Metropolita Amfilochiusz w Wenezueli

Kolejnym punktem trwającej już półtora miesiąca duszpasterskiej podróży metropolity Amfilochiusza do krajów serbskiej diecezji Ameryki Południowo-środkowej była Wenezuela. Pierwszą Liturgię w trakcie tej wizyty metropolita sprawował w święto Podwyższenia Krzyża w rosyjskiej cerkwi św. Mikołaja znajdujące się w stolicy kraju – Caracas. Liturgię wspólnie z metropolitą służyli proboszcz serbskiej parafii w Wenezueli – ks. Aleksander Đurđević oraz proboszcz parafii św. Mikołaja – ks. Paweł Wołkow, który urodził się w Serbii, dlatego też świetnie zna język serbski. W kazaniu władyka Amfilochiusz mówił, że w jednym z hymnów tego święta – Krzyżowi Twemu pokłon oddajemy, Władco, i święte zmartwychwstanie Twoje wysławiamy - zawarta jest cała nauka Ewangeliczna. Dodał też, że bez Cerkwi Chrystusowej, Liturgii i sakramentu Eucharystii nie ma możliwości zjednoczenia z Żywym Bogiem. Dlatego też świadectwo żyjących tutaj w diasporze prawosławnych chrześcijan jest tak ważne.

Z kolei o 22 naszego, a o 4 nad ranem wenezuelskiego czasu, serbski prawosławny portal pouke.org zorganizował za pośrednictwem strony youtube.com transmitowaną na żywo rozmowę z władyką Amfilochiuszem. Każda osoba posiadająca konto na Google mogła za pomocą komentarzy zadawać pytania władyce. Pytania dotyczyły głównie sytuacji Kościoła prawosławnego w Ameryce Łacińskiej. Metropolita podkreślił, że wszystkie prawosławne diecezji na tych ziemiach mają charakter misyjny, choć trzeba też pamiętać, iż wielu prawosławnych na tych ziemiach to imigranci, przeważnie uciekający przed prześladowaniami prawosławni Arabowie. Metropolita stwierdził, iż z racji wielkiej populacji krajów Południowej Ameryki, prawosławie ma na tych terenach wielki potencjał. Hierarcha przypomniał, że nie ma to znaczenia, iż prawosławie nie jest związane kulturowe z tą częścią świata – Chrystusową naukę należy głosić wszędzie. Władyka dodał, że narody zamieszkujące te ziemie są głodne prawdziwej wiary – tutejszy Kościół katolicki jest w kryzysie, a poza nim działają różne wspólnoty protestanckie, w tym niektóre nie mające tak naprawdę nic wspólnego z chrześcijaństwem – np. mormoni. Metropolita Czarnogóry przytoczył też opowieść jednego z brazylijskich konwertytów na prawosławie, który jeszcze na długo przed odkryciem Cerkwi twierdził, iż owszem, Kościół katolicki jest stary, ale musi istnieć jeszcze starszy Kościół chrześcijański. I kiedy pewnego dnia wstąpił do prawosławnej cerkwi w jednym z miast, i zobaczył ikony, od razu stwierdził, iż to jest właśnie ten najstarszy Kościół. Władyka zaznaczył również, iż w tej części świata ważne są tłumaczenia tekstów liturgicznych i książek związanych z prawosławną duchowością na języki hiszpański i portugalski. Serbska Cerkiew dokonała już kilku takich tłumaczeń na hiszpański, między innymi niektórych dzieł św. Mikołaja Velimirovića. W ramach rozwoju diecezji w przyszłym roku ma być także mianowany nowy biskup – metropolita Amfilochiusz jest tylko administratorem.

W transmisji uczestniczył także jeden z trzech kanonicznych macedońskich biskupów – władyka Marek. Macedoński hierarcha najpierw wyraził radość, iż mimo tak wielkiej odległości dzielącej Macedonię i Wenezuelę, to dzięki nowoczesnym technologiom jest możliwa taka bezpośrednia rozmowa. Potem biskup Marek opowiedział pokrótce o ostatnich prześladowaniach kanonicznej Cerkwi na terenie Macedonii. Transmisja trwała ponad 3 godziny, i śledziło ją około 6 000 osób. Tutaj można zobaczyć jej zapis.

W sobotę 29 września metropolita Amfilochiusz wraz z biskupem Ignacym (Patriarchat Antiocheński) sprawował Boską Liturgię w antiocheńskiej cerkwi św. Jerzego w Caracas. Byli na niej obecni duchowni ze wszystkich prawosławnych jurysdykcji działających w Wenezueli, tym samym dając świadectwo jedności Cerkwi. W kazaniu władyka nawiązał do prześladowań wiernych Cerkwi antiocheńskiej oraz jeszcze raz podkreślił wagę Boskiej Liturgii i częstotliwości przystępowania do sakramentu Eucharystii. Jak stwierdził hierarcha, niestety często o tym zapominamy: nawet jeśli przychodzimy na Liturgię, to z takim samym nastawieniem, jakbyśmy szli na jakąś wystawę – tylko oglądamy i palimy świeczki, nie uczestniczymy całym swoim jestestwem w modlitwie, nie podchodzimy do Priczastia. A bez tego nie mamy w sobie życia.

Na podstawie spc.rs oraz transmitowanej rozmowy z metropolitą Amfilochiuszem

— Dominika Kovačević