Pielgrzymka z Gdańska na Świętą Górę Grabarkę

Z ramienia koła terenowego w Gdańsku Bractwa Prawosławnego św.św. Cyryla i Metodego w dniach 17/18 listopada odbyła się druga z kolei pielgrzymka, tym razem na Świętą Górę Grabarkę. W pielgrzymce uczestniczył proboszcz Katedry św. Mikołaja Cudotwórcy w Gdańsku, ojciec duchowy bractwa - Doroteusz Jóźwik, członkowie bractwa oraz parafianie.

Pielgrzymka rozpoczęła się o godz. 7.00 wspólną modlitwą w intencji nas – pielgrzymów, którą odśpiewał i wsparł słowem otuchy o. Doroteusz. W czasie podróży przewodniczący koła Sergiusz Wieliczko zapoznał nas z historią powstania cerkwi Przemienienia Pańskiego, monasteru św.św. Marii i Marty, zapoznał nas również z życiem kolejnych przełożonych monasteru a zwłaszcza igumeni Barbary.

Późnym popołudniem podjechaliśmy pod monaster. Wielu z nas po raz pierwszy ujrzało cerkiew Przemienienia Pańskiego, tak dobrze znaną nam ze zdjęć. Jakże radośnie było ujrzeć ją stojącą wśród krzyży, otoczoną miłością ludzkich strapień, łez i bólu, otoczoną też serdeczną ufnością, iż modlitwy pozostawione tu zostaną wysłuchane, a pokora i skrucha przyniesie upragnione ukojenie.

Już o godzinie 17.00 stanęliśmy w refektarzowej cerkwi Zaśnięcia Bogurodzicy na całonocnym czuwaniu. To przepiękny czas na modlitwę – cisza i spokój otaczały nas i tylko słowa modlitewne napełniały nasze serca. Po monasterskiej wieczerzy, przygotowując się do spowiedzi i wspólnej Eucharystii, w spokoju udaliśmy się na spoczynek.

O 9.00 w niedzielą zebraliśmy się w cerkwi, by uczestniczyć w czytaniu akatystu do św. Tichona Moskiewskiego a o godz. 10.00 braliśmy udział w Boskiej Liturgii przystępując do spowiedzi i Eucharystii. Wysłuchaliśmy uważnie pouczającego słowa.

Po zakończeniu Liturgii nasz ojciec duchowy, o. Doroteusz wyświęcił krzyże , które przywieźliśmy ze sobą - pozostaną one na Świętej Górze Grabarce.

Następnie udaliśmy się na posiłek , który zwyczajem monasterskim spożyliśmy wraz z mniszkami, słuchając żywotów świętych. Po obiedzie, żegnając się z monasterem, skierowaliśmy się w stronę Drohiczyna, do parafii św. Mikołaja. Po drohiczyńskiej cerkwi oprowadził nas proboszcz tejże parafii, opowiadając tragiczną historię prawosławia na tych ziemiach. Pokłoniliśmy się pięknej ikonie znanej z cudów uzdrowienia – Drohiczyńskiej Ikonie Bogurodzicy , chyba niesłusznie zapomnianej…

Następnie udaliśmy się do Warszawy, by na cmentarzu prawosławnym na Woli odwiedzić mogiłę naszego gdańskiego proboszcza , ks. Aleksandra Tomkowida. Wielu z nas wspomina go z miłością, wielu z nas ochrzcił, dla wielu z nas pamięć o nim nakazuje być niezłomnymi w wierze, dlatego też stojąc nad mogiłą i widząc herb Gdańska wyryty na płycie nagrobnej, poczuliśmy się bardzo zjednoczeni jako parafianie gdańskiej parafii . To mogiła , która nie dzieli, to mogiła, która łączy…

Po odśpiewaniu panichidy przez o. Doroteusza i wysłuchaniu pokrzepiającego słowa, udaliśmy do cerkwi św. Jana Klimaka oraz do dolnej cerkwi Proroka Eliasza i bł. Hieronima. Tam wysłuchaliśmy historii powstania cerkwi oraz komentarza, jak funkcjonuje parafia w dzisiejszych czasach.

Gdy nadszedł czas powrotu i czas przemyśleń to jedno wydaje się prawdziwe – wiara prawosławna nie dzieli ludzi – to człowiek bez wiary odchodzi od drugiego człowieka. Postaramy się zachować to bogactwo duchowe, którym nasyciliśmy swoje serca, by dalej wzrastać duchowo, jak uczy nas o. Doroteusz, za co wielce mu dziękujemy, za duchową opiekę nad Bractwem.

— Aleksandra Wieliczko