Kim powinniśmy się stać

Oto długi cytat z artykułu Clive'a Lewisa "Ciężar chwały": "Jak niesamowicie jest żyć wśród możliwych bogów, wiedząc, że najnudniejszy, najbardziej nędzny z tych, których widzimy, zabłyśnie w sposób, którego teraz nie moglibyśmy znieść; lub stanie się niewiarygodnie i niewyobrażalnie straszny. Musimy zawsze o tym pamiętać, cokolwiek robimy, ponieważ wszystkie nasze działania, czy to w miłości, czy w zwykłej relacji, przyczyniają się do jednej z z tych możliwości. Nigdy nie mieliśmy kontaktu z tym, co doczesne. Narody, kultury, dzieła sztuki są ograniczone w czasie. Ale żartujemy, pracujemy, przyjaźnimy się z tymi, którzy są nieśmiertelni, poślubiamy nieśmiertelnych, męczymy i poniżamy nieśmiertelnych. Nie oznacza to wcale, że powinniśmy być przygnębiająco poważni. Nie. Powinniśmy jednak traktować siebie nawzajem z powagą. Wówczas nie ma miejsca na nieostrożność i zaniedbanie: miłość pozostaje widząca, nie przeradzając się w obojętną tolerancję, która nie jest podobna do miłości, tak jak pusta frywolność nie jest podobna do radości. Po Najświętszym Sakramencie, ten, kogo teraz widzisz, jest bardziej święty niż cokolwiek innego na świecie. Przeciwnie, jest on tak święty jak Święte Dary, ponieważ Chrystus jest w nim, a on jest on arką niosącą brzemię Samej Chwały".

Jeśli to wszystko jest prawdą, to każdy, z kim mamy dziś styczność, jest tak zwanym "nieśmiertelnym"!

Dlaczego tak trudno jest nam pogodzić się z realnością otaczających nas ludzi? Jestem przekonany, że można to wyjaśnić faktem, że trudno nam zaakceptować to, że ta kosmiczna rzeczywistość jest prawdą o nas samych. Po prostu nie potrafimy uwierzyć, że jesteśmy czymś więcej niż sumą naszych pragnień, więc poniżamy innych w ten sam sposób.

Dziś uczniowie Chrystusa otrzymali od Niego wezwanie do działania. Zabrał ze sobą najbliższych apostołów na górę i tam został przemieniony. Spójrzmy, jaką lekcję możemy wyciągnąć z dzisiejszego fragmentu Ewangelii.

«W owym czasie, bierze Jezus z sobą Piotra, Jakuba i Jana, brata jego, i prowadzi ich na górę wysoką, na osobność. I przemienił się wobec nich, i oblicze Jego rozbłysło jak słońce, a szaty Jego stały się jasne jak światło. I oto ukazał się im Mojżesz i Eliasz rozmawiający z Nim. Zaś Piotr odpowiadając, rzekł Jezusowi: – Panie, dobrze jest nam tu być. Jeśli chcesz, zbudujemy tu trzy szałasy, jeden Tobie, jeden Mojżeszowi i jeden Eliaszowi. Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlisty ocienił ich i oto głos z obłoku mówiący: – Ten jest Synem Moim umiłowanym, w Nim znalazłem upodobanie, Jego słuchajcie. Usłyszawszy[to], uczniowie upadli na twarz i przestraszyli się bardzo. A Jezus podszedł i dotknąwszy ich, rzekł: – Wstańcie i nie bójcie się. Podniósłszy zaś oczy, nikogo nie widzieli, jedynie samego Jezusa. Gdy schodzili z góry, przykazał im Jezus, mówiąc: – Nikomu nie opowiadajcie o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy powstanie z martwych.» (Mt 17, 1-9). 

Oni żyli z Nim. Słuchali tego, czego nauczał. Widzieli cuda, których dokonywał. Ale aż do tego momentu, aż do Jego przemienienia, wciąż nie byli całkowicie pewni, z kim mają do czynienia. A teraz, tutaj na górze, w tej cudownej chwili, nie ma już żadnych wątpliwości. Ten Człowiek, Chrystus, nie jest jakimś prorokiem, nie jest jakimś guru czy religijnym nauczycielem. Nie, On jest Tym, który rozmawia z Mojżeszem (Prawem) i Eliaszem (Prorokami), jest nawet objawiony przez głos Boga Ojca: "Syn mój umiłowany". I wciąż mamy w naszych umysłach przykazanie Ojca: "Słuchajcie Go!".

W święto Przemienienia Pańskiego Bóg objawił apostołom nie tylko swą prawdziwą naturę, ale także naszą - pokazał nam, kim powinniśmy i możemy stać się w przyszłości. W końcu sens Wiary Prawosławnej polega na tym, byśmy wszyscy upodobnili się do Chrystusa. Liturgie, duchowe zmagania, modlitwy, dobre uczynki, kazania - wszystko w jednym celu - abyśmy zmienili się i przyjęli obraz Chrystusa. Sens Eucharystii polega na tym, że spożywamy Ciało i Krew samego Zbawiciela, On nas karmi, a my stajemy się do Niego podobni. Jak mówi przysłowie: “Jesteś tym, co jesz”.

Pomyśl o tym, czy wygodnie ci dziś wierzyć połowicznie, czy też chcesz wejść w naszą cudowną wiarę, poczuć ją, poznać jej znaczenie i pokochać? Czy chcesz upodobnić się do Chrystusa, zapoznając się z mądrością zgromadzoną przez dwadzieścia wieków, czy też wystarczy ci "stanie w przedsionku"? W dzisiejsze święto, kiedy Bóg objawił się nam i pokazał, kim możemy się stać, nadszedł czas uświadomić sobie znaczenie Wiary Prawosławnej i zacząć nią żyć świadomie!

P.S. Przemieniłeś się na górze, Chryste Boże, objawiając uczniom Twoim chwałę Twoją na ile mogli pojąć. Niechaj więc i nam grzesznym zajaśnieje wieczna Światłość Twoja, modlitwami Bogurodzicy, Dawco Światłości, chwała Tobie! Amen.

o. Barnabas Powell (tłum. Justyna Pikutin)

za: monastery.ru

fotografia: Michal.P. /orthphoto.net/

— o. Barnabas Powell (tłum. Gabriel Szymczak)