Letnia konferencja w seminarium św. Włodzimierza

„Rozumiemy życie, które jest za nami, ale żyjemy tym, co jest przed nami” - tym cytatem z Kierkegaarda ks. John Behr rozpoczął Letnią Konferencję Seminarium św. Włodzimierza w Stanach Zjednoczonych. W trakcie konferencji, która miała zbadać punkty zwrotne XX wieku prowadzące w kierunku Kościoła XXI wieku, wiele czasu przeznaczono analizie przeszłości. Jednak, jak zauważył później prof. Peter Bouteneff, należy podjąć się analizy tego, co było, aby lepiej zrozumieć teraźniejszość i ukształtować przyszłość.

W prezentacjach przedstawiono sobór moskiewski z lat 1917/18 oraz wizję św. Tichona, które wpłynęły na kształt życia kościelnego i struktur władzy kościelnej. Patrząc na bliższą przeszłość, przeprowadzono krytyczną analizę niektórych aspektów historii Kościoła Prawosławnego w Ameryce (OCA) w XX wieku.

Ksiądz Leonid Kishowsky omówił temat rzeczywistej wspólnoty między różnymi Kościołami prawosławnymi, która doprowadziła do ogłoszenia autokefalii Kościoła Prawosławnego w Ameryce, jak również zmieniających się stosunków między Kościołami od 1970 r.

Biskup Amphipolis Basil (Osborne) zgłębił współczesne skutki 28. kanonu soboru chalcedońskiego, który umieszczał kościoły na „terenach barbarzyńskich” w jurysdykcji patriarchatu Konstantynopola. Dowodził, że według wewnętrznej logiki tego kanonu Ameryka Północna mogłaby być uznana przez starożytny patriarchat rzymski, a patriarchat Konstantynopola powinien być traktowany jako tymczasowy administrator w perspektywie Wielkiej Schizmy.

W sesji zamykającej w niedzielne popołudnie poruszono zagadnienia teraźniejszości. Metropolita Jonasz przedstawił wizję czasów obecnych i przyszłości, opartą na podstawach ubiegłych wieków szczegółowo przeanalizowanych podczas poprzednich dwóch dni. Często odwoływał się do „kenotyczego” powołania Kościoła Prawosławnego w Ameryce. Siebie określił jako najmniejszego „pośród równych”. Powiedział, że OCA chętnie wtopi się we „w pełni autokefaliczny, zjednoczony Kościół w Ameryce Północnej, obejmujący wszystkich prawosławnych, swobodnie wybierających swoich hierarchów, a w odpowiednim czasie – patriarchę”. W międzyczasie przedstawił kilka praktycznych sugestii odnośnie do przejściowych etapów. W odpowiedzi na referat metropolity wystąpili: Charles Ajalat (kanclerz Antiocheńskiej Archidiecezji w Ameryce), ks. Mark Arey (sekretarz generalny SCOBA oraz członek prezydium ekumenicznego Greckiej Archidiecezji Ameryki Północnej), archimandryta Luke Murianko (przełożony klasztoru św. Trójcy oraz rektor seminarium św. Trójcy w Jordanville) oraz arcybiskup Nataniel z Detroit z episkopatu rumuńskiego.

Oprócz swojej treści konferencja była nadzwyczajna ze względu na swoją szeroką dostępność dla tych, którzy nie byli na niej fizycznie obecni. Internetowy przekaz video oraz nagrania w internetowym radiu Ancient Faith Radio sprawiły, że wykłady i dyskusje były pobrane łącznie przez ponad 2500 użytkowników internetu ze Stanów Zjednoczonych oraz 25 innych krajów. Pytania otrzymane pocztą elektroniczną od zdalnych obserwatorów zostały przekazane prelegentom, którzy następnie się do nich ustosunkowali. Wyrażały one głęboką wdzięczność za możliwość „uczestnictwa” w konferencji w taki właśnie sposób. Wiele osób wyraziło również pewien stopień niezadowolenia z czasu, jaki poświęcono analizie przeszłości. Osoby te chciały poruszyć palące zagadnienia teraźniejszości i przyszłości prawosławia w Ameryce Północnej, które znajduje się w kryzysie.

Podczas konferencji nie poruszono tematu współczesnego kryzysu ani też nie rozwiązano współczesnych problemów. Jednak zbudowano podstawę tego, jak należy podchodzić do konkretnych zagadnień. Dość istotnym wkładem tej konferencji było zgromadzenie hierarchów, duchowieństwa i liderów laikatu z różnych prawosławnych jurysdykcji w Ameryce Północnej, co pozwoliło wspólnie, głęboko i krytycznie spojrzeć na przeszłość i teraźniejszość. Uczestnikami konferencji było pięciu członków Świętego Synodu OCA (łącznie z metropolitą), kilku członków Rady Metropolitarnej OCA, kadra i administracja seminarium, łącznie z biskupem Troas Savasem (archidiecezja grecka), jak również ponad stu zarejestrowanych uczestników oraz niezliczona rzesza uczestników internetowych.

Dodatkowo, prawdziwa sakramentalna jedność, którą wszyscy prawosławni chrześcijanie dzielą w Chrystusie, została zamanifestowana we wspólnej celebracji Boskiej Liturgii w niedzielny poranek w kaplicy seminaryjnej. Poprzez dzielenie wspólnego kielicha Eucharystii rysa na jedności głoszenia i różne sposoby administracji Kościołem zostały zniwelowane i przedstawione w odpowiedniej perspektywie.

— Daniel Czerewacki