Wiara, dziewictwo, prezent – metropolita Góry Liban Jerzy (Khodr) na Niedzielę Ojców

Przedstawiamy Państwu kazanie znanego arabskiego teologa prawosławnego na ostatnią niedzielę przed Bożym Narodzeniem, zwaną Niedzielą Ojców.

Słowa w czytaniu apostolskim i Ewangelii niedzieli poprzedzającej Narodzenie Pańskie wymieniają po imieniu osoby ze Starego Testamentu. Apostoł mówi o Gedeonie, Baraku i innych, a także o prorokach, którzy w ten czy inny sposób mówili o pojawieniu się Zbawiciela. Natomiast perykopa ewangeliczna to fragment Ewangelii Mateusza, która wspomina ważne osobistości począwszy od Abrahama, aż do przyjścia Pana Jezusa – zatem kończy się na Józefie, narzeczonym Maryi. Albowiem przypuszczano, iż to on jest ojcem [Jezusa], o czym mówi Łukasz, który w swojej Ewangelii rozpoczyna od Józefa, a kończy na Adamie.

Apostoł mówi o ich cnotach: dokonali czynów sprawiedliwych, otrzymali obietnice (...) uniknęli ostrza miecza i z niemocy wzmocnili się. Opowiada również o ich duchowej walce [arab. dżihad]: tułali się po pustkowiach, górach i jaskiniach; wszyscy oni byli świadkami wiary, a jednak nie otrzymali [spełnienia] obietnicy (...), by nie udoskonalić się bez nas. Znaczenie jest takie, że nie ma doskonałości bez przyjścia Zbawiciela. Słowo-klucz to wiara.

W ten sposób wiara to cecha, którą wspomina Mateusz na początku swojej Ewangelii; treść i znaczenie tego początku, który czytamy, to wiara. Mateusz Ewangelista zaczyna od Abrahama – Ojca Wierzących – ponieważ był pierwszym człowiekiem, który uwierzył w Boga Jedynego. A po nim przyszło Prawo Mojżesza, a po tym Dawid – Ojciec [tj. Przodek] Mesjasza-Chrystusa.

Po co te wszystkie imiona? Mateusz Ewangelista [po arabsku użyte inne słowo, niż w poprzednim akapicie, co wskazuje na bogactwo tego języka, przyp. tłum.] jasno wskazuje, że tutaj jest następstwo wierzących pokoleń aż do Chrystusa, który nie przyszedł po to, by obalić, lecz by wypełnić. Jezus w Swym człowieczeństwie zstąpił z rodu wierzącego, i ta wiara wypełniła się w Nim.

Po przytoczeniu tej genealogii Mateusz opowiada o tym, co wiąże się z Narodzinami Pana z Marii. Dziewica poczęła, a to zapowiedział prorok Izajasz, że narodzi ona Syna i nada Mu imię Jezus [po arabsku Jasū’, przyp. tłum.] – Jehoszu’ w języku hebrajskim, a znaczenie jego jest Bóg zbawia Tą Osobą Zrodzoną nie z pragnienia człowieka, lecz z woli Jej Ojca, który jest w Niebiosach.

Józef nie znał Marii cieleśnie przed jej rodzeniem. I nie znał jej po nim – pozostała ona dziewicą. Jest ona „Zawsze Dziewicą”, jak uznał ją piąty sobór powszechny. Co się zaś tyczy wyrażenia „bracia Jezusa”, to w języku hebrajskim wskazuje ono na pokrewieństwo, i w tym języku nie oznacza ono koniecznie tego, że byli oni z Jego Matki. Nie ma tu miejsca na poszerzenie tematu, lecz jest to po prostu wiara Cerkwi.

Jak spotkać Narodzenie Jezusa? To narodziny dla naszego zbawienia, które otrzymujemy przez Jego śmierć i zmartwychwstanie. Dlatego też Cerkiew [w tradycji arabskiej przyp. tłum.] nazywa je „Małym Świętem”, zaś Paschę „Dużym Świętem”. Jezus narodził się z Dziewicy i chce rodzić się każdego dnia duchowo z dziewiczej duszy, w której grzech nie ma wpływu. Człowiek miłujący grzech lub też namiętności nie przyjmuje Jezusa w swej duszy. Władca w Swym Ciele należał do Abrahama i jego potomstwa. Ważnym jest to, byś ty należał do Chrystusa w twej niepokalanej duszy [lub: przez twą niepokalaną duszę]. Boże Narodzenie zatem spełnia się w tobie każdego dnia, jeśli przyjąłeś odrzucenie oszustwa, kłamstwa, plugastwa, podłości, zemsty, władczości i wyniosłości. Jeśli zgromadziłeś piękne cnoty w sobie samym, to Jezus wyjdzie z nich do świata, by oświecić ten świat Swą Łaską.

Nie świętuj tylko poprzez prezenty dla najmłodszych. Tuta jest jedyny prezent, który Ojciec daje ludzkości, a jest nim Chrystus. Jeśli stałeś się Mu posłuszny, to trwasz w Nim, a On trwa w tobie. Jeśli nosisz Pana w warstwach (zawiłościach) twego jestestwa, to On uczyni ciebie prezentem dla całej ludzkości. Miłość jest prezentem.

Tekst oryginalny

Śpiew kontakionu Przedświęcia Bożego Narodzenia w języku arabskim

— tłum. Dominika Kovačević