Prawosławni na Walnym Zgromadzeniu ŚRK

W sobotę, 18 lutego, w ramach walnego zgromadzenia Światowej Rady Kościołow w Porto Alegre odbyło się spotkanie prawosławnych delegacji. Spotkanie zarówno Kościołów prawosławnych tzw. tradycji wschodniej, jak i orientalnej, poprowadził metropolita Genadios z Patriarchatu Ekumenicznego.

Spotkanie miało na celu poznanie delegatów Kościoła prawosławnego z całego świata, jak też zapoznanie się z pracami komitetów walnego zgromadzenia i rozwiązanie ewentualnych problemów. Sprawozdania z prac poszczególnych komitetów przedstawili ich prawosławni uczestnicy. W szczególności pochwalony został Kościół prawosławny w Polsce, który wśród swojej czteroosobowej delegacji ma dwie młode kobiety – a to właśnie młodzież i kobiety są grupami szczególnie promowanymi w pracach ŚRK.

Szczególnie ciepło została przywitana młodzież. W imieniu młodych prawosławnych wystąpił prezydent światowego Bractwa Młodzieży Prawosławnej Syndesmos - Christopher D’Aloisio. Przedstawił on kilka postulatów młodzieży dotyczących walnego zgromadzenia, jak też życia Cerkwi w ogóle. Podkreslił między innymi, iż młodzież żałuje, że mimo deklaracji o zakończeniu dialogu teologicznego z Kościołami orientalnymi, ciągle nie ma świadectwa zakończenia tego dialogu – wspólnego sprawowania Eucharystii. Wspomniał o potrzebie panprawosławnego, światowego spotkania i zaznaczył, że młodzież, a w szczególności Syndesmos mogłyby pomóc w organizacji takiego przedsięwzięcia. Mówił również o potrzebie dawania świadectwa jedności poprzez sprawowanie jednej Liturgii podczas walnego zgromadzenia (w niedzielę prawosławni uczestnicy wzięli udział w nabożeństwach w dwóch lokalnych parafiach w Porto Alegre). Ostatnią kwestią była deklaracja o rzeczywistej chęci pracy ekumenicznej i dialogu z innymi Kościołami ze strony prawosławnej młodzieży.

Na zakończenie ojciec Ioan Sauca z Rumunii, dyrektor Ekumenicznego Instytutu w Bossey zachęcał, by poszczególne lokalne Kościoły prawosławne wysyłały swoich studentów na studia na tej uczelni. (Instytut ekumeniczny w Bossey jest uczelnią Światowej Rady Kościołów, istnieje od 1946 roku).

Na zakończenie można się było zapoznać z prawosławnymi pracownikami Światowej Rady Kosciołow – wśród nich z dwoma z Polski – Łukaszem Nazarko i Alikiem Wasylukiem.

W niedzielę większość prawosławnych udała się na nabożeństwa do dwóch parafii w Porto Alegre – greckiej i rosyjskiej. Parafia rosyjska, złożona z niewielu wiernych, gościła około 40 osób. Liturgię celebrował biskup Wiednia i Austrii Hiarion (Alfiejew) wraz z towarzyszącycm duchowieństwem ze Stanów Zjednoczonych, Rosji i Bułgarii. Kazanie w języku angielskim wygłosił ksiądz Leonid Kiszkowski ze Stanów Zjednoczonych.

Szczególną uwagą podczas ostatnich 7 lat prac Światowej Rady Kosciołów (od poprzedniego zgromadzenia w Harare) otoczona była specjalna komisja do spraw uczestnictwa prawosławnych w pracach ŚRK. Kiedy w Harare w 1997 roku dwa lokalne Kościoły prawosławne zawiesiły swoje członkostwo w ŚRK, było to znakiem widzialnego kryzysu tej współpracy.

Specjalna komicja wypracowała nowe zasady głosowania podczas zgromadzeń, rezygnując z tradycyjnego, parlamentanego systamu, gdzie silni mogą przegłosować słabszych. W tej roli prawosławni, wobec bardzo rozdrobnionych Kościołów protestanckich, czuli się zagrożeni.

Nowa metoda wykorzystywana w Porto Algtre to tzw. metoda konsensusu, która jest bardziej otwarta na sprzeciwy i dyskusje, częściej pozwala na odłożenie lub zrezygnowanie z omawiania danej kwestii.

Po “kryzysie prawosławnym” w ŚRK postanowiono również, że niektóre tematy, które budzą najwięcej konfliktów, nie będą przedmiotem dyskusji ŚRK. Takim tematem są kwestie małżeństw i wyświęcania homoseksualistów na kapłanów. Opracowano również nowe zasady tworzenia wspólnych modlitw podczas spotkań ekumenicznych, gdyż poprzednio ich konstrukcja budziła wątpliwosci, głównie strony prawosławnej. Choć niezwykle trudno jest ułożyć nabożeństwa, czerpiąc z wielu kultur i tradycji, jednocześnie nie włączając w to kwestii które dzielą i powodują konflikty, to poranne i wieczorne modlitwy w Porto Alegre wyraźnie nabrały innego charakteru, są bogatsze w refleksję, modlitwę i prośbę, włączając w to jednocześnie tradycje i śpiewy z wielu Kościołów i krajów świata.

zdj. Aleksander Wasyluk/WCC/www.wcc-assembly.info

— Anna Siegień