Poświęcenie krzyży w Zbuczu

W szesnastą niedzielę po święcie Pięćdziesiątnicy, 20 września 2015 roku, Metropolita Warszawski i całej Polski Sawa odwiedził parafię w Czyżach. O godzinie 10.00 Jego Eminencja sprawował Świętą Liturgię w cerkwi parafialnej pod wezwaniem Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy. Przed drzwiami świątyni swego arcypasterza witali przedstawiciele władz samorządowych, młodzież, harcerze i rada parafialna, zaś w świątyni Jego Eminencję powitał proboszcz parafii ks. prot. Jerzy Kulik.

Podczas Świętej Liturgii po przeczytaniu fragmentu Ewangelii metropolita wygłosił homilię, w której odniósł się do przypowieści o talentach zawartej w Ewangelii według Św. Mateusza (25, 14-30) oraz do Ewangelii Niedzieli przed świętem Podwyższenia Krzyża Pańskiego (J. 3, 13-17). Objaśnił także wiernym znaczenie Świętej Liturgii w życiu wspólnoty i każdego człowieka.

Po Świętej Liturgii duchowieństwo i wierni udali się do wsi Zbucz gdzie poświęcono krzyże wieńczące kopuły budującej się świątyni pod wezwaniem Męczenników Ziemi Chełmskiej i Podlaskiej.

Przed poświęceniem krzyży metropolita Sawa zwrócił się do zebranych z arcypasterskim słowem – Dom Boży – świątynia, jest budowany po to aby sprawowano w nim Świętą Liturgię, po to aby świat, w którym żyjemy ulegał duchowej przemianie. Szatan boi się Świętej Eucharystii, bowiem ma mniejszy wpływ na człowieka, który w niej uczestniczy. Po to właśnie budujemy świątynie aby sprawowana w nich była Święta Eucharystia, Święte Sakramenty i odbywała się przemiana człowieka. Człowiek duchowo rodzi się w świątyni i tu otrzymuje duchowe oświecenie. Sakramenty sprawowane w świątyni mają wówczas swój sens i znaczenie. Sakrament Chrztu wprowadza nas w żywy duchowy organizm Cerkwi, w Sakramencie Bierzmowania otrzymujemy Dary Świętego Ducha. Sakrament Małżeństwa pomaga nam stworzyć duchową świątynię – małą Cerkiew, która jest początkiem wielkiej Cerkwi. Szczęśliwe są te małżeństwa, które w świątyni otrzymują błogosławieństwo i dają świadectwo o tym, kim są. Całe życie człowieka wiary związane jest ze świątynią. Kiedy on umiera ze świątyni odprowadzany jest na miejsce wiecznego spoczynku. Dlatego budowa świątyni jest największym, najszczęśliwszym, najradośniejszym dziełem tego, kto ją buduje. Jest to swoisty dar. Budowa świątyni jest naszą radością i trwogą dla szatana.

Dzisiaj taką radość przeżywamy właśnie tutaj – kontynuował metropolita. – Krzyże, które zostaną poświęcone są świadectwem naszej wiary i każdy, kto będzie przejeżdżał obok tej świątyni ujrzy krzyż świadczący o wierze tych, którzy go ustawili na budowli. Bądźcie szczęśliwi, że wasze pokolenie może budować świątynię. Nie słabnijcie w swoim zapale. Dziękuję przede wszystkim Bogu za to, że natchnął, dał impuls niektórym z was aby zbudować tę świątynię.

Jego Eminencja na zakończenie swego słowa podziękował wszystkim, którzy mają swój udział w tym dziele i dodał – W zapale nie słabnijcie, aby nasza radość dzisiejsza szybko stała się radością pełną, a pełnię radości osiągniemy gdy będziemy dokonywać poświęcenia tej świątyni.

Po poświęceniu krzyży wzniesiono modlitwy za wszystkich, którzy przyczynili się do budowy cerkwi w Zbuczu. Następnie krzyże zostały umieszczone na kopułach świątyni.

Cerkiew w Zbuczu usytuowana jest przy trasie Bielsk Podlaski – Hajnówka. Kamień węgielny pod budowę świątyni poświęcił metropolita Sawa 27 maja 2012 roku.

Zbucz jest jedną z wsi należących do parafii prawosławnej Zaśnięcia Najświętszej Bogurodzicy w Czyżach. Z czyżowskiej parafii pochodziło dziesięciu furmanów, zamordowanych 31 stycznia 1946 roku w lesie koło wsi Puchały Stare w gminie Brańsk na Podlasiu. Są to Jan Jakimiuk, Teodor Łukaszuk i Jan Tarasiuk z Czyż, Teodor Jakimiuk z Podrzeczan, Grzegorz Pietruczuk z Rakowicz oraz Wasyl Bilewski, Wasyl Grygoruk, Aleksander Maksimiuk, Wasyl Sawczuk i Nikifor Tadeuszuk ze Zbucza. Zginęli oni za wiarę prawosławną. Są zaliczeni do licznej rzeszy znanych i nieznanych Męczenników Ziemi Chełmskiej i Podlaskiej.

Foto: Jarosław Honczar

za: orthodox.pl

— Protod. Andrzej Dawidziuk