Tworzymy i się nie boimy

W dniach 3-13 lipca 2006 r. w Augustowie odbyła się międzynarodowa wymiana młodzieży „Tworzymy i się nie boimy!”, której organizatorem było Bractwo Młodzieży Prawosławnej w Polsce. Uczestnicy projektu pochodzili z czterech państw Unii Europejskiej: Czech, Słowacji, Polski i Austrii.

W wymianie brały udział zarówno osoby zdrowe jak i niepełnosprawne. Głównym celem spotkania było przełamywanie barier w kontaktach i współpracy między uczestnikami. Przesłanie natomiast jest bardziej obszerne, ponieważ sięga wyrobienia umiejętności współpracy z różnymi ludźmi odmiennymi nie tylko pod względem wiary, czy odmiennych przekonań, ale w głównej mierze pod względem zdrowotnym. Zależało nam na tym, żeby z biegiem czasu włączyć do naszej działalności osoby niepełnosprawne. Poszerzyć naszą świadomość, a jednocześnie zwiększyć swoją tolerancję na odmiennego człowieka. Poprzez wspólne tworzenie, poznawanie swoich kultur, predyspozycji i uwarunkowań mieliśmy okazję poszerzyć swój światopogląd i zrozumieć, że inny nie znaczy gorszy.

Przez 10 dni pobytu mogliśmy poznać i nauczyć się walczyć z własnymi słabościami. Otworzyliśmy się na potrzeby drugiego człowieka, a jednocześnie zaczęliśmy postrzegać ludzi o innych narodowościach, wyznaniach, stanie zdrowia psychicznego czy fizycznego jako kogoś kto jest taki sam jak my. Poprzez tą wymianę udało nam się pogłębić tolerancję, a wręcz otworzyć się na współpracę z tymi ludźmi. Czas spędzony na łonie natury nieopodal jeziora Necko zaowocował pięknymi chwilami, nowymi przeżyciami, wieloma doświadczeniami. Można było zaobserwować jak z każdą, chwilą, godziną, dniem człowiek otwierał się na drugiego. Osoby zamknięte w sobie, lękające się kontaktu z innymi, powoli same zaczynały szukać wspólnych języka z drugim człowiekiem. Mieliśmy okazję odpoczynku i tworzenia wspólnych prac plastycznych, które na różnoraki sposób miały zasygnalizować jedność.

Ukazując nasz dorobek kulturowy na wielu płaszczyznach poznawaliśmy i niszczyliśmy wszelkie stereotypy krążące na świecie na temat naszego państwa, naszego wyznania i naszych przekonań.

Poprzez niniejszy projekt zależało nam na tym, aby z biegiem czasu otworzyć drzwi naszej organizacji na osoby niepełnosprawne i zaprosić je do współpracy. Ponieważ oni też są jednostkami bardzo twórczymi, zdolnymi i konstruktywnymi, które mogą wnieść do naszej organizacji wiele świeżych i innowacyjnych pomysłów, dzięki którym moglibyśmy docierać do szerszej masy społeczeństwa.

Projekt został zrealizowany przy wsparciu Wspólnoty Europejskiej w ramach Programu MŁODZIEŻ.

— Karolina Topór<br>Marlena Ryś