Obrona doktorska ks. Andrzeja Bierozy

Zagadnienie prymatu papieża w wybranej literaturze polemicznej końca XVI wieku, w związku z unią brzeską. Studium eklezjalno – kanoniczne. To temat publicznej obrony rozprawy doktorskiej ks. Andrzeja Bierozy, która odbyła się 11 kwietnia br. w budynku Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Praca doktorska została napisana pod kierunkiem bp. dr. hab. prof. ChAT Jerzego (Pańkowskiego) natomiast na recenzentów wyznaczono: met. prof. Sawę (Hrycuniaka) oraz dr. hab. prof. KUL Krzysztofa Leśniewskiego.

Ks. Andrzej Bieroza w swoim autoreferacie zaznaczył, że punktem odniesienia modelowego potraktowania spornych idei, stała się rzadko w patrystyce spotykana idea harmonii św. Ignacego Teofora. Harmonii jako elementu konstytutywnego i istotnego dla Kościoła. Idea ta, ukazuje bardzo istotną jakość posługi episkopalnej, a także stanowi wprowadzenie do egzegezy zasadniczej dla zagadnienia prymatu piotrowego perykopy: na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą (Mt 16, 17-18).

W swojej rozprawie ks. A Bieroza, rozważając perykopę z ewangelii Mateusza oparł się zarówno na osiągnięciach prawosławnych jak i rzymskokatolickich. Taki sposób ujęcia już na wstępie ukazuje rozbieżności, stające się podstawą sytuacji spornej - zaznaczył autor. Istotnym uzupełnieniem treści jest sumaryczne omówienie prymarnych prerogatyw Rzymu i prawosławnego do nich komentarza. Odnośne do omawianego zagadnienia, erystyczne spotkanie Wschodu i Zachodu ilustruje on dwiema egzemplifikacjami: św. Cypriana Kartagińskiego i św. Focjusza – kontynuował swój autoreferat doktorant.

Ks. A. Bieroza w swojej dysertacji zaprezentował historyczny wymiar spornych relacji prawosławno – rzymskich, wskazując na ważnych protagonistów sporu: Hipacego Pocieja i Marcina Broniewskiego jako głównych autorów polemicznych, a także przedstawił zagadnienia przeprowadzone w oparciu o analizy najważniejszych przykładów piśmiennictwa polemicznego XVI w.

Profesor Leśniewski zauważył, iż został postawiony przez autora bardzo ambitny cel, a mianowicie próba prezentacji zagadnienia prymatu papieskiego, który wymaga pogłębienia analizy treściowej oraz uwzględnienia aspektu historycznego w tej kategorii piśmiennictwa, ponieważ nie zabrakło aspektu teologicznego. Recenzent bardzo mocno podkreślił, że koncepcja pracy ks. Bierozy ma charakter pionierski i oryginalny na polskim gruncie i jest pierwszą tego typu pracą w środowisku prawosławnym.

Natomiast metropolita Sawa zaznaczył, że problem prymatu papieża jest tematem prac międzynarodowej komisji teologicznej prawosławno – rzymskokatolickiej, który stanowi jedną z najważniejszych różnic między kościołami: prawosławnym i rzymskokatolickim. Podkreślił, iż autor w swojej rozprawie starał się przedstawić nauczanie o biskupie Rzymu jak najobszerniej, nie tylko w granicach unii brzeskiej XVI w., ale także sięgną do samych początków pojawienia się tego problemu w kościele chrześcijańskim. Nadmienił, że ks. Andrzej Bieroza, jako teolog prawosławny, ma świadomość odpowiedzialności kościelno – dogmatycznej, wynikającej z nauczania o prymacie papieskim.

Ks. kpt. Andrzej Bieroza urodził się 18 lipca 1976r. w Białymstoku. Po zdaniu egzaminu dojrzałości w 1996r. wstąpił do Wyższego Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie, które ukończył w 1999r. broniąc tytuł Licencjata Teologii Prawosławnej. Następnie kontynuował dzienne studia magisterskie w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, które ukończył w 2003r. uzyskując tytuł magistra teologii prawosławnej. Przez rok pracował w Kanadzie, jako psalmista-dyrygent w katedrze pw. śww. Piotra i Pawła w Montrealu. Po powrocie do kraju został skierowany przez Metropolitę Warszawskiego i całej Polski Sawę do Bielska Podlaskiego, gdzie od września 2004r. pełnił stanowisko dyrygenta w katedralnej parafii pw. Zmartwychwstania Pańskiego. W październiku 2004r. wstąpił w szeregi prawosławnej diecezji polowej WP, obejmując stanowisko dyrygenta w wojskowej kaplicy pw. św. kpł. płk męcz. Bazylego (Martysza) w Warszawie. 12 czerwca 2006r. śp. Jego Ekscelencja abp. gen. dyw. Miron, Prawosławny Ordynariusz Wojskowy, w Katedrze św. Trójcy w Hajnowce, udzielił chirotonii diakońskiej. 11 kwietnia 2011r. został podniesiony do godności protodiakońskiej.

— Marta Łuksza