Pomoc dla Nikozi

Fundacja Promocji Kultury i Gospodarki Gruzji realizuje projekt, mający na celu wsparcie jednego ze zniszczonych zabytków i ważnego ośrodka dla młodzieży gruzińskiej i osetyjskiej, zrujnowanego w czasie ostatniej wojny w Nikozi.

Pierwsza zbiórka odbyła się w dniach 4–6 grudnia 2008 podczas obchodów dnia św. męcz. Grzegorza (Peradze) i konferencji kaukazologicznej na Uniwersytecie Warszawskim. W wyniku tej zbiórki za pośrednictwem abpa Andrii przekazano Nikozi 415 euro.

Nikozi

Nikozi to średniowieczny kompleks klasztorny na pograniczu gruzińsko-osetyjskim (2 km na południe od Cchinwali), jedno z najstarszych biskupstw gruzińskich (V w.) – siedziba arcybiskupa Isai i stolica diecezji Nikozi i Cchinwali.
Kompleks obejmuje cerkiew, której najstarsze struktury pochodzą z V w. Przy niej na przestrzeni wieków (VI–XIV) powstały cztery klasztory. Obecny Pałac Arcybiskupi pochodzi z X w. i stanowi jedyny zachowany w Gruzji przykład średniowiecznej architektury pałacowej.
Szczególnie w okresie komunistycznym kompleks popadł w zaniedbanie – Pałac Arcybiskupi przez dziesiątki lat pozbawiony był dachu, co powodowało jego szybką degradację do tego stopnia, że zagrożony był całkowitą ruiną. Po odzyskaniu przez Gruzję niepodległości przez blisko 10 lat arcybiskup Isaia oraz służby konserwatorskie patriarchatu gruzińskiego zabiegały o jego uratowanie. Od 2000 r. podjęto prace rekonstrukcyjne, wielokrotnie przerywane z powodu braku funduszy. Ostatecznie dopiero w roku 2007 udało się doprowadzić prace niemal do końca.

Centrum edukacyjne

Od 2006 roku dawny Pałac Arcybiskupi stał się miejscem spotkań publicznych i ośrodkiem edukacyjno-oświatowym dla okolicznej młodzieży. Warto podkreślić, że Nikozi jest położone w dystrykcie Gori – 30 km na północ od Gori i zaledwie 2 km na południe od Cchinwali, a arcybiskup Isaia jest zwierzchnikiem diecezji Nikozi i Cchinwali. Jest to obszar zamieszkany przez ludność gruzińską i osetyjską, a ośrodek stworzony przez arcybiskupa był miejscem jej spotkań, integracji, pielęgnowania dobrosąsiedzkich, ludzkich relacji.
Arcybiskup Isaia szczególną troską otoczył okoliczne dzieci i młodzież. Sam, zanim wybrał drogę duchowną, studiował w szkole filmowej i ukończył kierunek animacji. Jego sprzęt i pasja towarzyszyły mu nadal i zarażał nią innych. Pod jego opieką działały dwie grupy dzieci – w wieku 9–12 i 13–16 lat (każda licząca około 30 osób) – dla których dwa razy w tygodniu organizował dwugodzinne warsztaty z animacji filmowej. Były to projekcje filmów dla dzieci, warsztaty rysunku, a także pierwsze próbki robienia własnych animacji (niestety sprzęt do animacji spłonął w czasie wojny).
Ponadto były organizowane różne wydarzenia oświatowo-artystyczne: wykłady z historii Gruzji, wieczór poezji Terenty Granela w wykonaniu profesjonalnych aktorów, wieczorki poetyckie, muzyczne, teatrzyk cieni, projekcje filmowe, wspólne wieczorki z rysunkiem i muzyką, recytacje wierszy. Marzeniem arcybiskupa było stworzenie biblioteki z prawdziwego zdarzenia.

Wojna

11 sierpnia 2008 roku miejscowość Nikozi została ostrzelana przez ogień artyleryjski, helikoptery i ścigacze. Na kompleks arcybiskupi dodatkowo posypały się bomby. Zniszczony został świeżo odrestaurowany dawny Pałac Arcybiskupi z X w., a także zespół klasztorny.

W internecie, wśród opowieści uchodźców znalazła się relacja świadka tych wydarzeń, Simona, mieszkańca Nikozi. - W naszej wiosce jest cerkiew diecezji Nikozi. Wczoraj, kiedy tam dotarłem, zastałem biskupa Isaię razem ze swym zgromadzeniem na modlitwie. Dokładnie w tym momencie zaczął się ostrzał. Klasztor został także zbombardowany. Biskup musiał zabrać stamtąd swoje zgromadzenie. Szliśmy na piechotę (...). Przeszliśmy tak pieszo kilka wiosek. Biskup skontaktował się z księdzem Andrzejem [chodzi o arcybiskupa Andrię], który przyjechał po nas minibusem z Gori...

Jednak w Tbilisi przyjaciele nie znaleźli Arcybiskupa Isai w minibusie. - Biskup Isaia i ksiądz Antoni nie wsiedli – tłumaczy Simon – powiedzieli „Nie możemy teraz wyjechać” i wrócili w ogień i całe to nieszczęście.

Projekt

Celem projektu realizowanego przez Fundację Promocji Kultury i Gospodarki Gruzji jest pomoc w przetrwaniu zimy mieszkańcom Nikozi, odbudowa zniszczonych budynków klasztornych, a w końcu ponowne uruchomienie świetlicy i centrum kulturalnego.

Wszyscy, chcący wesprzeć finansowo ten projekt, proszeni są o wpłaty na konto fundacji: Fundacja Promocji Kultury i Gospodarki Gruzji ING Bank Śląski SA 87 1050 1025 1000 0090 6503 9142

Fundacja Promocji Kultury i Gospodarki Gruzji została założona w 2004 roku. Ma siedzibę w Warszawie, przy alei gen. Sikorskiego 11/128.

Więcej informacji na stronie www.fundacjagruzja.pl

— Anna Siegień