Rocznik Diecezji Wrocławsko-Szczecińskiej

„Rocznik Prawosławnej Diecezji Wrocławsko-Szczecińskiej” od kilku lat należy do czołówki periodyków popularnonaukowych naszej Cerkwi. Wydawany od ośmiu lat z roku na rok doskonali zarówno prezentowane treści merytoryczne, jak i sposoby ich przekazywania czytelnikowi. Nie może to nie cieszyć tym bardziej, że podobnych czasopism Diecezji Wrocławsko-Szczecińskiej pozazdrościć mogą inne diecezje. Jest to w rzeczy samej wzór godny naśladowania.

Ubiegłoroczny „Rocznik”, który ukazał się dopiero pod koniec wiosny tego roku („tradycyjnie” już wręcz opóźnienie jest chyba jedynym mankamentem tego czasopisma) to blisko 300-stronicowy tom. Objętość ta już mówi sama za siebie, a gdy dodamy, iż z roku na rok „Rocznik” jest o kilkanaście stron grubszy, to świadczy to o jego ciągłym rozwoju.

W prezentowanym piśmie, tradycyjnie, znajdują się głównie dwa rodzaje materiałów: prace naukowo i popularno-naukowe z zakresu teologii i historii Kościoła oraz relacje z bieżących wydarzeń odbywających się w diecezji. Te drugie są zwykle dodatkowo ilustrowane barwnymi fotografiami.

Spośród materiałów z pierwszej grupy, a dotyczących kwestii teologicznych, na uwagę zasługują m.in. artykuły arcybiskupa białostockiego i gdańskiego Jakuba o relacjach pojęcia świętości i kanonizacji, biskupa siemiatyckiego Jerzego o „współczesnej” antropologii chrześcijańskiej czy biskupa gorlickiego Paisjusza na temat miłości pasterskiej. Z szerokiego wachlarza artykułów dotyczących historii należy zwrócić uwagę na prace: ks. Doroteusza Sawickiego na temat wschodniego chrześcijaństwa w Polsce do 1000 roku, ks. Romana Dubeca o prawosławiu wśród Rusinów w Ameryce na początku XX wieku oraz Stefana Dudry na temat nieistniejących już parafii prawosławnych w dekanatach szczecińskim i koszalińskim. Tytuły powyższe to jedynie prace wybrane spośród kilkudziesięciu, opublikowanych w tegorocznym „Roczniku”.

— Jarosław Charkiewicz