, przylgnięcie do Ciała Chrystusowego. Nasze jednoczenie się z Cerkwią urzeczywistnia się poprzez sakrament Chrztu. W sakramencie tym wyrzekamy się szatana, jego królestwa, posłuszeństwa względem niego. jego ciemności i jednoczymy się z Chrystusem, stając się członkami Jego Cerkwi. Innymi słowy, stajemy się dziećmi Boga Ojca. członkami jego rodziny, braćmi innych chrześcijan. Wewnątrz Cerkwi, korzystając z darów Bożych, rozpoczynamy duchową drogę, której celem jest nasze doskonalenie się, nasze uświęcenie. Jednak, poprzez zaniedbania i nasze grzechy, ta duchowa droga może zostać niejeden raz przerwana. Mamy w zwyczaju zapominać o darach Ojca i Bożej miłości, zapominać o obietnicach. które dawaliśmy przy Świętym Chrzcie, popadać w niewole grzechu. Ale Bóg, miłujący człowieka i znający nasze słabości, proponuje nam możliwość nieustającego powrotu do Niego, naprawy swojej drogi, uleczenia ran. Osiąga się to w Sakramencie Pokuty (Pokajania i poprzez wyznanie swoich grzechów. Sakrament Pokuty zwany także sakramentem Spowiedzi to wielki dar miłości Bożej. Niestety, prawie nic o nim nie wiemy, a nie rozumiejąc go właściwie, gardzimy nim lub też mamy skażone wyobrażenie o tym, jak należy przystępować do spowiedzi; w rezultacie pozostajemy niewolnikami grzechu. To, o czym będzie powiedziane niżej, nie jest ani teologicznym traktatem, ani pracą naukową o nawróceniu. Napisano już wiele fundamentalnych prac podobnego typu. Ta mała książeczka przeznaczona jest głównie dla szerokiego kręgu ludzi, którzy myśląc swoim zbawieniu. Ukazano w niej sposoby (możliwości) usunięcia niektórych przeszkód, z którymi spotkać się mogą ci, którzy zechcą przystąpić do tego wielkiego sakramentu. świadczącego o bezgranicznym umiłowaniu człowieka przez Boga.

26 stycznia 1993 Pamięci błogosławionego Klimenta Sagmadskiego Archimandryta Nektariusz”

Pełna wersja w formacie pdf została przygotowana przez pana Aleksandra Kowalskiego. Aby odczytać ten format pliku należy zainstalować dodatkowy program - Adobe Reader, który znajduje się (tutaj).

Książka jest również dostępna w sklepie internetowym (tutaj), w sklepie Bractwa Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej, a także w większości parafii w Polsce.

Więcej informacji można również znaleźć w dziale O prawosławiu (tutaj)

— Tomasz Hanczaruk