Święty Leoncjusz z Tarnogrodu

Dzisiaj Kościół prawosławny wspomina liturgicznie św. Leoncjusza z Tarnogrodu. Święty bliski jest naszej ziemi, ponieważ urodził się w 1884 r. w Tarnogrodzie, ówczesnej lubelskiej guberni Królestwa Polskiego.

Bóg pokierował świętego najpierw do Chełmskiego Seminarium Duchownego. Później przez kilka lat przebywał on w klasztorze w Jabłecznej. W 1916 r. podejmuje naukę w Moskiewskiej Akademii Teologicznej. Nie kończy jej jednak z powodu zamknięcia uczelni w 1919 r. W 1922 r., wyniku starań biskupa suzdalskiego Bazylego, o. Leoncjusz zostaje mianowany przełożonym Monasteru Spaso-Eutymiuszowego w Suzdalu.

W ciągu życia święty był kilkukrotnie aresztowany przez władze sowieckie, jednak dzięki opatrzności Bożej za każdym razem udawało mu się przeżyć Po raz pierwszy jest aresztowany w 1930 r. pod zarzutem "antyradzieckiej działalności kontrrewolucyjnej". Skazano go na trzy lata pobytu w obozie na Syberii. Pracował tam jako felczer przy brygadzie budującej drogę. Kolejne aresztowanie w 1935 r. zakończyło się skazaniem kapłana na trzy lata pozbawienia wolności w poprawczym obozie pracy w Karagandzie (Kazachstan), gdzie próbowano go "reedukować".

W maju 1950 r. świętego aresztowano po raz trzeci. Przeczuwając to, kapłan trzy dni wcześniej zaczął rozdawać swój niewielki majątek. Za "antyradzieckie wymysły o jakoby zbliżającym się Sądzie Ostatecznym i końcu świata" zostaje skazany na 10 lat obozu na Syberii.

Święty Leoncjusz odszedł do Boga 9 lutego 1972 r.

Jeszcze za życia wiele osób uważało go za świętego. Potwierdzała to nie tylko jego pobożność, ale i cuda, które miały miejsce dzięki jego modlitwie. Wiele z takich przypadków zebrała specjalnie powołana komisja diecezjalna. O. Leoncjusz został zaliczony do grona świętych w 1999 r. Na jubileuszowym Soborze Biskupów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w 2000 r. włączono go do Soboru nowych męczenników i wyznawców rosyjskich.

żywot św. Leoncjusza

— Tomasz Sulima