Listy misyjne. List 1.

List 1. Pracującemu pytającemu o życie duchowe

Dopiero życie duchowe jest życiem prawdziwym. Wszystko inne jest prochem.

Również prochem jest nasze ciało – ziemia, wzięta na kredyt u ziemi. Ziemia, woda, ogień i duch – z nich, tych czterech żywiołów, składa się ciało człowieka. Jest stworzone tak kunsztownie, tak wspaniale, że trudno to wyrazić. Ale ciało samo w sobie nie jest życiem - furmanka nie podróżnik, klatka nie ptak.

Czym jest zatem życie? Pismo Święte daje nam jasną odpowiedź na to pytanie na pierwszej stronie: I stworzył Pan Bóg człowieka z prochu ziemskiego i tchnął w ciało jego ducha życia i stał się człowiek duszą żywą.

Czy dobrze rozumiesz znaczenie słów „pośrednio” i „bezpośrednio”? Pośrednio to znaczy za pośrednictwem ziemi, stworzył Pan ciało, a bezpośrednio z siebie tchnął w niego ducha życia. W taki sposób człowiek stał się żywą duszą.

Tak więc, widzialnie człowiek jest cielesny, ale posiada w sobie tchnienie życia, które pochodzi bezpośrednio od Stwórcy.

Ten duch łączy człowieka ze Stwórcą i duchowym, niebieskim światem będącym wokół Niego. Mały płomień jest podobny do wiecznego Boskiego płomienia. I choć ciało nasze wlecze się po ziemi pośród owadów i zwierząt, tym płomieniem jesteśmy związani z niebem i z wiecznością.

Życie duszy, którą prowadzi i żywi Boski Duch – oto czym jest życie człowiecze.

Innymi słowy, życie duchowe to nieustający trud, by stać się godnym Boskiego Ducha, Który jest w nas. Dlaczego powinniśmy się trudzić? Dlatego, że otrzymaliśmy dar od Stwórcy. Nikt z nas nie kupił go i nie płacił za niego; on został nam podarowany przez Wieczną Miłość. Za dar nie należy płacić. Ale ten kto przyjmuje tak drogocenny dar, jakim jest życie, powinien pokazać, że jest godnym tego daru.

O tym, w jaki sposób możemy miłością odpowiedzieć Panu na Jego miłość i jak mamy stać się godnymi tego Boskiego daru, mówi wielka nauka, nazywana nauką duchową; najwyższa pośród nauk. Została ona dana człowiekowi przez Ducha Świętego. Ten, który darował drogocenny dar, Sam nauczył człowieka być go godnym.

Jeśli pragniesz wniknąć w tę światłą i słodką naukę, niech będzie błogosławione pragnienie Twoje.

Pokój Tobie i radości od Pana.

Na podstawie http://www.pravmir.ru/.

— św. Mikołaj Serbski, tłum. Stefan Dmitruk