Święto św. męczennika Maksyma Gorlickiego

5 i 6 września w parafii pw. św. Trójcy w Gorlicach miały miejsce szczególne uroczystości dla prawosławnych chrześcijan, zwłaszcza społeczności łemkowskiej, bowiem w tym czasie Cerkiew czci pamięć syna Łemkowszczyzny, św. Maksyma Sandowicza, tego który w imię wiary prawosławnej przyjął wieniec męczeństwa. Także tego, który swoim męczeństwem, jak czytamy w akatyście poświęconemu św. Maksymowi: „rozświetlił i przebudził wiarę prawosławną w narodzie swoim”.

Główne uroczystości rozpoczęły się 5 września, w niedzielne popołudnie, całonocnym czuwaniem, które sprawowali: abp Adam, ordynariusz diecezji przemysko-nowosądeckiej, oraz bp gorlicki Paisjusz przy współudziale licznie zgromadzonego duchowieństwa. Nabożeństwo zostało upiększone śpiewem, o który zadbał chór Irmos pod kierunkiem Marianny Jarej. W trakcie jutrzni duchową radość i świąteczny charakter święta podkreśliło gromkie uwielbienie, poświęcone świętemu, odśpiewane przy relikwiach świętego Maksyma.

Poranne, poniedziałkowe, uroczystości otworzyła pierwsza świąteczna Liturgia, którą rozpoczęto o godzinie 6 rano. Sprawowali ją: ks. Roman Dubec – proboszcz parafii, ks. Arkadiusz Barańczuk z Gładyszowa oraz ks. Andrzej Grycz z Kunkowej. Śpiewała część chóru parafialnego pod kierunkiem lektora Jarosława Grycza. Pomimo wczesnej pory, dopiero wzywanego do przebudzenia się dnia, na Liturgię przybyli wierni zarówno miejscowej parafii jak i z okolicznych miejscowości.

Główną Boską Liturgię poprzedził uroczyście śpiewany akatyst ku czci św. kapłana-męczennika Maksyma, sprawowany przy jego świętych relikwiach, przez duchowieństwo w osobach: ks. Bazylego Zabrockiego, ks. Jana Antonowicza , ihumena Teodozjusza, ks. Władysława Kaniuka, ks. Juliana Felenczaka, ks.Piotra Pupczyka, ks. Jana Plewy a także duchownego z ziem zachodnich – ks. Dariusza Ciołki.

Na kwadrans przed godziną 10. z cerkwi katedralnej wyruszyła uroczysta procesja, która pod przewodnictwem diakona Antoniego Jarego i licznie zgromadzonego duchowieństwa, zarówno miejscowego jak i z różnych terenów Polski, a także z zagranicy, przywitała hierarchów przybyłych na święto w osobach: abp. Adama, abp. michałowskiego i koszyckiego Jerzego ze Słowacji oraz bp. Paisjusza. U progu świątyni, zgodnie z tutejszą tradycją, arcypasterzy przywitały dzieci ze specjalnie przygotowanymi na tą okazję wierszykami i bukietami kwiatów. Z chlebem i solą dostojnych władyków przywitał starosta cerkiewny, a w samej świątyni proboszcz ks. Roman Dubec.

Cerkiew wypełniona była wiernymi. Świąteczną homilię wygłosił biskup Paisjusz, który nawiązując do słów Ewangelii św. Łukasza, nazwał relikwie św. Maksyma znajdujące się w świątyni – drogocennym skarbem, tym bogactwem, o którym mówi Chrystus do apostołów. Władyka powrócił w swoich słowach do pierwszych wieków chrześcijaństwa, kiedy prześladowano za wiarę w Chrystusa, tak jak św. Maksyma gnębiono za wiarę prawosławną. Liturgię zakończyła uroczysta procesja wokół świątyni wraz z relikwiami.

Podczas liturgii śpiewał chór Irmos pod dyrekcją Marianny Jarej.

Po nabożeństwie w sali parafialnej odbył się otwarcie wystawy szat kapłańskich i arcykapłańskich uszytych przez mistrza krawiectwa ihumena Teodozjusza ze Lwowa, który w kilku słowach opowiedział o sztuce sakralnego krawiectwa.

Podczas świątecznego posiłku bp Paisjusz pogratulował o. Romanowi Dubecowi zacnego jubileuszu, jakim niewątpliwie jest 10-lecie istnienia Diecezjalnego Ośrodka Kultury Prawosławnej „Elpis”. Czcigodnemu o. Romanowi odśpiewano gromkie Mnohaja lita!

— Jarosław Grycz