Supraśl dziękuje o. Gabrielowi

Dzisiaj, w niedzielę Wszystkich Świętych, brać monasterska i parafianie podziękowali o. Gabrielowi za 23 lata wspólnej modlitwy i pracy na rzecz supraskiej Ławry i parafii.

W mowie pożegnalnej biskup Grzegorz wspomniał, że o. Gabriel jest pierwszym mnichem, który po odrodzeniu się życia monastycznego przyjął postrzyżyny w supraskiej Ławrze. Podkreślił także, że dzisiaj nie żegnamy, ale dziękujemy archimandrycie za jego pracę w tym miejscu. Bramy monasteru stoją zawsze otworem, szczególnie dla tych, którzy nieśli tutaj swój podwig – powiedział władyka. Wyraził tym samym nadzieję, że o. Gabriel będzie często odwiedzał swój rodzinny monaster.

Szczególne słowa wdzięczności, w imieniu parafian, skierował do archimandryty starosta parafii, Jan Szymczuk: Sekret Waszego, a zarazem naszego sukcesu tkwi w Waszej, ojcze, umiejętności współpracy z ludźmi, w otwartości na drugiego człowieka, w optymizmie i odwadze podejmowania wyzwań, zawsze dla dobra Cerkwi. Potrafiliście w nas – parafianach i w licznych pielgrzymach rozbudzić wiarę, że chociaż jest nas niewielu, to możemy dużo osiągnąć. Zadania, które stawialiście przed nami, wydawały się czasem nie do zrealizowania, ale zawsze prosiliście o modlitwę i z Bożą pomocą osiągaliśmy cel.

O niektórych dokonaniach o. Gabriela wspomniał w swojej mowie diakon Jarosław Makal, dyrygent supraskiego chóru: Dziękujemy Wam ojcze za wspólną, modlitwę przed Supraską Ikoną Matki Bożej, za przydrożne krzyże w każdej wiosce naszej parafii, które wyrażają naszą dumę z faktu bycia prawosławnym, a także za Wasze poświęcenie dla parafii. Wiemy, że mnich nie powinien rozdrabniać się i skupiać się na sprawach należących do świata, ale tego niejednokrotnie wymagają obowiązki proboszcza. Jednak głęboko wierzymy, że jeżeli bycie proboszczem naszej parafii przyniosło jakiś uszczerbek Waszemu życiu duchowemu, to miłościwy Bóg Wam to wybaczy zgodnie ze słowami Ewangelii: „Nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich”.

Archimandryta Gabriel podziękował braci monasterskiej za wspólną modlitwę i życie dwadzieścia cztery godziny na dobę, a parafianom i pielgrzymom za wsparcie i wspólną pracę dla dobra Cerkwi. Przeprosił także za swoje błędy i nietakty.

Ojciec archimandryta Gabriel (Giba) urodził się w Sokółce w 1962 r. W wieku 22 lat wstąpił do monasteru pw. Zwiastowania NMP w Supraślu. W 1984 r. rozpoczął naukę w Prawosławnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Postrzyżyny mnisze (małą schimę) przyjął 6 kwietnia 1986 r. Dzień później został wyświęcony na diakona, a po upływie siedmiu miesięcy na kapłana. 30 marca 1999 r., decyzją św. Soboru Biskupów PAKP, o. Gabriel został podniesiony do godności archimandryty. W 1999 r. ukończył studia na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Od 1 maja 2000 r. pełnił obowiązki namiestnika supraskiego monasteru. 17 lutego 2007 r. obronił rozprawę doktorską pt. „Zabłudów jako ośrodek kulturalno-religijny Kościoła prawosławnego”. W maju br., zgodnie z decyzją metropolity Sawy, o. archimandryta przeszedł do diecezji warszawsko-bielskiej i stanął na czele skitu św. Antoniego Pieczerskiego w Odrynkach-Kudowie.

Dotychczasowe środowe spotkania z ojcem Gabrielem w monasterze supraskim zostały przeniesione do Krzywca (gm. Narew, na trasie Narew – Łosinka – Hajnówka). Odbywać się będą w sali tamtejszego Diecezjalnego Ośrodka Miłosierdzia „Światłość” w każdą środę w godz. 8.00–20.00. Pod koniec spotkania, ok. godz. 18.00 – molebien w intencji chorych.

— Piotr Makal