Gwatemala: rozkwit prawosławnej misji

W 2010 roku do Kościoła prawosławnego przyłączono kilkaset tysięcy Gwatemalczyków – dane wahają się od 200 do 500 tysięcy. Byli oni członkami charyzmatycznej grupy wywodzącej się z katolicyzmu, która pod względem teologicznym stopniowo zaczęła się przybliżać do prawosławia. Obecnie należą oni do prawosławnej archidiecezji Meksyku i Ameryki Centralnej pod jurysdykcją Patriarchatu Konstantynopola. Dzięki wizycie duszpasterskiej ordynariusza archidiecezji - metropolity Athenagorasa - w Gwatemali w czerwcu bieżącego roku, świat może dowiedzieć się o pierwszych owocach prawosławnej misji w tym dwunastomilionowym kraju.

W ciągu ostatnich dwóch lat wybierzmowano setki tysięcy osób. Dokonywano też święceń kapłańskich: oprócz ks. Andrésa, który zapoczątkował tę masową konwersję, jeszcze innych 8 byłych duchownych tego ruchu przyjęło święcenia w Kościele prawosławnym. Jeden z nich rok spędził w Grecji, by dowiedzieć się jak najwięcej o prawosławiu. Nauczył się również sztuki pisania ikon. Ponadto, w ramach misji, do Gwatemali wysłano ks. Jana Chakosa. Wcześniej posługę duszpasterską pełnił on w Pensylwanii. Obecnie wspomaga gwatemalskich duchownych, prowadząc katechizację świeckich wiernych. Jego matuszka prowadzi bloga w języku angielskim poświęconemu prawosławnej działalności misyjnej w Gwatemali.

Problemem Cerkwi w Gwatemali jest niewątpliwie brak wystarczającej liczby duchownych. Kolejnych 4 wyświęcił metropolita Athenagoras w trakcie swojej wizyty, tak więc obecnie prawosławnych księży w kraju jest 14. Wiernych -nieporównywalnie więcej. Na szczęście, w mieście Nueva Concepción działa prawosławne seminarium, a kilku z obecnych duchownych ma być wysłanych za granicę, by dalej się kształcić. Z racji niewielkiej liczby kapłanów, poziom wiedzy o prawosławiu wśród świeckich jest niezbyt wysoki. Nie są oni dobrze zaznajomieni z Boską Liturgią i innymi nabożeństwami, jednakże wiara ich jest tak żarliwa, że gwatemalskie cerkwie na każdej Liturgii pękają w szwach. Świątynie stopniowo są przystosowywane do sprawowania prawosławnego kultu. Sprowadzane są ikony, szaty liturgiczne oraz inne niezbędne utensylia. W wielu parafiach wciąż zamiast ikonostasu znaleźć można rzymsko-katolickie krzyże oraz obrazy, jak np. Jezusa Miłosiernego. Mimo wszechobecnej biedy, wierni oddają sporą część swoich zarobków na parafie.

Cerkiew, jak może, również stara się pomagać swoim wiernym. W Guetemala City działa prawosławny sierociniec Hogar Rafael Ayau założony przez mniszki z monasteru św. Trójcy – do 2010 roku była to jedyna prawosławna cerkiew w tym kraju (wywiad z ihumenią tegoż monasteru można przeczytać na łamach naszego serwisu, zaś tutaj są dostępne nagrania z nabożeństw sprawowanych po hiszpańsku). Jako jedyna cerkiew w Gwatemali przypada pod Patriarchat Antiocheński. Można by rzec, że to te mniszki przygotowały grunt pod prawosławną misję w Gwatemali. Z pomocą prawosławnej amerykańskiej rozgłośni Ancient Faith Radio dzieci z sierocińca Hogar Rafael Ayau w 2010 roku nagrały płytę CD z 25 utworami cerkiewnymi w języku hiszpańskim w aranżacjach zarówno bizantyjskich, jak i synodalnych. Wszystkie dochody z płyty są przeznaczone na sierociniec. Na tej stronie w języku angielskim można przeczytać więcej o tym projekcie. W ramach Ancient Faith Radio czasami można posłuchać tych nagrań.

Wizyta metropolity była bardzo znacząca dla prawosławnych Gwatemalczyków. Przekonali się, że nie są pozostawieni sami sobie. W każdym z miejsc, którego odwiedzał władyka Athenagoras, obecne były rzesze wiernych, w tym dużo młodzieży. Przygotowywali oni transparenty powitalne w języku hiszpańskim, a także koncerty gry na tradycyjnych instrumentach. Kiedy metropolita nadjeżdżał, śpiewali także, grając na gitarach "Witaj! Błogosławiony, który idzie w Imię Jezusa". W cerkwiach natomiast śpiewano już liturgiczne "Mnogaja leta", z tym że po hiszpańsku - Dios te conserva muchos años. Hierarcha w swoich wystąpieniach po hiszpańsku tłumaczył wiernym, co to jest Cerkiew prawosławna, oraz w jak wielu miejscach świata jest ona obecna. Zgromadzeni wierni reagowali spontanicznie na słowa, bijąc brawa oraz wykrzykując między innymi Amén!. Tutaj można obejrzeć niedługie nagrania z tej wizyty.

Kościół prawosławny w Gwatemali potrzebuje przede wszystkim naszej modlitwy. Istnieje wielki potencjał w gwatemalskiej Cerkwi, lecz należy pamiętać o tym, iż boryka się ona z wieloma trudnościami. Oprócz wyżej wspomnianych, problemem jest również nieprzychylny stosunek Kościoła rzymsko-katolickiego, który stara się blokować proces prawosławnej katechizacji, a także próbuje prowadzić do zamykania cerkwi.

Należy także modlić się o zjednoczenie Kościołów Ortodoksyjnych Orientalnych z Kościołem prawosławnym - dzieli nas bardziej historia, aniżeli wiara. Kilka dni temu jeden z hierarchów Kościoła syryjskiego - metropolita Klemens – oświadczył, iż obecnie trwają rozmowy na temat przyłączenia jednej z gwatemalskich chrześcijańskich grup charyzmatycznych do Kościoła syryjskiego. Gdyby można było razem połączyć siły, prawosławna misja w Ameryce Łacińskiej zyskałaby bardzo wiele.

Źródła: svots.edu, theonewaytolive.com, theorthodoxchurch.info

Autorem zdjęć jest Jesse Brandow, seminarzysta prawosławnego seminarium św. Włodzimierza w USA, który ostatnie dwa miesiące spędził w Gwatemali.

— Dominika Kovačević