Święto diecezji warszawsko - bielskiej

10 września (stary styl) Cerkiew czci pamięć św. Hioba, ihumena poczajowskiego, cudotwórcy, który sześć lat temu został wybrany patronem diecezji warszawsko - bielskiej. W tym roku szczególne uroczystości diecezjalne odbyły się w parafii Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Narwi.

Świętej Liturgii przewodniczył Metropolita Warszawski i całej Polski Sawa w asyście biskupa bielskiego Grzegorza oraz duchowieństwa przybyłych z całej diecezji.

Metropolita Sawa w swoim słowie skierowanym do duchowieństwa i wiernych zwrócił uwagę na na życie Hioba, ihumena poczajowskiego, który jest wzorcem do naśladowania w każej epoce i w każdym miejscu. Powinien jawić się przykładem w pracy duszpasterskiej dla każdego kapłana i wzorem niezachwianej wiary w głoszeniu Ewangelii. Uroczystości, na które licznie przybyli wierni narewskiej parafii zakończyły się molebnem do św. Hioba Poczajowskiego.

Święty Hiob (imię świeckie Jan Żelazo) żył w latach 1551 - 1651. W wieku 30 lat przyjął święcenia kapłańskie oraz obowiązki namiestnika monasteru Dubieńskiego. Około 1600 roku udał się do Poczajowa, który od dłuższego czasu przyciągał jego uwagę, przyjmując obowiązki namiestnika, które to pełnił do końca dni swojego życia. Świętemu Hiobowi przypadło żyć w trudnym okresie dla Cerkwi w szczególności na Wołyniu i Podolu. Zasłynął jako nieprzejednany obrońca wiary i kultury prawosławnej przed wpływami unii. Zmarł 10 listopada przeżywszy ponad 100 lat. Już za życia był uważany za świętego. W 1659 roku 10 września, po uprzednich cudach, relikwie jego zostały odkopane i przeniesione do głównej świątyni monasteru.

— Dariusz Anchimiuk