Intronizacja arcybiskupa Kanady Ireneusza

Decyzją Świętego Synodu autokefalicznej Prawosławnej Cerkwi w Ameryce (OCA) nowym arcybiskupem Kanady został biskup Ireneusz (Rochon), dotychczasowy administrator tej diecezji. Jego kandydaturę trzy tygodnie wcześniej, na nadzwyczajnym posiedzeniu archidiecezji, zaproponowali delegaci składający się zarówno z duchownych, jak i świeckich.

Uroczysta intronizacja i Boska Liturgia odbyły się w sobotę, 29 listopada, w Ottawie w diecezjalnej katedrze pw. Zwiastowania Bogurodzicy i św. Mikołaja. Eucharystii przewodniczyli zwierzchnik Cerkwi amerykańskiej – metropolita Tichon – oraz nowy ordynariusz kanadyjskiej archidiecezji, w asyście sześciu biskupów i dwudziestu siedmiu duchownych. Wśród biskupów znaleźli się nie tylko hierarchowie OCA, lecz także amerykańscy dostojnicy z patriarchatów: antiocheńskiego, rumuńskiego i moskiewskiego. Natomiast wśród prezbiterów obecni byli również przedstawiciele Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej w USA (pod Patriarchatem Ekumenicznym).

Nabożeństwo sprawowano w obecności cudotwórczej ikony „Bogurodzicy Opiekunki Athosu” oraz relikwii św. Gabriela ze Świętej Góry Athos.

Arcybiskup Ireneusz urodził się w kanadyjskiej, francuskojęzycznej rodzinie w Montrealu w 1948 roku. Jednakże podstawową edukację ukończył w anglojęzycznym systemie. W wakacje 1961 roku po raz pierwszy zetknął się z Prawosławiem, kiedy przyszedł do rosyjskiej cerkwi w Rawdon. Sześć lat później został przyjęty do Cerkwi prawosławnej przez arcybiskupa Witalisa z Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego Poza Granicami Rosji (Cerkiew zarubieżna, w angielskim skrócie ROCOR). Przez następne cztery lata brał aktywny udział w życiu parafialnym soboru św. Mikołaja w Montrealu. Ukończywszy studia slawistyczne w 1971 roku, wybrał monastycyzm jako życiową drogę. Miejscem nowicjatu (tj. bycia posłusznikiem) był słynny monaster Świętej Trójcy w Jordanville. W 1974 roku, po trzech lata studiowania w seminarium Świętej Trójcy, przyjął postrzyżyny mnisze.

Cztery lata później, tuż po przyjęciu święceń diakońskich, a następnie kapłańskich, został wysłany do Francji, by służyć w francuskojęzycznej parafii w Lyonie. W 1982 roku wrócił do Kanady, by pracować we Francuskiej Misji. Ta zaś w 1986 roku wystosowała prośbę, by została przyjęta do Archidiecezji Kanady w ramach Cerkwi amerykańskiej – OCA. Przez następne lata niósł posługę duszpasterską wśród francuskojęzycznych wspólnot prawosławnych, a ponadto do 2008 roku, czyli do przejścia na świecką emeryturę, pracował na pełny etat w szpitalu w Montrealu.

W 2009 roku wybrano go na pomocniczego biskupa archidiecezji Kanady, z tytułem biskupa miasta Quebec. Rok później mianowano go administratorem diecezji po tym, jak jej dotychczasowy ordynariusz, arcybiskup Serafin (Storheim), został oskarżony o seksualne molestowanie dwóch chłopców 25 lat wcześniej (serwis informował o tym m. in. tutaj). Na podstawie tylko zeznań dwóch mężczyzn hierarchę uznano za winnego jednego przypadku molestawania, i skazano na osiem miesięcy więzienia. Cerkiew natomiast zezwoliła mu na sprawowanie nabożeństw tylko w kaplicy św. Sylwana w Spencerville oraz cerkwi Świętej Trójcy w Edmonton.

Na podstawie: oca.org oraz archdiocese.ca

— Dominika Kovačević