Doroczne spotkanie ekumeniczne, od dziesięciu lat odbywające się w Sanoku, łączy chrześcijan kilku Kościołów i ma głęboki sens.
Doroczne spotkanie ekumeniczne, od dziesięciu lat odbywające się w Sanoku, łączy chrześcijan kilku Kościołów i ma głęboki sens. Trzeba je kontynuować. Do takich wniosków doszli uczestnicy spotkania kończącego tegoroczny Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan.
Spotkanie odbyło się 27 stycznia w sanockim kościele franciszkańskim Podwyższenia Krzyża Świętego. Uczestniczyli w nim pasterze i wierni Kościołów: prawosławnego, polskokatolickiego, greckokatolickiego, rzymskokatolickiego i Adwentystów Dnia Siódmego. Pierwsza część miała charakter nabożeństwa słowa Bożego, zakończonego przekazaniem znaku pokoju, dzieleniem się opłatkiem i prosforą oraz śpiewaniem kolęd. Na drugą część złożyła się agapa przy wspólnym stole w klasztorze franciszkańskim.
Hasłem tegorocznego Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan, obchodzonego w dniach 18-25 stycznia, były słowa zaczerpnięte z 1 Listu św. Pawła do Tessaloniczan: „Nieustannie się módlcie”. Do nich nawiązali w krótkiej refleksji pasterze Kościołów. Gospodarz o. Stanisław Glista z klasztoru franciszkanów podkreślił, że tegoroczny tydzień modlitw o jedność obchodzony jest po raz setny. „Nieprzypadkowo w tym roku jako temat wybrano modlitwę. Jest to doskonała puenta, która wyraża sedno spotkań i zmagań o jedność” – zauważył franciszkanin.
„Jedynie wtedy, kiedy modlimy się, otwieramy się na Boga i odkrywamy, że On jest naszym Ojcem. Dopiero wtedy możemy traktować innych ludzi jako naszych braci i siostry, jako przyjaciół, a nie wrogów. My, chrześcijanie różnych Kościołów ziemi sanockiej, powinniśmy dalej spotykać się na modlitwie i przy wspólnym stole, aby jeszcze bardziej otwierać się na Boga i na siebie nawzajem” – powiedział o. Glista.
Ksiądz Jan Antonowicz, proboszcz prawosławnej katedralnej parafii Świętej Trójcy w Sanoku wyraził głębokie zadowolenie z tego, że dzięki spotkaniom ekumenicznym zmieniło się nastawienie do Kościołów, które w Polsce są mniejszością. „Te spotkania mają zauważalne przełożenie na grunt codziennego życia. Wierni naszego Kościoła są bardziej szanowani, bardzo nas to cieszy” – stwierdził prawosławny duszpasterz.
Jak powiedział pastor Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego Mirosław Harasim, udział w tygodniu modlitw jest dla niego wielkim przywilejem. On także podkreślił, że istotą tych spotkań jest modlitwa. „Życzę sobie i wam, abyśmy jeszcze więcej czasu poświęcali na modlitwę, medytację, czytanie i rozważanie słowa Bożego” – zakończył swoje wystąpienie pastor.
„Modlitwa jest jakby przytuleniem się duszy do Boga, podobnie jak dziecko tuli się do kochającego ojca. Tylko wytrwała, codzienna modlitwa, pełna ufności i wiary, może przybliżyć chrześcijan do zjednoczenia między sobą i z Bogiem” – podkreślił ks. Ryszard Rawicki, proboszcz polskokatolickiej parafii Matki Bożej Różańcowej w Sanoku.
Według ks. Ireneusza Kondrowa, proboszcza greckokatolickiej parafii Świętego Proroka Eliasza w Hłomczy koło Sanoka, aby móc dojrzale prowadzić dialog ekumeniczny, należy najpierw dobrze poznać i pokochać swój Kościół. Tylko szanując siebie i swoje przekonania, można szanować chrześcijan innych Kościołów. Elementem poznania własnej tożsamości jest przyznanie się do popełniania błędów i do grzeszności. „Modlitwa jest doświadczeniem obecności Boga, który przebacza grzechy i wydobywa z nas najszlachetniejsze postawy” – powiedział duchowny greckokatolicki.
Tradycja spotkań ekumenicznych w Sanoku rozpoczęła się w 1998 roku, zainicjowały ją osoby świeckie z Kościołów prawosławnego i rzymskokatolickiego. Organizatorami spotkania w Tygodniu Modlitw o Jedność Chrześcijan są sanoccy franciszkanie, pasterze poszczególnych Kościołów oraz Wspólnota Dominikańska, od 15 lat działająca przy parafii franciszkańskiej (zrzesza ona osoby świeckie). Oprócz tych spotkań chrześcijanie ziemi sanockiej kilka razy w roku organizują wspólne nabożeństwa oraz wydarzenia kulturalne i artystyczne.
— Witold Pobiedziński, franciszkanin
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.