Radość, która przekracza wszystko

Radość, która przekracza wszystko

Jako prawosławni chrześcijanie wiemy, że ilekroć wstępujemy w Boską Liturgię, możemy doświadczyć transcendentnej radości, która prowadzi do głębokiego poczucia wdzięczności, a to z kolei przekłada się na głębokie szczęście, które łączy nas z Wiecznym Królestwem. Wychodzimy ze służby z odnowionym poczuciem wdzięczności, co przekłada się na wizję wszystkiego, co dobre w naszym świecie. Widzimy, że są dobrzy ludzie, którzy są częścią naszego życia i że otacza nas piękno. Nawet nasze liczne niedoskonałości stają się podstawą do podnoszenia na duchu otaczających nas osób. Sami będąc szczęśliwymi, mamy większe szanse na to, że sprawimy szczęście innym.

Bycie szczęśliwym sprzyja przypadkowym aktom dobroci, których każdy uwielbia doświadczać, oraz promuje dobroć i życzliwość nawet wśród nieznajomych. Ludzie uwielbiają, gdy inni ludzie są dobrzy dla przypadkowych osób. To szczęście staje się magnesem i przyciągają do nas nawet nieznajomych.

Nic nie daje takiej satysfakcji, jak bycie wdzięcznym za swoje życie, życie otaczających nas ludzi i miłość, jaką Bóg nas darzy. W tym wszystkim musimy sobie przypominać, że to nie szczęście czyni nas wdzięcznymi, ale wdzięczność czyni nas szczęśliwymi. Żyjąc w radosnym stanie, stajemy się nośnikami transcendentnej radości, która przynosi uzdrowienie osobom wokół nas i powoduje, że zmianie ulega cały świat.

Przebaczenie i miłość

Zdolność do przebaczania jest bezpośrednio związana ze zdolnością do kochania i to w naszym akcie przebaczenia innym my sami znajdujemy przebaczenie. To właśnie poprzez odwrócenie się od naszej troski o samych siebie i od własnej woli zaczynamy dostrzegać, że nasze zbawienie jest bezpośrednio związane ze zbawieniem naszego bliźniego. Odmowa przebaczenia bliźniemu oznacza utratę zdolności kochania, „albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi” (1 J 4, 20)?

Zdolność przebaczania innym wymaga z naszej strony pracy, ponieważ musimy współpracować z łaską, która jest darem Ducha Świętego. Ponieważ nam wiele przebaczono, i my również musimy wiele wybaczyć. Sam Pan powiedział nam, że musimy wybaczyć naszemu bratu siedemdziesiąt razy siedemdziesiąt, co nie jest łatwym osiągnięciem, trzeba przyznać. Jednak to ten sam Pan daje nam moc i wolę, by szybko przebaczyć tym, którzy nas skrzywdzili lub obrazili. To właśnie Chrystus pokazał, jak ważne jest przebaczanie innym, przebaczając tym, którzy Go krzyżowali. „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią (Łk 23, 34)”.

Pozbyć się dumy

Walcząc z naszą pychą, musimy skupić się na dostosowaniu naszej woli do woli Boga. Uznając, że fałszywa pokora jest prawie w całości produktem zadufanej w sobie hipokryzji, musimy poświęcić się prawdzie, która jest absolutna i która wykracza poza nasze osobiste opinie. To właśnie tę pokorę objawia nam św. Paweł, gdy przechwalając się swoimi cierpieniami i wyczynami, mówi nam, że mają one sens jedynie w Jezusie Chrystusie.

Musimy odpierać pokusę uczynienia naszej wiary formą ideologii; jeśli bowiem nasze poznanie Jezusa Chrystusa zostanie przekształcone w wiedzę ideologiczną i moralistyczną, zamknie drzwi przed innymi, a chrześcijaństwo zamieni w listę wymagań, ogołacając przesłanie Kościoła i czyniąc je kolejną światową ideologią.

Tylko poprzez zanurzenie się w żywej modlitwie wiara staje się czymś innym niż ideologią. Jednocząc się w modlitwie Kościoła, zatracamy się i jednoczymy z Chrystusem i ze wszystkimi chrześcijanami. Nasze dążenie do pokory następuje poprzez zjednoczenie się z pokorą Chrystusa, który raczył przyjąć nasze ciało, aby zjednoczyć swoją Boskość z naszym człowieczeństwem.

Nie możemy pozwolić, aby nasza wiara chrześcijańska oddalała nas od innych, ponieważ jedynie gdy obejmujemy całą ludzkość w intymnej relacji z Jezusem Chrystusem, wszyscy stajemy się zjednoczeni i otwieramy szeroko drzwi do Królestwa Niebieskiego, w którym odnajdziemy ostateczną radość i szczęście.

Z miłością w Chrystusie,

igumen Tryfon (tłum. Gabriel Szymczak)

za: The Morning Offering

fotografia: flor /orthphoto.net/