Wielkopostna pielgrzymka na Ukrainę

W dniach 13-19 marca odbyła się wielkopostna pielgrzymka na Ukrainę organizowana przez Bractwo Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej. Duchowymi opiekunami pielgrzymki byli ks. Marek Wawreniuk i ks. Adam Sawicki.

Spod białostockiej katedry wyruszyliśmy w niedzielny wieczór. Do Kijowa dotarliśmy w poniedziałek po południu. Zwiedziliśmy Kijowsko-Pieczerską Ławrę, pokłoniliśmy się jej głównym świętościom. Mieliśmy również okazję pomodlić się w pieczarach.

Wtorek

We wtorek uczestniczyliśmy w nabożeństwie w Kijowsko-Pieczerskiej Ławrze.

Dalszą część dnia poświęciliśmy na wizyty w klasztorach Kijowa. Pierwszym punktem pielgrzymki był Żeński Monaster Wprowadzenia do Świątyni Bogurodzicy. Pokłoniliśmy się cudownej ikonie Matki Bożej Prizri na smirenije (ukazała się ona na szkle) i relikwiom św. Dymitrii Kijowskiej. Zawitaliśmy także do Jońskiego Monasteru położonego w państwowym ogrodzie botanicznym.

Kolejnym klasztorem, jaki mieliśmy okazję odwiedzić był męski klasztor Opieki Matki Bożej – Gołosiejewskaja Pustyń. Pomodliliśmy się tam przed miejscem spoczynku oczekującej na kanonizację matuszki Alipii. We wtorek zwiedziliśmy także monaster – Kitajewska Pustyń.

Tego samego dnia odwiedziliśmy cerkiew św. Dymitra. Parafia przygotowała bowiem dla pielgrzymów z Białegostoku obiad.

Późnym wieczorem dotarliśmy na teren żeńskiego klasztoru św. Anny w Onyszkowcach.

Środa

W środę wzięliśmy udział w wielkopostnym nabożeństwie w monasterze. Po Liturgii uprzednio poświęconych Darów i śniadaniu, jedna z sióstr przybliżyła nam historię i sytuację obecną klasztoru św. Anny. Opowiedziała także o cudach, jakie zdarzały się w klasztorze za sprawą miejscowego źródła. Przez cały rok panuje w nim temperatura 5 st. Mieliśmy okazję się o tym przekonać. Z modlitwą zanurzyliśmy się w wodzie istocznika.

Kolejnym z punktów dnia była wizyta w Krzemieńcu. Odwiedziliśmy miejscowy monaster, a także górę Bony, skąd podziwialiśmy panoramę okolicy. Daleko nad horyzontem dostrzegliśmy także błyszczące w słońcu kopuły głównego soboru Poczajowskiej Ławry.

Niedługo potem byliśmy na miejscu. Ławra Poczajowska to jedno z najbardziej znanych miejsc pielgrzymek prawosławnych na całym świecie. Wiele osób oddało się modlitwie. Uczestniczyliśmy w wieczornym nabożeństwie – powieczerzu i jutrzni. Mogliśmy pokłonić się stopie Matki Bożej odbitej na kamieniu, relikwiom św.św. Hioba i Amfilochiusza, czy wejść do groty, w której żył i modlił się były ihumen Ławry – św. Hiob.

Czwartek

Czwartkowy poranek wypełniła modlitwa. Już od godz. 5. w soborze Zaśnięcia Bogurodzicy celebrowana było połunocnia, litija za zmarłych, a także akatyst przed opuszczoną znad królewskich wrót Poczajowską Ikoną Bogurodzicy.

Po obiedzie w domu pielgrzyma udaliśmy się do monasterskiego skitu św. Ducha. Pokłoniliśmy się tam ikonie z cząsteczką relikwii św. Nikity Słupnika. Mieliśmy także okazję włożyć na siebie ciężki żelazny krzyż, który św. Nikita nosił na co dzień.

Kolejnym punktem był monasterski cmentarz. Tam dowiedzieliśmy się więcej o życiu św. Amfilochiusza (Amfiłochija) Poczajowskiego. O tym niedawno kanonizowanym świętym opowiedział nam opiekun cmentarza – Michał Omielianowicz – który dobrze znał byłego ihumena Ławry. Ks. Adam odprawił krótki molebien do św. Amfilochiusza przed grobem, w którym spoczywał święty. Pomazał czoła pielgrzymów olejem z łampady płonącej przed jego ikoną.

Tego dnia wieczorem wzięliśmy udział w wieczornym nabożeństwie (powieczerzu i jutrzni).

Piątek

W piątkowy poranek uczestniczyliśmy w klasztornych nabożeństwach, które zwieńczyła Liturgia uprzednio poświęconych Darów. Po południu opuściliśmy Poczajów i udaliśmy się w kierunku Gródka.

Na teren monasteru św. Mikołaja dotarliśmy w trakcie wieczornego nabożeństwa.

Sobota

Sobotę rozpoczęła Liturgia sprawowana o północy. Celebrowali ją ks. Adam Sawicki i ks. Marek Wawreniuk. Podczas nabożeństwa śpiewały dwa chóry: sióstr klasztoru, a także chór pielgrzymów z Białegostoku. Tego dnia wielu pielgrzymów przystąpiło do sakramentów spowiedzi i Eucharystii.

Rano, tuż po śniadaniu, zostaliśmy oprowadzeni po terenie klasztoru. Jedna z sióstr opowiedziała nam historię monasteru i pokazała jego największe świętości. To w głównej cerkwi Narodzenia Chrystusa znajduje się Kozielszczańska-Miłosierna Ikona Bogurodzicy, a także cząsteczka relikwii św. Mikołaja.

Przed południem wyruszyliśmy w stronę granicy. Dla wielu z nas, smutno było opuszczać Ukrainę. Wszyscy jednak wspólnie dziękowali Bogu, że udało się bezpiecznie i zdrowo powrócić do Białegostoku.

fot. Gabriel Masalski, P. Karczewski

— Paweł Karczewski