Wielkopostna pielgrzymka na Ukrainę

W dniach 21-27 marca odbyła się wielkopostna pielgrzymka na Ukrainę organizowana przez Bractwo Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej. Duchowym opiekunem pielgrzymki był proboszcz białostockiej parafii św. ap. Jana Teologa – ks. Marek Wawreniuk.

Spod białostockiej katedry wyruszyliśmy w niedzielne popołudnie. W trakcie drogi do Kijowa napotkaliśmy poważne problemy techniczne, uniemożliwiające dalszą drogę. Z Bożą pomocą udało nam się pokonać trudności i w poniedziałkowy wieczór dotarliśmy do stolicy Ukrainy.

Wtorek Wtorek poświęciliśmy na wizyty w klasztorach Kijowa. Pierwszym punktem pielgrzymki był Żeński Monaster Wprowadzenia do Świątyni NMP. Pokłoniliśmy się cudownej ikonie Matki Bożej Prizri na smirenije (ukazała się ona na szkle) i relikwiom św. Dymitrii Kijowskiej. Następnie zawitaliśmy do Jońskiego Monasteru położonego w państwowym ogrodzie botanicznym. Po ucałowaniu relikwii św. Jonasza (miejscowy święty), zostaliśmy oprowadzeni po terenach Monasteru.

Kolejnym klasztorem, jaki mieliśmy okazję odwiedzić była Kitajewska Pustyń. Opiekun pielgrzymki – o. Marek Wawreniuk – opowiedział nam o św. Dosifiei, która przebrana za mężczyznę trudziła się w klasztorze. Tam też pokłoniliśmy się relikwiom św. Filoteusza.

Na nieco dłużej zatrzymaliśmy się w pięknie położonym żeńskim klasztorze Opieki Matki Bożej. W głównej monasterskiej cerkwi św. Mikołaja ucałowaliśmy relikwie św. Anastazji Kijowskiej (pochodzącej z dynastii Romanowów). Siostry Pokrowskiego Monasteru przygotowały naszej grupie smaczny obiad.

Dalszą część dnia poświęciliśmy na zwiedzanie centrum Kijowa – odwiedziliśmy plac Michajłowskij, położony obok niego Sofijewskij Sobor, a także Majdan. Nasz dzień zakończył się we Florowskim Monasterze.

Środa Dzień rozpoczęliśmy modlitwą w Kijowsko-Pieczerskiej Ławrze. Uczestniczyliśmy tam w monasterskich nabożeństwach – akatyście ku czci Bogurodzicy i Liturgii uprzednio poświęconych Darów. Niektórzy z pielgrzymów przystąpili tego dnia do Eucharystii. Po nabożeństwie udaliśmy się do pieczar, w których pokłoniliśmy się relikwiom ponad stu świętych, m. in. św. Teodozjusza.

Czas wolny po zakończeniu zwiedzania Ławry wykorzystaliśmy na posiłek, a także zakupy w klasztornych sklepach.

Po południu wyruszyliśmy w stronę Wołynia (do Onyszkowic). Dziesięciogodzinną drogę umilaliśmy m.in. śpiewem pieśni z Bohohłasnika. O. Marek opowiedział z kolei o schizmie (raskole) w ukraińskiej Cerkwi.

Czwartek Na teren żeńskiego klasztoru w Onyszkowcach (filii monasteru Gródeckiego) dotarliśmy po 2 w nocy. Zmęczenie podróżą i krótki sen nie przeszkodziły nam w uczestnictwie w monasterskich nabożeństwach już od 6. rano. Po modlitwie i śniadaniu, jedna z sióstr przybliżyła nam historię i sytuację obecną tego świętego miejsca. Opowiedziała także o cudach, jakie zdarzały się w klasztorze za sprawą źródła św. Anny. Przez cały rok panuje w nim temperatura 5 st. Mieliśmy okazję się o tym przekonać. Z modlitwą zanurzyliśmy się w wodzie istocznika.

Kolejnym z punktów dnia była wizyta w Krzemieńcu. Odwiedziliśmy miejscowy monaster, a także górę Bony, skąd podziwialiśmy panoramę okolic. Daleko nad horyzontem dostrzegliśmy także błyszczące w słońcu kopuły głównego soboru Poczajowskiej Ławry.

Niedługo potem byliśmy na miejscu. Ławra Poczajowska to jedno z najbardziej znanych miejsc pielgrzymek prawosławnych na całym świecie. Wiele osób oddało się modlitwie. Uczestniczyliśmy w wieczornym nabożeństwie – powieczerzu i jutrzni. Mogliśmy pokłonić się stopie Matki Bożej odbitej na kamieniu, relikwiom św. Hioba i Amfilochiusza, czy wejść do groty, w której żył i modlił się były ihumen Ławry – św. Hiob.

Piątek Piątkowy poranek i przedpołudnie wypełniła modlitwa. Już od 5, w soborze Zaśnięcia Bogurodzicy celebrowana było połunocnia, litija za zmarłych, a także akatyst przed opuszczoną znad królewskiej bramy Poczajowską Ikoną Bogurodzicy. Następnie, w cerkwi św. Trójcy celebrowana była Liturgia uprzednio poświęconych Darów. W nabożeństwie uczestniczył nasz duchowy opiekun – o. Marek.

Po obiedzie w domu pielgrzyma udaliśmy się do monasterskiego skitu. Pokłoniliśmy się tam ikonie z cząsteczką relikwii św. Nikity Słupnika. Mieliśmy także okazję włożyć na siebie ciężki żelazny krzyż, który św. Nikita nosił na co dzień.

Ostatnim punktem wizyty w Poczajowie był monasterski cmentarz. Tam dowiedzieliśmy się więcej o życiu św. Amfilochiusza (Amfiłochija) Poczajowskiego. O tym niedawno kanonizowanym świętym opowiedział nam opiekun cmentarza – Michał Omielianowicz – który dobrze znał byłego ihumena Ławry. Ks. Marek odprawił krótki molebien do św. Amfilochiusza przed grobem, w którym spoczywał święty. Pomazał czoła pielgrzymów olejem z łampady płonącej przed jego ikoną.

Opuściliśmy Poczajów i pielgrzymka wyruszyła w stronę Gródka. Powagi nadał fakt, iż w autokarze jechały także cząsteczki relikwii św. Hioba i Amfilochiusza Poczajowskich. Wkrótce będzie można im oddać pokłon w cerkwii św. ap. Jana Teologa na Bacieczkach.

Wieczorem dotarliśmy na teren żeńskiego klasztoru w Gródku.

Sobota Tuż przed północą grupa pielgrzymów z Polski zebrała się w cerkwi Wprowadzenia Bogurodzicy do Świątyni. Nocnej Liturgii w Sobotę Łazarza przewodniczył o. Marek Wawreniuk. W modlitewny nastrój wprowadził nas chór sióstr z Gródka. Podczas nabożeństwa, wielu z nas przystąpiło do sakramentów spowiedzi i Eucharystii.

Rano, tuż po śniadaniu, zostaliśmy oprowadzeni po terenie klasztoru. Jedna z sióstr opowiedziała nam historię monasteru i pokazała jego największe świętości. To w głównej cerkwi Narodzenia Chrystusa znajduje się Kozielszczańska-Miłosierna Ikona Bogurodzicy, a także cząsteczka relikwii św. Mikołaja.

Przed południem wyruszyliśmy w stronę granicy. Dla wielu z nas, smutno było opuszczać Ukrainę. Wszyscy jednak wspólnie dziękowali Bogu, że udało się bezpiecznie i zdrowo powrócić do Białegostoku.

— Paweł Karczewski