Wizyta w monasterze pw. Opieki Najświętszej Bogurodzicy Bussy-en-Othe

W celach pielgrzymkowych grupa osób, należących do Koła Teologów Prawosławnych, wyruszyła do Francji. Pobyt trwał 13 dni. Atrakcją była możliwość zwiedzenia eleganckiej, francuskiej stolicy – Paryża.

19 grudnia, kiedy Kościół prawosławny czci pamięć św. Mikołaja, uczestniczyliśmy w Boskiej Liturgii w cerkwi pod wezwaniem św. Sergiusza z Radoneża.

Po obejrzeniu najbardziej charakterystycznych, a zarazem najciekawszych miejsc stolicy, udaliśmy się do żeńskiego klasztoru pw. Opieki Matki Bożej, znajdującego się w Bussy-en-Othe (czyt.: bisi ą not). I to właśnie miasteczko było punktem kulminacyjnym naszej pielgrzymki. Około dwustukilometrowa podróż nie zniechęciła nas do rozmowy z matuszką Anna. Po tak ciepłym przyjęciu, nie sposób było nie zamienić kilku słów. Następnego dnia rano poznaliśmy już większość sióstr. Po obiedzie zaoferowaliśmy swoją pomoc w kuchni i obmyślaliśmy plan na następne dni. Matka Kolumba była osobą, która spędzała z nami najwięcej czasu, dlatego też, jeśli mieliśmy pytania, zgłaszaliśmy się do niej. Nasz dzień w Bussy wyglądał mniej więcej tak:

6:30 – Jutrznia z Liturgią 9:00 – śniadanie 13:00 – obiad 16:00 – herbatka u sióstr 18:30 – nabożeństwo wieczorne 21:00 – kolacja

W czasie wolnym męski skład pielgrzymki pomagał w ogrodzie lub przy innych, cięższych fizycznie pracach. Damska część, z kolei, pomagała w kuchni [chociaż mężczyźni i pod tym względem obalali utarte zwyczaje], chodziła na śpiewki chóru. Wszyscy pomagaliśmy w sprzątaniu cerkwi. Liturgie i Wieczernie były przepiękne. Ogromne wrażenie zrobiły na nas polichromie, zdobiące wnętrze świątyni. Niektóre były dokańczane w trakcie naszego pobytu, mogliśmy więc czasami obserwować pracę ikonografa - pana Jarosława z Rosji. Podczas nabożeństw śpiewaliśmy wspólnie z siostrami. Po raz pierwszy, w dzień pamięci św. Spirydona, po raz drugi podczas służby niedzielnej. W końcu sam chór z Polski, na życzenie sióstr, zaśpiewał na jednej z Liturgii.

Matka przełożona Olga [93 lata] była dla nas niezwykle miła. Cieszyła się, kiedy angażowaliśmy się w różne prace klasztorne. Pewnego dnia odwiedziła nas w domu. Ugościliśmy matuszkę jej ulubioną ciemną herbatą i galaretkami. Porozmawialiśmy na różne ciekawe tematy, szczególnie związane z życiem ihumenii. Matka Olga chętnie odpowiadała na każde pytanie. W planie pielgrzymki znalazła się krótka wycieczka do Katedry pw. św. Germana w pobliskim mieście Auxerre. Matuszka Nektaria krótko i zwięźle nakreśliła nam historię tego miejsca, którą później poszerzył przewodnik. Naszą wizytę w Katedrze zakończyliśmy odśpiewaniem pieśni „Wiecznaja pamiat'” za dusze spoczywających tam zmarłych. Już po krótkiej chwili przechadzaliśmy się starymi uliczkami miasta. W zupełnie inne miejsce zabrała nas również matuszka Nektaria, tym razem z siostrą Joanną [Japonka]. Był to istocznik, przy którym przed wiekami zdarzył się cud. Woda ze źródła uzdrowiła oczy niewidomego chłopca.

Nasz pobyt w klasztorze uwieńczył ostatni obiad, podczas którego na prośbę ihumenii Olgi, wykonaliśmy dla sióstr i innych gości dwie kolędy. Nie obyło się bez wzruszeń i serdecznych uśmiechów. Klasztor i wszystkie siostry zostawiły ślad w naszych sercach . Jest to miejsce, do którego wrócimy jeszcze nie raz, dzięki niezapomnianej atmosferze i ogromnemu sercu, jakim przywitano nas, goszczono i pożegnano. Dziękujemy ojcom i Matuszkom za ciepłe przyjęcie :)

Zdjęcia do obejrzenia w galerii KTP:

http://www.ktp.edu.pl/galeria/69.html

za: www.ktp.edu.pl fot: Piotr Falkowski

— Irena