Pielgrzymka do Supraśla

W związku ze świętem Supraskiej Ikony Matki Bożej Bractwo św.św. Cyryla i Metodego w Bielsku Podlaskim zorganizowało pielgrzymkę autokarową do monasteru w Supraślu. Odbyła się ona 10 sierpnia.

Przed wyjazdem został odsłużony molebien przed Bielską Ikoną Matki Bożej w cerkwi Narodzenia Bogurodzicy. W autokarze był czytany akatyst do Bogurodzicy. W modlitewnym nastroju pielgrzymi przybyli na uroczystości w Supraślu. Przewodniczył im metropolita warszawski i całej Polski Sawa w asyście arcybiskupa łódzko-poznańskiego Szymona, arcybiskupa białostocko-gdańskiego Jakuba i biskupa supraskiego Grzegorza oraz licznie przybyłego duchowieństwa i wiernych.

Po czytaniu ewangelicznym homilię wygłosił abp Szymon - prosił wiernych, aby naśladowali Matkę Bożą, która była skromna i cicha, kochała wszystkich, nigdy się nie wywyższała, dbała o innych; jako przykład może posłużyć cud w Kanie Galilejskiej. Biskup nawoływał też do oddawania należytego szacunku i czci swoim matkom i swoim rodzicom.

Po św. Liturgii odbyła się uroczysta procesja wokół cerkwi Zwiastowania Bogurodzicy. W procesji uczestniczył również abp wrocławsko-szczeciński Jeremiasz i bp siemiatycki Jerzy.

Po procesji metropolita Sawa zwrócił się z apelem do młodych, aby nie uciekali od swoich korzeni i rozwijali wielowiekową tradycję Cerkwi. Prosił, aby twardo stać w swojej wierze. Przypomniał też o pierwszych obchodach święta Supraskiej Ikony Matki Bożej. Dwadzieścia pięć lat temu przed ikoną modliła się garstka wiernych. Raduje się serce - mówił hierarcha - widząc każdego roku tak dużo wiernych, których sprowadza tu silna wiara. Metropolita podziękował biskupom, duchowieństwu, mnichom, pięknie śpiewającym chórom i wszystkim wiernym, w szczególności dzieciom, za wspólną modlitwę. Arcybiskup Jakub wyraził wdzięczność metropolicie za uświetnienie uroczystości związanych ze świętem Supraskiej Ikony Matki Bożej.

W 1503 r. biskup smoleński Józef Sołtan ofiarował monasterowi supraskiemu kopię Smoleńskiej Ikony Matki Bożej. Ikona ta zasłynęła wieloma cudami, o czym świadczyły wota dziękczynne. W 1915 r. ikona została wywieziona do Rosji przez mnichów uciekających przed wojskami niemieckimi. Losy jej nie są znane. W XIX w. została wykonana kopia. Znajduje się ona w cerkwi św. Jana Teologa. W każdą środę wieczorem jest sprawowany akatyst przed ikoną.

W dniu 4 czerwca 1984 r. został poświęcony kamień węgielny pod odbudowę i rekonstrukcję cerkwi Zwiastowania Najświętszej Marii Panny. Poświęcenia dokonał władyka Sawa.

W drodze powrotnej pielgrzymi z Bielska Podlaskiego zwiedzili cerkiew Hagia Sophia w Białymstoku. Po krótkiej modlitwie ks. Jerzy Czurak opowiedział historię cerkwi - jest ona miniaturą świątyni znajdującej się w Stambule w skali 1:3; w listopadzie 1987 r. patriarcha ekumeniczny Dymitr wyświęcił kamień węgielny pod budowę cerkwi; 15 października 1998 r. odbyło się wyświęcenie świątyni przez patriarchę Bartłomieja wraz z metropolitą Sawą. Świętem parafialnym jest Narodzenie Bogurodzicy.

Następnie pielgrzymi udali się do monasteru Narodzenia Bogurodzicy w Zwierkach. W cerkwi św. męczennika Gabriela pokłonili się cząsteczce relikwi świętego (relikwie patrona świątyni znajdują się w białostockiej katedrze św. Mikołaja). Monaster był erygowany przez władykę Sawę w 1993 r. Kamień węgielny pod budowę klasztoru w Zwierkach był poświęcony w 1996 r. Mniszki do 13 września 2008 r. przebywały w Dojlidach.

Ostatnią świątynią, którą odwiedzili pielgrzymi, była cerkiew pw. Zaśnięcia Bogurodzicy w Zabłudowie. Ksiądz Mirosław Tomaszewski opowiedział o cerkwi i prawosławiu w Zabłudowie - 28 października 2007 r. uroczyście było obchodzone 500-lecie istnienia parafii; założycielami cerkwi byli Chodkiewiczowie, możnowładcy silnej wiary prawosławnej; w 1567 r. powstał w Zabłudowie monaster; wielką rolę odegrała również oficyna drukarska.

Bielszczanie - pełni wrażeń i przeżyć duchowych - powrócili do swojego rodzinnego miasta, słynącego z cudownej Bielskiej Ikony Matki Bożej. Kult ikony został wzmocniony w okresie, gdy biskupem bielskim był bp Grzegorz. Ikona wówczas została wyniesiona z ołtarza.

— Irena Łozowik