Arcybiskup ochrydzki Jan skazany na 3 lata więzienia

2 lipca zakończył się, wielokrotnie przerywany, z dziwnymi wydarzeniami w tle, sąd nad arcybiskupem Janem, czyli zwierzchnikiem jedynej kanonicznej Cerkwi na terenie Macedonii – autonomicznego Prawosławnego Arcybiskupstwa Ochrydy w jurysdykcji Serbskiego Patriarchatu, a także pozostałymi dwoma biskupami (bregalnickim Markiem oraz stobijskim Dawidem) i jeszcze 16 innymi osobami, wśród których znaleźli się duchowni, mniszki i świeccy kanonicznej Cerkwi, w tym matka i siostra władyki Jana. Zostali oni ogłoszeni winnymi przejęcia kilkuset tysięcy euro od niekanonicznej Autokefalicznej Cerkwi Macedońskiej. Oskarżenia te, skierowane do sądu przez zwierzchników rozłamowych struktur, są, oczywiście, fałszywe – celem jest doprowadzenie siłą do uznania autokefalii macedońskiej Cerkwi, która odłączyła się od macierzystej serbskiej Cerkwi w latach 60. ubiegłego wieku. Zdaniem zarówno państwa, jak i niekanonicznej Cerkwi macedońskiej, Prawosławne Arcybiskupstwo Ochrydy przeprowadza akcję „serbizacji” w Macedonii. Tymczasem zatrzymani hierarchowie, a także pozostały kler, są rodowitymi Macedończykami, którzy w poprzedniej dekadzie zdecydowali się nawiązać jedność z kanonicznymi Kościołami prawosławnymi.

Sąd skazał arcybiskupa Jana na 3 lata więzienia, zaś pozostałych oskarżonych na 2 lata w zawieszeniu – jeśli ich „przestępcza działalność” ponowi się w ciągu najbliższych pięciu lat, wyrok zostanie od razu wprowadzony w życie. Ponadto sąd nakazał konfiskatę majątku Prawosławnej Archidiecezji Ochrydy.

Na ostatnim, majowym posiedzeniu Świętego Soboru serbskiej Cerkwi, jej hierarchowie wystosowali specjalny apel do demokratycznych instytucji, by pomogły doprowadzić do uwolnienia zwierzchnika autonomicznej Cerkwi Ochrydy.

O aresztowaniu arcybiskupa Jana w grudniu 2011 roku i niezwykle trudnych warunkach, w jakich jest przetrzymywany w więzieniu z prawdziwymi kryminalistami, informowaliśmy na łamach naszego serwisu wielokrotnie – wystarczy przejrzeć artykuły z zakładki „Macedonia”.

Na podstawie: pouke.org

— Dominika Kovačević