Spotkanie Bractwa św. św. Cyryla i Metodego z archimandrytą Ambrożym

W dniu 23 października 2007r. Bractwo Świętych Cyryla i Metodego w Warszawie zorganizowało spotkanie z archim. Ambrożym (Jurasowem). Ojciec Ambroży to znany działacz odnowy życia religijnego w Rosji: opiekun duchowy stowarzyszenia „Radoneż” oraz znanej prawosławnej rozgłośni radiowej „Radoneż”.

W pierwszej połowie lat osiemdziesiątych o. Ambroży utworzył w mieście Iwanowo tajne zgromadzenie zakonne, które po latach przeobraziło się w istniejący do dziś żeński monaster Wprowadzenia Bogurodzicy do Świątyni, jeden z największych w Rosji, skupiający ponad 200 mniszek. Do dziś jest ojcem duchowym w tymże klasztorze.

Zainteresowani słowami niezwykłego gościa słuchacze wypełnili warszawską świetlicę po brzegi. Wśród nich wiele młodych twarzy - co zasługuje na szczególną uwagę. Spotkanie rozpoczęło się od krótkiego wystąpienia archim. Ambrożego, który rozpoczynając od wyjaśnienia samego pojęcia „prawosławie”, mówił o życiu duchowym i zbawieniu. Podkreślał Bożą miłość i troskę, która przejawia się w danych człowiekowi przykazaniach, wskazywał na konieczność nieustannej pracy w walce ze słabościami i namiętnościami oraz nad doskonaleniem siebie w cnotach, wśród których pierwsze, królewskie miejsce zajmuje zbawienna pokora. Wszystkie rady i wskazówki gość przedstawił w sposób niezwykle dostępny i obrazowy.

Duże zainteresowanie wywołała druga część spotkania, podczas której o. Ambroży odpowiadał na pytania zebranych. Dotyczyły one przede wszystkim najbardziej bliskich i nurtujących współcześnie problemów: jak być prawosławnym wśród zdecydowanej większości katolickiej, problemu małżeństw i rodzin mieszanych wyznaniowo, wyboru i roli rodziców chrzestnych, modlitwy za bliskich „nieprawosławnych”, zmiany wyznania. Choć o. Ambroży podkreślał, że nie mówi w „imieniu Cerkwi”, a wyraża jedynie swoją prywatną opinię i opiera się na swoim doświadczeniu, jego wypowiedzi wywołały też wiele kontrowersji. Jedną z przyczyn było jego dosyć radykalne podejście do powtórnego chrztu przy zmianie wyznania oraz prawdziwość jedynie chrztu „przez zanurzenie”.

Choć ze względu na ograniczoność czasową nie wszyscy zdążyli zadać swoje pytania, każdy z obecnych wyniósł coś cennego dla siebie, a członkowie Bractwa utwierdzili się w przekonaniu, że tego typu spotkania są potrzebne i pożądane. „Pragnieniem duszy umęczeni…” czekamy na kolejne, podobne spotkania.

— BCiM