Tydzień seropustny

Nazwa tego tygodnia wzięła się stąd, że Cerkiew stopniowo wprowadza wierzących w trud postu – z nadejściem tygodnia seropustnego wprowadza w ostatnie dni okresu przygotowawczego. Wstrzymywanie się od spożywania mięsa i przyzwolenie na spożywanie sera i jaj ma na celu nauczyć odmawiania sobie smacznych potraw, by bez smutku wejść w Wielki Post. Cerkiew nazywa ten tydzień „jasnym przygotowaniem do drogi wstrzemięźliwości” i „początkiem zmiękczenia i przemienienia serc”.

W środę i piątek seropustnego tygodnia nie obowiązuje post i dopuszcza się spożywania, tak jak w pozostałe dni tego tygodnia, sera, jajek i ryby. W środę i piątek tego tygodnia nie sprawuje się św. Liturgii, a zamiast niej – czasy – i jak w 40 dni Wielkiego Postu, w te dwa dni klękając, wznosi się modlitwę św. Efrema Syryjczyka. Ponadto w kanonie środy jako przykład dla przygotowujących się do Postu, Cerkiew wychwala starotestamentowych świętych, którzy przebywali w trudach poszczenia.

W sobotę wspomina się „wszystkich czcigodnych, których imiona znamy i nie znamy, a którzy żyjąc w poście rozświetlali nim swoje życie”. Podobnie jak przywódcy przed wojskiem, już stojącym w stroju, mówią o trudach starożytnych bohaterów i tym podnoszą na duchu żołnierzy, tak samo święci ojcowie rozpoczynający post wskazują na jaśniejących w nim świętych mężów i nauczają, że post polega nie tylko na wyrzeczeniu się jedzenia, ale przede wszystkim powściągliwości języka, serca i oczu.

fot. za: pravoslavie.ru

za: Czytania na każdy dzień Wielkiego Postu, wydawnictwo Monasteru Spotkania Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej w Moskwie.

— Natalia Walicka