Obchody święta Zwiastowania Bogurodzicy w Supraślu

W męskim monasterze w Supraślu odbyły się w piątek i sobotę uroczystości święta Zwiastowania Bogurodzicy. To patronalne święto tego monasteru.

W dniu święta Zwiastowania Bogurodzicy (7 kwietnia) na uroczystości do Supraślu wyszła z Białegostoku piesza pielgrzymka. Ponad 100 osób wyruszyło o godz. 6 sprzed cerkwi Hagia Sophia, wierni mieli do pokonania ponad 12 km. Taką pielgrzymkę po raz trzeci zorganizowało Bractwo Trzech Świętych Hierarchów.
W świątecznej Liturgii, jaka rozpoczęła się o godz. 10, uczestniczyli hierarchowie z Polski (arcybiskup białostocki i gdański Jakub, biskup supraski Grzegorz, biskup siemiatycki Jerzy) i Ukrainy (biskup włodzimiersko-wołyński i kowelski Włodzimierz). W czasie małego wejścia, arcybiskup Jakub podniósł do godności archimandryty namiestnika supraskiego monasteru o. ihumena Andrzeja (Borkowskiego). Natomiast do godności ihumena podniesieni zostali ojcowie hieromnisi: Mateusz (Ostapczuk) oraz Sergiusz (Matwiejczuk).

W związku ze zbliżającą się drugą rocznicą śmierci, w czasie uroczystości modlono się też za śp. arcybiskupa Mirona, który 10 kwietnia 2010 roku zginął w katastrofie prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem. Arcybiskup Jakub przypomniał, że przed wylotem do Smoleńska, 7 kwietnia 2010 roku, abp Miron brał udział w święcie Zwiastowania Bogurodzicy w Supraślu. Śp. abp Miron (Chodakowski), zwierzchnik prawosławnego ordynariatu Wojska Polskiego jest pochowany w krypcie głównej klasztornej cerkwi pw. Zaśnięcia Bogurodzicy.

Całonocne czuwanie, poświęcenie wody i Liturgia odprawione zostały w mniejszej monasterskiej świątyni, cerkwi pw. św. Jana Teologa.

Monasterska cerkiew pw. Zwiastowania Bogurodzicy jest główną świątynią Supraskiej Ławry. Zbudowana na początku XVI w. cerkiew w czasie II wojny światowej została doszczętnie zniszczona przez wojska niemieckie. Odbudowano ją pod koniec XX wieku. W latach 1889-1890 wzniesiono kolejną, mniejszą cerkiew pod wezwaniem Jana Teologa.
Zdjęcia: orthodox.bialystok.pl, Damian Czurak i Mateusz Śliwski

— Elżbieta Iwaniuk