Relacja z obchodów święta ku czci św. Onufrego w Jabłecznej

Dobiegły końca uroczystości ku czci św. Onufrego w Jabłecznej (24 - 25 czerwca). Uroczystościom przewodniczył zwierzchnik Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, JE metropolita warszawski i całej Polski Sawa.

Na uroczystości przybyli również inni hierarchowie PAKP: JE Szymon - bp łódzki i poznański, JE Jeremiasz - bp wrocławski i szczeciński, JE Abel - bp lubelski i chełmski, JE Miron - bp hajnowski, JE Jakub - bp białostocki i gdański, JE Grzegorz - bp bielski i JE Paisjusz - bp piotrkowski. Na obchody święta przybyła także wraz z pieszą pielgrzymką dość liczna grupa pielgrzymów z Białegostoku (ok 60 osób) oraz wiele autokarów z wiernymi, którzy chcieli uczestniczyć we wspólnej modlitwie.

Uroczystości rozpoczęło powitanie przybyłych hierarchów naszej Cerkwi oraz uroczyste całonocne czuwanie (wsienoszcznoje bdienije), które celebrowali hierarchowie w asyście licznie przybyłego duchowieństwa. Jak co roku zostały odprawione cztery Boskie Liturgie: o godz. 1:00 w cerkwi pw. ap. i ew. Jana Teologa (w cerkwi refektarzowej trapieznoj), o godz. 3:00 w kaplicy pw. Św. Ducha (nad rzeką Bug), o godz. 6:00 w kaplicy pw. Zaśnięcia NMP oraz główna Św. Liturgia o godz. 10:00 w cerkwi pw. św. Onufrego.

Obchodom święta św. Onufrego w Jabłecznej od lat towarzyszy szczególny klimat i atmosfera. Wpływa na to zarówno położenie monasteru jak i cisza i spokój tego świętego miejsca. Szczególnie przeżywana jest Św. Liturgia w kaplicy "nad Bugiem" gdzie o godzinie 3:00 w nocy zbiera się od stu do dwustu osób aby razem przeżywać ucztę duchową jaką jest przyjęcie Ciała i Krwi Zbawiciela. Niezwykłe miejsce, pora oraz ludzie tworzą razem niezapomnianą czasoprzestrzeń, gdzie człowiek spotyka się z Chrystusem, zapominając o swoich problemach, potrzebach i pokusach grzesznego świata. Władyka Jeremiasz w swojej homilii podczas nabożeństwa powiedział właśnie o niezwykłości tego świętego miejsca - uświęconego modlitwą św. Onufrego, dzięki której dziś możemy przyjść na to miejsce i prosić Boga o pomoc w potrzebie i dzięki której tę pomoc otrzymujemy.

Swiatyj prepodobnie otcze nasz Onufrije moli Boha o nas!

— Jan Makal