VII Poznańskie Dni Kultury Prawosławnej rozpoczęte

Już po raz siódmy wszyscy sympatycy, zainteresowani i zaintrygowani prawosławiem, mają okazję spotkać się na jego wielkim święcie w Poznaniu - organizowanych przez Fundację Barak Kultury Dniach Kultury Prawosławnej. W tym roku poświęcone są one ascezie.

Tegoroczna edycja jest szczególna w stosunku do poprzednich pod względem miejsca, w jakim odbywają się objęte programem wydarzenia. Większość z nich pomieści tym razem poznańska cerkiew pw. św. Mikołaja, która, jak obrazowo określił Przemysław Prasnowski, dokonując uroczystego otwarcia festiwalu, jest wysepką kultury prawosławnej w zachodniej Polsce. Wybór tego właśnie miejsca, tak znaczącego i symbolicznego, jest z całą pewnością najbardziej odpowiednim. Gdzie bowiem, jak nie w cerkwi, szukać prawosławnej kultury?

Tuż przed godziną 19 świątynia zapełniła się chętnymi do spotkania z prawosławiem. W oczekiwaniu na oficjalne otwarcie całego cyklu spotkań, można było zapoznać się z niezwykłymi fotografiami składającymi się na wystawę „Monastycyzm”, a będącymi zdjęciami monasterów z całego świata, zebranymi przez portal internetowy OrthPhoto. O samej ekspozycji opowiadał koordynator tego serwisu Aleksander Wasyluk. Fotografie te są na tyle wyjątkowe, że niektórzy, mimo uprzedniego dokładnego ich obejrzenia, mimowolnie odwracali głowę podczas późniejszego spotkania, a także wracali do nich jeszcze przed opuszczeniem cerkwi. W istocie, zdjęcia te przyciągają wzrok i niezwykle trudno się od nich oderwać.

Gości przywitał wspomniany Przemek Prasnowski, prezes Fundacji Barak Kultury oraz gospodarz tego miejsca, o. Paweł Minajew. Po krótkim powitaniu i oficjalnym otwarciu głos zabrał o. Gabriel, wystąpienia którego wszyscy niecierpliwie oczekiwali. Rozpoczął on od krótkiego przedstawienia własnej drogi duchowej, która zaprowadziła go do pustelni w Odrynkach. Następnie wygłosił rzetelnie i skrupulatnie przygotowany referat pt. „Asceza i ascetyzm”, rozpoczynając od wyjaśnienia etymologii tego słowa, poprzez zarysowanie historii ascetyzmu i hezychazmu, przywołując nierzadko słowa ojców Cerkwi, by zakończyć na praktycznym wymiarze pustelniczego życia. Jak nietrudno się domyślić, ta ostatnia część wystąpienia o. Gabriela wywołała największe zainteresowanie publiczności i tym samym skłoniła do zadawania pytań. Archimandryta przywiózł ze sobą do Poznania dwa niezwykłe przedmioty: „czotki”, a więc odpowiednik rzymskokatolickiego różańca, składający się z tysiąca supłów, oraz drewnianą pałkę, służącą laikom do odganiania skorpionów i węży spod stóp (jak ma to miejsce np. na Górze Atos), a mnichom do rozpędzania obcych myśli, będących jak owe pajęczaki dla czystego umysłu. O. Gabriel opowiadał także o swojej codzienności, planie dnia, obowiązkach, jakim codziennie stawia czoło, i ludziach, którzy go odwiedzają.

Jutro także spotkamy się w poznańskiej cerkwi, by rozwinąć wątek hezychazmu, podjęty już dziś przez o. Gabriela, podczas spotkania z Grzegorzem Makalą oraz by obejrzeć film „Gdzie jest Sonia?”. Do zobaczenia!

Fot. Agnieszka Krupieńczyk, Aleksander Wasyluk

— Katarzyna Machtyl