Święto Turkowickiej Ikony Matki Bożej

14 i 15 lipca to dni, w których uroczyście obchodzone jest święto ku czci Turkowickiej Ikony Matki Bożej w Żeńskim Monasterze pw. Opieki Matki Bożej w Turkowicach.
Jak co roku do monasteru w Turkowicach przybyli hierachowie, kapłani, diakoni, mnisi i mniszki oraz piegrzymi, aby wspólnie wychwalać Bogurodzicę, wielokrotnie wyśpiewując: Radujsia Mati Bożyja, Pochwało Turkowickaja i wsiego mira Pokrowie i Utieszenije. Wśród pielgrzymów przybywających do Turkowic byli także uczestnicy rowerowej pielgrzymki z Białegostoku. Osoby te, pod duchową opieką o. Onufrego przebyły ponad czterysta kilometrów o czym pisaliśmy tutaj.

Uroczystości rozpoczęły się we wtorkowy wieczór nabożeństwem Wsienoszcznogo Bdienija. We wspólnej modlitwie uczestniczyli – arcybiskup lubelski i chełmski Abel, arcybiskup wołodymyr-wołyński i kowelskij Włodzimierz, biskup gorlicki Paisjusz i biskup lwowski i halicki Filaret oraz przybyłe duchowieństwo z Polski i zza granicy. W czasie litii połączonej z krestnym chodom abp Abel dokonał poświęcenia kopuły z krzyżem na bramie wjazdowej do monasteru.

O godzinie 22.00 rozpoczął się aktyst ku czci Turkowickiej Ikony Matki Bożej sprawowany przez biskupa gorlickiego Paisjusza i zebrane duchowieństwo. Akatyst ten został ułożony w 2014 roku z błogosławieństwa abpa Abla przez siostry monasteru w Turkowicach. W tym roku, każdy wierny mógł zakupić nową publikacją sióstr. Na koniec nabożeństwa ze szczerym i pełnym miłości słowem do wiernych zwrócił się władyka Paisjusz. Hieracha wspominał trudne czasy swej posługi na Chełmszczyźnie jako młodego mnicha-kapłana oraz z radością zachęcał wszystkich do zgłębiania historii cudownego miejsca jakim jest turkowicki monaster.

Wtorkowe modlitwy zakończyły się panichidą za przełożone ihumenie, mniszki i posłusznice oraz wszystkich związanych z monasterem. Temu cichemu, w świątynnym półmroku nabożeństwie przewodniczył kapelan monasteru – ks. Paweł Janiel.

Środa – dzień święta Złożenia szaty Matki Bożej w Blachernach i Turkowickiej Ikony Matki Bożej rozpoczął sie poranną Boską Liturgią o godz. 6.00. Nabożeństwu przewdoniczył proboszcz parafii prawosławnej w Horostycie – ks. prot. Tomasz Łotysz. W czasie nabożeństwa śpiewał chór sióstr monasteru, a niemal cała świątynia przystąpiła Św. Eucharystii. Po Boskiej Liturgii udano się przed świątynię, gdzie dokonano małego poświecenia wody.

Kolejnym elementem turkowickich urczystości była Boska Liturgia sprawowana przez przybyłych arcypasterzy(relacja video): abpa Abla, abpa Włodzimierza, bpa Paisjusz i bpa Filareta oraz ponad trzydziestu duchownych i czterech protodiakonów. Monasterska świątynia była po brzegi wypełniona pielgrzymami z niemalże każdej diecezji Cerkwi w Polsce, a także pielgrzymami z Ukrainy. Po ewangelicznym czytaniu z arcypasterskim słowem do zebranych zwrócił się bp Filaret. Homilię ukraińskiego hierarchy odsłuchać można na portalu medialnym prawosławnej diecezji lubelsko-chełsmkiej Orthodox.fm.

Zwieńczeniem tegorocznych uroczystości był krestnyj chod, po którym słowa podziękowań wyraził ordynariusz diecezji lubelsko-chełmskiej abpa Abla. Władyka nie krył słów wdzięczności skierowanych do przybyłych hierarchów, duchowieństwa i pielgrzymów. W swych słowach pełnych duchowego pokrzepienia arcypasterz przywołał fragment paraliturgicznej pieśni ku czci Turkowic, napisanej przez o. Dymytra Pawełko – Ne bijsia krywdy Chołmszczyno, z toboju Matir Boża, a z Neju molitwienno wes’ lud, wse krywdy peremoże.

W imieniu wszystkich uczestników świątecznych dni w Turkowicach, słowa wdzięczności na ręcę władyki Abla złożył arcybiskup Włodzimierz. Hierarcha podkreślał te łaski, które dzieją się na terenie diecezji lubelsko-chełsmkiej od ponad dwudziestu pięciu lat, a dzieją się nie na chwałę człowieka, a na chwałę Bożą.

W czasie Całonocnego Czuwania i głównej Boskiej Liturgii śpiewał chór braci z poczajowskiej ławry pw. Zaśnięcia Bogurodzicy.

Wszyscy: hiarachowie, duchowni, pielgrzymi i przybyli goście zakończyli swe liturgiczne przeżycia na wspólnej agapie w monasterskiej trapieznoj i pod licznymi namiotami.

W całości święta pomocą swą służyli wierni i sympatycy, gorliwie oddani turkowickiej wspólnocie monastycznej oraz aktywna młodzież z Bractwa Młodzieży Prawosławnej Diecezji Lubelsko-Chełmskiej.

Fot. Tomasz Grześ.

— o. Jarosław Szczur