Orędzie bożonarodzeniowe arcybiskupa Jakuba

Bóg pozwolił dziś jeszcze raz świętować Boże Narodzenie. Przygotowywaliśmy się do niego przez okres postu, którego celem było wyciszenie naszych namiętności i skierowanie myśli na wydarzenie Wcielenia Boga, które jest najważniejszym zdarzeniem w historii ludzkości. Jest ono też bardzo ważnym wydarzeniem dla każdego z nas osobiście, gdyż nadaje sens ludzkiemu istnieniu. Wielu bowiem uznaje współcześnie za cel życia, życie ziemskie. W rzeczywistości jest jednak inaczej; życie ziemskie jest tylko małym preludium do całościowego istnienia człowieka. Człowiek jest stworzony do wieczności, mówi nam o tym Biblia, czujemy to również podświadomie.

Cerkiew poprzez teksty liturgiczne podczas nabożeństw, których autorami w większości są ludzie święci, ciągle przypomina nam, a szczególnie w okresie przygotowawczym do święta Bożego Narodzenia, byśmy byli przekonani o istnieniu życia wiecznego. W tekstach tych w szczególny sposób akcentuje się fakt, iż wcielenie samego Boga nastąpiło po to, byśmy żyli wiecznie. Bóg stał się człowiekiem, aby człowieka uczynić bogiem - takie jest przesłanie całego chrześcijaństwa. Dziś radujemy się, iż wiara, a może nawet i przekonanie, które nosimy w sobie, nadaje sens życiu i kieruje nas do nieustannego wysiłku w dążeniu do doskonałości, osiąganiu cnót i zdobywaniu Królestwa Niebieskiego. Tej radości nie powinny nawet przyćmiewać trudności ziemskiego życia. Jeśli jest życie wieczne, to jakie znaczenie mają dla nas warunki, w których żyjemy tutaj. Utrapienia ziemskie jeszcze mocniej mogą utwierdzać nas w tym, iż życie ziemskie nie ma głębszego sensu, i ukierunkowywać nas tak, aby wszystko poświęcić życiu „przyszłego wieku”.

Czas święta przypomina nam o tym, my natomiast winniśmy czynić wszystko, by naszej wiary nie spłycać, lecz rozpalać ją jeszcze mocniej. Wielu bowiem z tych, którzy mówią, iż są wierzącymi, traktuje Kościół jedynie jako narzędzie do budowania dobrobytu, a co najwyżej do poprawnych stosunków międzyludzkich tylko tu, na ziemi. Zadaniem Kościoła jest jednak prowadzić do życia wiecznego, wiecznej miłości, przebóstwienia, a nie do dobrobytu ziemskiego.
W tym roku minie 20 lat od przemian, które miały miejsce w naszym kraju. Umożliwiły one naszej Cerkwi rozszerzenie swej działalności. Nasi duchowni mogli ponownie pojawić się w szkołach, by tam nauczać religii, być w szpitalach, aresztach, więzieniach, wśród żołnierzy, by wszędzie tam nieść Dobrą Nowinę o zbawieniu i życiu wiecznym. Są oni tam przede wszystkim po to, by przypominać o ostatecznym celu ludzkiego życia. Świat wciąż potrzebuje głoszenia o Chrystusie, Który dla naszego zbawienia był Bogiem i Człowiekiem, Który przyszedł na świat, by przez śmierć krzyżową otworzyć nam bramy Królestwa Niebios.
Świat potrzebuje głoszenia Słowa Bożego, nie wszystko bowiem, co się w nim dzieje, jest dobre i moralne. W wielu dziedzinach naszego życia możemy widzieć przykład sprzeciwu wobec chrześcijańskich zasad życia i moralności. Prócz wojen, aktów terrorystycznych, które są przykładem pogardy dla życia innego człowieka, możemy do nich zaliczyć większość eksperymentów współczesnej bioetyki, będących w pewnym sensie buntem przeciwko Stwórcy. Zatrwożeni takim rozwojem świata i zmartwieni postawą ludzkości, nie tylko duchowni, lecz my wszyscy, wierzący, winniśmy przypominać światu o jego ostatecznym celu i o tym, dlaczego narodził się nasz Zbawiciel Jezus Chrystus.

W ten uroczysty i radosny dzień Narodzin Syna Bożego, kiedy mistycznie przenosimy się do Betlejem, niewątpliwie zmartwieni postawą i stanem ludzkości, wznieśmy swe gorące modlitwy ku Nowonarodzonemu, aby zesłał pokój światu, wzajemną miłość i nadzieję na życie wieczne. Podziękujmy za wszystkie dobrodziejstwa, którymi nas obdarowuje, za dar wiary, za łaskę, którą prowadzi nas do zbawienia, za opiekę nad Swoim Kościołem.
Z okazji świąt Bożego Narodzenia pragnę również serdecznie pozdrowić: Duchowieństwo, Braci i Siostry Zakonne, Wiernych Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej i życzyć Wszystkim błogosławionej bożonarodzeniowej radości, nadziei, spokoju wewnętrznego i Bożego błogosławieństwa we wszystkich życiowych poczynaniach. Nowy 2009 Rok niech będzie rokiem nowej łaski Pańskiej w naszym życiu, w naszej Ojczyźnie i na całym świecie.
Łaska Pana Naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z wszystkimi Wami.
+Jakub
Prawosławny Arcybiskup Białostocki i Gdański
Białystok–Gdańsk, Boże Narodzenie 2008 r.

— Wiaczesław Perek