Niedziela św. Marii Egipcjanki

Św. Maria Egipcjanka, którą wspominamy w piątą niedzielę Wielkiego Postu udowadnia nam, że można podnieśc się z największego nawet upadku. Im głębszy był ten upadek, tym więcej musimy włożyć wysiłku i może to zająć więcej czasu. Nigdy jednak dla Boga nie jesteśmy całkowicie straceni. Dopóki żyjemy wszystko jest możliwe. Święta Maria Egipcjanka wiele lat życia poświęciła rozpuście, a mimo to osiągnęła wielką doskonałość ducha.

Nasz upadek zazwyczaj nie jest tak wielkim. Nasze wysiłki nie muszą być więc tak drastyczne. Nie musimy uciekać na pustynię. Musimy jednak zerwać z tym, co w nas grzeszne.

W tych ostatnich tygodniach postu Kościół pragnie dodatkowo nas wzmocnić. Dlatego też na jutrzni czwartku piątego tygodnia (w praktyce w środę wieczorem) czytany jest w całości Wielki Kanon św. Andrzeja z Krety. Pokazuje on nam smutny stan naszej duszy by wahający się czy wejść na pierwszy stopień „drabiny” bezzwłocznie się na to zdecydowali.

Na sobotniej jutrzni piątego tygodnia (w piątek wieczorem) czytamy akatyst ku czci Bogurodzicy. Oto wzór doskonałości. Taka osobowość nas czeka na szczycie „drabiny”. Maria nie urodziła się doskonałą. Ona doskonałość w sobie wypracowała.

Pod koniec tygodnia poświęconego pamięci Marii Egipcjanki możemy być jak Łazarz (Sobota Wskrzeszenia Łazarza). Duchowo martwi zostaniemy wezwani przez Chrystusa – w odpowiedzi na nasz postny trud – do duchowego zmartwychwstania.

Żywot św. Marii Egipcjanki.

"Św. Maria Egipcjanka"- tekst z Przeglądu Prawosławnego.

Na podstawie www.orthodox.pl

— Beata Tomczuk