Liban: czuwanie pod przewodnictwem dwóch patriarchów w intencji porwanych biskupów

W wigilię Zesłania Świętego Ducha w libańskim monasterze Balamand dwóch prawosławnych antiocheńskich patriarchów: „grecki” Jan X (Yazigi) oraz „syryjski” (przynależący do Cerkwi orientalnych) Ignacy Zakka I Iwas poprowadziło modlitewne czuwanie w intencji porwanych równo dwa miesiące temu metropolitów Aleppo - Pawła (Yazigiego) i Jana (Ibrahima), a także wszystkich innych zaginionych wskutek toczącej się w Syrii wojny domowej. Zgromadziło ono kilkuset wiernych, obecni byli na nim także biskupi dwóch antiocheńskich Cerkwi.

Na czuwanie złożyły się modlitwy odmawiane przez duchownych i mniszki obydwu Cerkwi, procesja ze świecami, a także odczytanie już drugiego wspólnego oświadczenia patriarchów w sprawie porwanych hierarchów i konfliktu syryjskiego. Z pierwszym, wydanym tuż po ataku na biskupów, w wyniku którego zginął jadący z nimi diakon, można się zapoznać na łamach naszego serwisu w tym miejscu.

Nowe oświadczenie podzielono na kilka części rozpoczynających się od wezwań do danej osoby/grupy. Tak też pierwsze zaczyna się od słów: „Nasi kochani arcybiskupi Pawle i Janie”. W tej części zapisano m. in.: Jesteśmy z Was niezwykli dumni, i wdzięczni za Wasze wysiłki, których echa dotarły na Niebiosa. (…) Nigdy nie przestaliście mówić i pracować na rzecz prawdy, życia i braterskiej miłości. Wasza postawa spełnia te słowa: „Jeśli musimy umrzeć, lepiej umrzeć w Cerkwi modląc się, niż w domu, próbując się schronić” oraz „Jak mogę nic nie robić, opuścić mego brata, który cierpi? Nieważne jest niebezpieczeństwo, na które się wystawiam. Ważne jest to, co zyska mój brat!”. Waszą walką stała się czysta modlitwa, pokora i krew prawdziwej miłości. (…) Wasze milczenie przebija mury Niebios; mimo że minęły już dwa miesiące, miast nieustannego bólu, czujemy w głębi serca Waszą cierpliwość i stanowczość, oraz pewność, że Ten, który zstąpił do Otchłani i wyrwał z niej zmarłych, towarzyszy i Wam. Odczuwamy również błogosławieństwo, wzmocnienie sił duchowych i zjednoczenie w tej duchowej walce, by Dobra Nowina dotarła do nas jak najszybciej.

Drugie wezwanie odnosi się do wiernych metropolii Aleppo, pozbawionych swoich pasterzy. Patriarchowie przypominają im, iż czuwa nad nimi Dobry Pasterz – Chrystus.

W kolejnym punkcie hierarchowie zwrócili się do „dzieci Syrii”, mówiąc m. in.: Jesteście płucami, dzięki którym oddychamy powietrzem współistnienia, prawdziwych wartości, historią i przeznaczeniem. Wraz z Wami zawsze byliśmy budowniczymi społeczeństwa i życia opartych na wolności, wspólnocie i poświęceniu. To wszystko odziedziczyliśmy od naszych przodków, i przekazujemy naszym dzieciom. Dusza boli, doświadczając tego, co dzieje się w naszej ojczyźnie. Lecz nasza obecność jest świadectwem życia, braterstwa, współpracy. (…) Wzywamy Was, byście się wszyscy nawrócili do Boga, i powierzyli Mu samych siebie.

Następny akapit odnosi się do „braci Arabów”. Czytamy w nim m. in.: Jesteście ciałem, które tworzymy wszyscy razem. Radujemy się, kiedy wzrasta, i odczuwamy ból, kiedy cierpi. To ciało, wraz ze wszystkimi wyznaniami, religiami i narodami tworzy ciało o tożsamości jedynej w swoim rodzaju,, któremu służymy i my, i porwani metropolici Paweł i Jan. (…) Bez wątpienia, teraz trwamy w wielkiej walce o świętość tego ciała.

Piąte wezwanie oświadczenia skierowane jest do całej ludzkości. Patriarchowie proszą w nim o modlitwę, a także kierują prośbę do rządów „bliskich” i „dalekich”, by uczyniły wszystko w celu uwolnienia porwanych biskupów.

Przedostatni punkt wyszczególnia z rodziny ludzkiej „osoby dobrej woli i szczytnych celów”. Patriarchowie nazywają ich „naszymi uszami, które pomagają nam kierować się ku praworządności i prawdzie”.

Ostatnie wezwanie to modlitwa konkludująca całe oświadczenie. Hierarchowie proszą w niej Boga o powrót z „cichej cerkiewnej misji” metropolitów i Jana, by w ten sposób dać świadectwo prawdzie i wychwalić Imię Boże. Biskupi proszą tu również za Syrią, by zapanował w niej pokój, a także za Libanem, by nadal był mieszkaniem pokoju.

Patriarchowie antiocheńscy na końcu oświadczenia napisali: Twego Imienia, który jesteś Stwórcą wszystkich i światłości Niebios i ziemi, wzywamy zawsze. Przyjdź, i zbaw!

Z pełną treścią tego kilkustronicowego oświadczenia w różnych wersjach językowych można zapoznać się na oficjalnej stronie „greckiego” prawosławnego Patriarchatu Antiochii na facebooku.

Tutaj można obejrzeć transmisję tego nabożeństwa zrealizowaną przez libańską stację telewizyjną.

— Dominika Kovačević