Pragnienie Obecności
Żywa obecność Boga widoczna jest w Jego dziełach. My pragniemy ją odczuwać także w sobie. Mieć doświadczenie Jego bliskości, mistycznego dotyku, jakby złożenia Jego niewidzialnych dłoni na naszych ramionach. Doznawać czegoś, co w pewien fizyczny sposób będzie dowodem na Jego istnienie.
Cerkiew wzywa nas, abyśmy zmartwychwstali wraz z Chrystusem
W duszącej atmosferze współczesnego materialistycznego patosu, po pełnym mroku, świętym smutku i osłupieniu w obliczu Męki Pańskiej, w dniu Świętej Paschy Chrystusowej wraz z całą Cerkwią doświadczamy radości Zmartwychwstania, chwały Zmartwychwstałego, wyzwolenia zmartwychwstałych.
Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem
Jeśli istnieje jedna prawda, która podsumowuje wszystkie prawdy Ewangelii, jest nią zmartwychwstanie Chrystusa. Co więcej, jeśli istnieje jedna rzeczywistość, która podsumowuje wszystkie rzeczywistości Nowego Testamentu, jest to zmartwychwstanie Chrystusa.
7% "Drabiny do raju". Wybrane cytaty - część VI i ostatnia
„Drabina do raju” to jedna z najbardziej znanych duchowych ksiąg, wedłg której już ponad 1500 lat uczą się walczyć i skutecznie walczą z namiętnościami prawosławni chrześcijanie
Jeśli chcesz, możesz stać się cały jak płomień
W tym tygodniu trzy krótkie wypowiedzi z Apoftegmatów Ojców Pustyni na temat oddania się życiu w Chrystusie i zakresu prawdziwej modlitwy, która to umożliwia.
Zmartwychwstanie - potęga Jego miłości
Chrystus zmartwychwstał! Jakie przesłanie mogłoby być silniejsze i bardziej wymowne? Cóż jest gorszego dla ludzkiego życia niż śmierć?
Misterium
Jeśli jednym słowem miałbym zdefiniować Kościół prawosławny, to nie namyślając się ani chwili powiedziałbym - Pascha! Tak, Pascha. Dzień, a właściwie świetlista noc i czas po-paschalny, który wieńczy cały okres Wielkiego Postu, Wielki Tydzień i wszystkie te przeciągłe, monotonne nabożeństwa, to wiel
Samotność Chrystusa – przemyślenia na Wielki Piątek
Samotność Chrystusa jest samotnością Boga pośród ludzi, samotnością nieśmiertelnego wśród śmiertelników, niebiańskiego wśród ziemskich. On nie ma sobie równych.
Lekcje łotra
Jednym z powodów, dla których zwróciłam się do rozważnego łotra, był ból spowodowany poczuciem winy. Nie z powodu grzechu, podkreślam, ale z powodu poczucia winy, które jest owocem grzechu, jego rezultatem; poczucia winy wobec ludzi, których obraziłam, zraniłam, którym przyniosłam cierpienie.
Najgłębsza przepaść na świecie
Śmierć Zbawiciela odwraca bieguny wartości wszechświata, obnaża kły świata, wywraca fundamenty ziemi, wyciska głębię znaczenia z tajemnic Boga i podaje nam je w Krwi Zbawiciela. Cała mądrość tego świata staje się daremna w mgnieniu oka.
Patrzeć oczami Jezusa
Dla Jezusa każda złamana – grzechem, brudem, cierpieniem, szaleństwem – istota nadal była umiłowanym dziełem Boga, Jego dzieckiem, mającym w sobie piękno Najwyższego, bo stworzonym na Jego obraz i podobieństwo. Jak więc Bóg mógłby ich całkowicie odrzucić, odciąć się od nich?
Św. Izaak Syryjczyk o Duchowej Mądrości
W powiedzeniach św. Izaaka mamy tę stałą współzależność między wysokościami duchowej mądrości osiągniętej przez najniższe upokorzenie prawdziwie pokornej duszy.
Święcona jest nie wierzba, a trzymający ją chrześcijanin
Gałązka wierzby w naszych rękach to znak, że wjazd Chrystusa do Jerozolimy na dobrowolne cierpienie jest dla nas nie mniej ważny niż dla tych, którzy dwa tysiące lat temu witali Go gałązkami palmowymi z okrzykami "Hosanna!"
Ludzie potrzebują naszego dobrego słowa. Część V rozważań o pokorze
Człowieka o pokornej mądrości pochwały męczą. On nie szuka ludzkiej chwały. Nie czuje się komfortowo z powodu pochwał i odczuwa dyskomfort. I odwrotnie, dumna i samolubna osoba raduje się chwałą. Wszyscy mamy tę złą żądzę sławy.
Źródło pokornej mądrości – rozważania na temat 26. słowa „Drabiny do raju”. Część IV
Doskonali ludzie mają w sobie źródło pokornej mądrości, źródło, które emanuje mnóstwem pokornych uczuć i myśli. Nie nazywa się tego źródłem pokory, ale źródłem pokornej mądrości! I to jest bardzo ważne! Pokora to jedno, a pokorna mądrość to co innego.
W drodze do Betanii
W centrum naszej uwagi jest Łazarz, jego choroba i śmierć, boleść jego bliskich i to, jak Chrystus na to wszystko reaguje. Cały tydzień mija nam pod znakiem rozważania spotkania Chrystusa ze śmiercią - na początku śmiercią przyjaciela, jakim jawi się Łazarz, a następnie Jego własną.
