Konferencja duchowieństwa Bukaresztu nt. świętych Konstantego i Heleny

Jubileusz 1700-lecia proklamowania edyktu mediolańskiego jest uroczyście obchodzony nie tylko w Serbii, na terenie której urodził się nadawca edyktu – św. cesarz Konstantyn Wielki – czy w Konstantynopolu – mieście, które założył, lecz także w innych miejscach, w tym Rumunii, w której to Cerkiew patronami obecnego, 2013 roku, ogłosiła właśnie świętych Konstantego i Helenę, o czym nasz serwis informował w tym miejscu.

Z tej okazji w tym roku doroczną pastersko-misyjną Konferencję Duchowieństwa Archidiecezji Bukaresztu przeprowadzono pod hasłem Święci Konstantyn i Helena – promotorzy wolności wyznania wspierający Cerkiew. Odbyła się ona w poniedziałek, 3 czerwca, w wielkim amfiteatrze im. patriarchy Teoktysta w Pałacu Patriarszym pod przewodnictwem patriarchy Daniela, a uczestniczyło w niej ponad 800 duchownych, ihumenów i ihumenii z Bukaresztu oraz okręgu Ilfow otaczającego stolicę Rumunii.

Konferencję rozpoczęła Boska Liturgia i nabożeństwo dziękczynne zwane w rumuńskiej tradycji Te Deum (przypomina ono molebień dziękczynny; na jego końcu śpiewa się Wielką Doksologię i/lub hymn Te Deum laudamus – w tłumaczeniu cs. Tiebie Boga hwalim) sprawowane w cerkwi pw. św. Spirydona Nowego przez biskupa pomocniczego archidiecezji Bukaresztu Warsonofiusza.

Potem, już w Pałacu Patriarszym, miał miejsce wykład zwierzchnika rumuńskiej Cerkwi zatytułowany Święci Konstantyn i Helena – prototypy świeckich, politycznych i społecznych chrześcijańskich przywódców. Na początku hierarcha skierował uwagę słuchaczy na ikonograficzne przedstawienia tych dwojga świętych: Na prawosławnych ikonach przedstawiających świętych cesarza Konstantego i Helenę, pomiędzy nimi znajduje się Krzyż, ponieważ św. Konstantyn odkrył Krzyż na niebie, a św. Helena na ziemi. W ten oto sposób, ich ikona przekazuje duchowy sens Świętego Krzyża – znak ofiarniczej miłości wcielonego Syna Bożego, który tajemniczo łączy niebo i ziemię, świat niewidzialny z widzialnym w wiecznej i niezmierzonej miłości Przenajświętszej Trójcy. Potem władyka wyjaśnił, jak wielką rolę ci święci mieli w obronie prześladowanych chrześcijan, rozwoju Kościoła i obronie jego jedności, a także, w jaki sposób to osiągnęli: Święci Konstantyn i Helena, w świetle Boskiej mądrości, na wzór i z mocą Chrystusa zrozumieli, że ofiarnicza miłość mająca na celu zapewnić pomyślność wielu ludziom, jest płomieniem i siłą chrześcijańskiej misji w świecie.

Po wykładzie patriarchy swoje naukowe wystąpienia mieli inni, specjalni goście konferencji, dotyczące następujących tematów:
– Edykt mediolański (313 r.): tolerancja i wolność dla chrześcijańskiego Kościoła;
– Chrześcijaństwo w kontekście polityki religijnej Konstantyna w latach 324-337;
– Konstantyn Wielki i nicejski symbol wiary (325 r.);
– Aspekty prawodawstwa nadanego przez Konstantyna dotyczące spraw moralno-społecznych i pomocy społecznej państwa dla Kościoła;
– Podstawowe cechy polityki religijnej świętych Konstantego i Heleny. Wolność religijna dzisiaj;
– Rozwój życia liturgicznego w czasach świętych Konstantego i Heleny;
– Kościelne prawo w czasach świętych Konstantego i Heleny. Sobory w Ancyrze (314), Nowej Cezarei (314/315), Pierwszy Sobór Powszechny (325);
– Kult i cześć dla świętych Konstantego i Heleny w Cerkwi;
– Przedstawienia świętych Konstantego i Heleny w starych drukach rumuńskich – tekstach i obrazach.

Na zakończenie konferencji każdy z jej uczestników dostał książkę zatytułowaną tak samo jak ona, a wydaną specjalnie na tę okoliczność. Zawarte są w niej pełne teksty wszystkich wykładów wymienionych wyżej wykładów.

Na podstawie: basilica.ro

— Dominika Kovačević