Wydarzenie zorganizowały Parafia Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku oraz Bractwo Cerkiewne Trzech Świętych Hierarchów.
W dniu 8 listopada w parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku uczczono pamięć św. Jana, arcybiskupa Szanghaju i San Francisco, cudotwórcy. Wydarzenie to miało miejsce w związku z przypadającą na początku listopada rocznicą przebywania relikwii św. Jana na Podlasiu w dniach 8-12.11.2024 roku. Zostało ono zorganizowane wspólnie przez parafię Zmartwychwstania Pańskiego oraz Bractwo Cerkiewne Trzech Świętych Hierarchów.
Spotkanie rozpoczęło się o godzinie 17-tej Akafistem z molebnem do świętego Jana (Maksymowicza), który odsłużył ojciec Marek Ławreszuk, proboszcz parafii. Następnie w świetlicy parafialnej odbyła się prezentacja multimedialna przygotowana przez jednego z Bratczyków, Piotra. W komentarzu do zdjęć ukazał on w sposób bardzo rzeczowy postać św. Jana, przytaczając również wiele bardzo ciekawych faktów z Jego życia. Ojciec Marek Ławreszuk zwrócił natomiast uwagę, że św. Jan (Maksymowicz) żył praktycznie w czasach nam współczesnych, a jego życiową drogę wypełniało świadectwo miłości do Boga i ludzi. Ten przykład powinien być dla nas inspiracją dla naszego duchowego rozwoju.
Św. Jan (Maksymowicz) urodził się w 1986 roku we wsi Adamowka w ówczesnym Imperium Rosyjskim w guberni charkowskiej, nobecnie płn.-wsch. Ukraina niedaleko Swiatogorskiej Ławry. Po rewolucji bolszewickiej w 1921 roku z rodzicami i rodzeństwem wyemigrował do Jugosławii. Tam w 1926 roku przyjął postrzyżyny mnisze, a w 1934 chirotonię biskupią. Następnie został skierowany do Chin w celu opieki nad diasporą rosyjską i uchodźcami z ZSRR. Jego droga z katedry w Szanghaju do katedry w San Francisco w USA wiodła przez wyspę filipińską Tubabao na Oceanie Spokojnym, gdzie spędził ponad 2 lata z ewakuowanym z Chin w 1949 roku sierocińcem, który założył w latach 30-tych. U władz USA osobiście wyprosił zgodę na przesiedlenie ok. 5 tysięcy uchodźców do Ameryki! Następnie został biskupem diecezji Zachodniej Europy Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej Poza Granicami z siedzibą w Paryżu, a następnie w Brukseli. Tutaj Liturgie sprawował także w językach holenderskim, francuskim, angielskim, tak jak wcześniej w greckim i chińskim.
Na Zachodzie Europy przywrócił kult tamtejszych świętych sprzed podziału chrześcijaństwa miedzy innymi: św. św. Wiktora, Genowefy, Potyna, Felicjana, Aleksandra i Epipoda, Germana, Lupusa, Patryka, Hilariona. Budził niekłamany podziw zarówno wśród społeczności prawosławnej jak i innosławnej.
W 1962 roku został mianowany biskupem San Francisco (USA). Tutaj dzięki jego staraniom dokończono budowę wspaniałego soboru-katedry "Wsiech Skorbiaszczych Radost' - Wszystkich Strapionych Radość ". Dzięki jego modlitwom w intencji ciężko chorych miały miejsca liczne cuda.
Św. Jan do końca swoich dni pozostał wierny wybranej przez siebie drodze służby dla Cerkwi. W sprawach kanonicznych był pryncypialny. Nie pozwalał kobietom z pomadą na ustach całować ikon i krzyża, krytykował uczestnictwo w balach i prywatkach w przeddzień niedziel i świąt. Potępiał tzw. święto Halloween jako jednoznacznie antychrześcijańskie. Bronił kalendarza juliańskiego.
Od czasów mniszych postrzyżyn nigdy nie odpoczywał już w łóżku, a posiłek przyjmował raz dziennie, późno w nocy.
Przepowiedział swoją śmierć, która nastąpiła 2 lipca 1966 roku w Seattle. Miejscowe władze San Francisco wniosły poprawki do lokalnego prawa, które umożliwiły pochowanie Władyki Jana w podziemnej kaplicy soboru.
Kanonizacja św. Jana Arcybiskupa Szanghaju i San Francisco miała miejsce 2 lipca 1994 roku. Relikwie świętego znajdują się w soborze w San Francisco.
Życie św. Jana (Maksymowicza) pokazało, że był on jednocześnie surowym ascetą, miłujacym ludzi i Boga pasterzem, opiekunem sierot, bezinteresownym, ofiarnym lekarzem, apostołem i misjonarzem, głębokim teologiem, "jurodiwym radi Christa- szaleńcem dla Chrystusa", hierarchą światowego formatu. W jednym z listów pisał: "Pan Bóg dopuszcza nam cierpienie, byśmy poznali naszą słabość (bezsilność) i dążyli bardziej gorliwie ku źródłu wszelkiego dobra, naszemu Stwórcy, darzącemu każdemu z nas to, co dla niego naprawdę korzystne".
Swiatitielu Ioannie, moli Boha o nas!
Sławomir Nazaruk
fotografie: Adam Danilczuk, Piotr Jurczuk
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.