Co to znaczy wybaczać

Jeśli ktoś ciągle zdradza i dopuszcza się podłości, czy mamy obowiązek utrzymywać z nim kontakt, jak gdyby nic się nie stało?

W jednym ze swoich kazań święty Mikołaj Serbski zauważa: „Czym byłoby społeczeństwo bez przebaczenia? Zwierzyńcem pośród dzikiej natury.” Według świętych Ojców przebaczenie to cnota, która czyni nas podobnymi do samego Boga. Boga, którego imię to Miłość. Kiedy apostołowie pytali, ile razy można wybaczać człowiekowi: „Do siedmiu razy?”, Zbawiciel odpowiedział na to: „Nie do siedmiu, ale do siedemdziesięciu razy siedem”
(Mt 18:21-22). To znaczy, że wybaczać należy zawsze, ponieważ bez przebaczenia nasze serce, według słów św. Efrema Syryjczyka, zamienia się w skalistą glebę, w której ziarno wiary chrześcijańskiej nigdy nie może zakiełkować.

W pewnym filmie był taki epizod - chłopiec w czasie II wojny światowej żył wśród wszelkiego rodzaju okrucieństw esesmanów, tak brutalnych, że osiwiał w ciągu kilku dni. Później, wraz z grupą partyzantów, natrafił na zrujnowany niemiecki pociąg z wagonami, w których odkrył portret Hitlera. Ze złości zaczął strzelać do portretu, ale w trakcie tego "strzelania" obraz się zmienił: z każdym strzałem Hitler stawał się coraz młodszy, aż w końcu nie był już przywódcą III Rzeszy, dążącym do panowania nad światem, ale niemowlęciem w łóżeczku. W tej chwili chłopiec, który stał się już starcem, przestał strzelać.

Powyższy przykład bardzo obrazowo pokazuje, czym jest przebaczenie w prawdziwym tego słowa znaczeniu. Przebaczyć to w istocie zobaczyć w człowieku nie tego, kim on jest w danym momencie, w momencie zdrady lub czegoś takiego, ale tego, kim był wcześniej, kiedy jeszcze nie zrobił nic złego. Przebaczyć to widzieć w człowieku nie grzesznika, a obraz i podobieństwo Boga. Właśnie ten aspekt powinien być dla nas swego rodzaju przypomnieniem w momencie, gdy stajemy przed wyborem: przebaczyć czy nie przebaczyć. Oczywiście, po ludzku czasami bardzo trudno jest wybaczyć temu, kto cię zdradził, i dalej rozmawiać z taką osobą, jakby nic się nie stało, ale jednocześnie musimy pamiętać o Tym, którego imię nosimy jako nasze określenie. Jesteśmy chrześcijanami, co oznacza, że jesteśmy naśladowcami Chrystusa. Jak postąpił Chrystus z tym, który Go zdradził? Nie mówimy teraz w ogóle o Judaszu, ale o innym apostole - Piotrze, który również zdradził swojego Nauczyciela, ale później pokutował i stał się apostołem pierwszym wśród zwierzchnich. Pamiętając jego przykład, ale przede wszystkim pamiętając o słowach i czynach samego Chrystusa, musimy także przebaczyć i mieć nadzieję, że osoba, która zgrzeszyła przeciwko nam, na pewno się poprawi.

Andriej Muzolf

za: pravlife.org

fotografia: levangabechava /orthphoto.net/

— tłum. Klaudia Ambrożewicz