Pielgrzymka z Białegostoku do monasteru w Wojnowie

W tym roku po raz pierwszy w 2. niedzielę po Passze, 19.05.2024 r. (niedziela świętych Żen Mironosic) Bractwo Cerkiewne Trzech Świętych Hierarchów zorganizowało, oprócz pielgrzymki do żeńskiego Monasteru w Turkowicach, pielgrzymkę do Monasteru Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny w Wojnowie. Pielgrzymi przybyli bezpośrednio na Świętą Liturgię odprawianą w głównej monasterskiej świątyni. Do monasteru przywieźli ze sobą modlitwy za swoich bliskich i znajomych pozostawiając zapiski o zdrawii i upokojenii.

W pielgrzymce wzięły udział między innymi osoby z Białegostoku, Hajnówki, Narwi, Zabłudowa, Supraśla i Wojszek. Po drodze, jak zwykle, pielgrzymi przeczytali modlitwy poranne i posledowanije ko Swiatomu Priczaszczeniju. Część pielgrzymów przystąpiła później do sakramentu Świętej Spowiedzi w Wojnowie (niektórzy dzień wcześniej w swoich parafiach), zaś większość do sakramentu Świętej Eucharystii.

Ojciec archimandryta Herman w niedzielnym kazaniu podkreślił wiarę świętych niewiast, które przyniosły wonne olejki, aby namaścić ciało Chrystusa złożone w grobie. Wiara pokonała strach, który, niewątpliwie, trwożył ich serce, i przyprowadziła do grobu Pańskiego. Przez to otrzymały one szokującą i radosną nowinę o zmartwychwstałym Zbawicielu, którą natychmiast zaniosły do uczniów Jezusa Chrystusa. Życzył on, aby wszystkie prawosławne niewiasty przyodziewały swoje chrześcijańskie życie cnotami miłosierdzia, dobroci, prostoty, wyrozumiałości, cierpliwości, zrozumienia innego człowieka.

Podobnie jak w Wielkim Poście, tym razem w paschalnym okresie radości wszyscy wierni uczestniczyli w procesji. Wraz z chorągwiami, krzyżem i ikonami, obchodząc trzykrotnie główną monasterską świątynię, przy biciu dzwonów i śpiewie, głosili światu paschalną radość zwycięstwa życia nad śmiercią, zmartwychwstanie Chrystusa i wezwanie przez Boga każdego człowieka do życia wiecznego, wiecznej radości i szczęścia. Później wszyscy pielgrzymi udali się do monasterskiej trapieznoj, gdzie nastąpiła wspólna agapa, zakończona czynem Panagii. Po posiłku można było porozmawiać z o. Hermanem, ihumenią Agnią, siostrami i bliżej się poznać.

W podniosłym paschalnym duchu radości, utwierdzeni w wierze i pokrzepieni duchowo, pielgrzymi udali się w powrotną drogę, zatrzymując się jeszcze na krótko na rzeką Krutynią w Wojnowie i wychwalając Boga za Jego dar stworzenia całego wszechświata.

Piotr Oniszczuk