Liturgia Wielkiego Czwartku

Dziś rano w Warszawie, w katedrze św. Marii Magdaleny, metropolita Sawa celebrował w asyście warszawskiego duchowieństwa Boską Liturgię św. Bazylego Wielkiego.

Władyka podczas kazania zwrócił uwagę wiernych na kilka aspektów Wielkiego Czwartku. Podkreślił, że najważniejsza jest pokora, która jest początkiem życia w Cerkwi, rodzinie i świecie. Chrystus umywając nogi apostołom dał nam wzór pokory i jak czytamy w Ewangelii św. Jana: Zatem jeśli ja, wasz Pan i Nauczyciel obmyłem nogi wasze, to i wy powinniście nawzajem obmywać sobie nogi, i dlatego właśnie dałem wam przykład z siebie, abyście tak czynili, jak ja wam uczyniłem. Wielki Czwartek jest też dniem ustanowienia Eucharystii, na której zbudowany jest Kościół. Sakrament ten silnie wiąże się też z innym sakramentem – kapłaństwem. Władyka zwracając się do młodzieży, a w szczególności do kandydatów na kapłanów, zwrócił szczególną uwagę na to, że oni, chcąc poświęcić swoje życie Bogu oddają je w służbę całemu Kościołowi. Metropolita mówił też o innym, negatywnym przykładzie – apostole Judaszu, który był obecny na wieczerzy, ale mimo wszystko opuścił dobrowolnie swojego Nauczyciela, braci i wyszedł ze wspólnej wieczerzy po tym jak otrzymał od Chrystusa kawałek chleba umoczony w soli. Tak też często dzieje się w świecie – ludzie otrzymawszy uprzednio coś dobrego, zostawiają swoich bliskich, rodzinę i odchodzą. Wielki Czwartek nawołuje też nas do nieustannego czuwania. Apostołowie w Getsemanii nie byli w stanie czuwać z Chrystusem, natomiast my powinniśmy czuwać nieustannie, być gotowymi i przygotowanymi na wszystko co nas spotyka – rzeczy dobre i straszne. Władyka przypomniał o czuwających niewiastach – tych mądrych, które czuwały i weszły do domu oblubieńca i tych nierozumnych, które zamiast czuwać spały.

Pod koniec Liturgii dokonano obrzędu świętego umycia nóg. Tekst obrzędu w j. polskim tutaj.

W opisie święta (synaksarionie) czytamy: W święty Wielki Czwartek celebrujemy, jak to wspaniale ułożyli Boży Ojcowie, zgodnie z Bożymi Apostołami i Świętą Ewangelią, przekazane nam cztery te świętowania: świętego umycia, mistycznej wieczerzy, arcykapłańskiej modlitwy i zdrady.

Troparion Wielkiego Czwartku Kiedy chwalebni uczniowie na wieczerzy podczas umycia nóg zostali oświeceni, wtedy Judasz niegodny, zamroczony pożądaniem srebra, niesprawiedliwym sędziom wydaje Ciebie, sprawiedliwego Sędziego. Chciwy zbieraczu bogactw! Popatrz na tego, który dla nich się powiesił. Unikaj chciwości, oto, na co poważyła się chciwość wobec swego Nauczyciela. O, Panie, dobry we wszystkim, chwała Tobie!

Kondakion Zdrajca, przyjąwszy w ręce chleb, w tajemnicy wyciągnął je, aby otrzymać cenę Tego, który swoimi rękoma stworzył człowieka. Nie nawrócił się Judasz, sługa i zdrajca.

Zdjęcia: Grzegorz Makal na zdjęciu Władyka Sawa dokonuje obrzędu świetego umycia nóg<i/>

Tłum. tekstów liturgicznych ks. Henryk Paprocki

— Anna Żornaczuk