Ławra Świętej Trójcy pod Moskwą

Ławra Świętej Trójcy (Troice-Siergijewaja Ławra) jest jednym z najbardziej znanych i odwiedzanych ośrodków monastycznych w Rosji.

Monaster został założony przez św. Sergiusza w 1337 r. Przez stulecia był duchowym centrum oświecenia i kultury. W murach klasztoru trudy życia mniszego niosło mnóstwo rosyjskich świętych, m.in. Nikon z Radoneża, Maksym Grek, Pachomiusz Logoteta. Przez lata w monasterskiej bibliotece gromadzone były unikalne rękopisy i starodruki.

Przez wieki historii Ławra wielokrotnie była celem ataków. W latach 1608-1610 wytrzymała oblężenie trzydziestotysięcznej armii polsko-litewskiej (na terenie klasztoru były wówczas trzy tysiące osób). Podczas obrony monasteru mnichom wielokrotnie objawiał się św. Sergiusz pokrzepiający bohaterskiego ducha obrońców prawosławnej twierdzy.

W 1744 r. klasztor otrzymał zaszczytny tytuł ławry, nadawany jedynie największym klasztorom. W XVIII i XIX ww. w okolicy ławry pojawiło się wiele mniejszych klasztorów i pustelni duchowo związanych ze wspólnotą św. Sergiusza. W 1920 r. Ławra została zamknięta. W budynkach monasterskich utworzono m.in. muzeum historii i sztuki. Odrodzenie klasztoru nastąpiło po ponad dwudziestu latach – w okresie powojennym. W Wielką Sobotę 1946 r. monasterskie dzwony obwieściły o pierwszym po wielu latach nabożeństwie w soborze Zaśnięcia Bogurodzicy.

Troice-Siergijewaja ławra do dziś zajmuje ważne miejsce w życiu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. To tu w latach 1971, 1988 i 1990 odbyły się lokalne sobory. Na terenie ławry od 1814 r. znajduje się Moskiewska Akademia Duchowna – jedna z najstarszych rosyjski szkół wyższych (utworzona w 1685 r.). Do ławry przybywają tysiące pielgrzymów – z Rosji i zagranicy. To jedno z najważniejszych miejsc o charakterze duchowym ale i również kulturowym w Rosji.

na podst.: patriarchia.ru

— Paweł Karczewski