Prawosławna szkoła w Betanii

Betania leży na wschodnim zboczu Góry Oliwnej, niecałe 4 km od Starego Miasta w Jerozolimie. Obecnie stanowi część palestyńskiego miasta Al-Azariya (miasta Łazarza), zamieszkiwanego przez około 18000 mieszkańców, będącego pod kontrolą Autonomii Palestyńskiej. Jednak w praktyce brak tu silnej władzy administracyjnej – ani ze strony Palestyny ani ze strony Izraela, co utrudnia utrzymanie porządku publicznego. Kolejną trudnością w życiu miasta jest mur bezpieczeństwa wybudowany przez władze Izraela, odcinający Betanię od Jerozolimy Wschodniej, ku której to miasto w sposób naturalny ciąży. Wszystkie te czynniki doprowadziły do ubóstwa, przestępczości, zanieczyszczenia i niskiej jakości życia mieszkańców Betanii.

Od szpitala do szkoły dla dziewcząt
Szkoła dla dziewcząt w Betanii została założona w 1937 r. za czasów brytyjskich rządów w Palestynie. Dwóch anglikańskich misjonarzy zmierzających do Indii, postanowiło zatrzymać się w Jerozolimie, korzystając z gościny Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza Granicami Rosji, składającego się wówczas się niemal wyłącznie z Białych Rosjan i uchodźców, którzy porzucili swą ojczyznę, po tym, jak rządy w niej objęli komuniści. Ostatecznie wspomniani misjonarze przyjęli prawosławie. Po pewnym czasie przydzielono im zadanie założenia pensjonatu, czegoś w rodzaju szpitala dla palestyńskich dziewcząt. Miał on zostać wybudowany na posiadłościach Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w mieście Betanii. Przebywające w pensjonacie dziewczęta nie tylko się tam kurowały, ale także otrzymywały edukację. Takie były początki szkoły z pensjonatem dla dziewcząt z Ziemi Świętej. W 1972 r. została ona zarejestrowana jako niepubliczna szkoła chrześcijańska i otworzyła swe podwoje dla dziewcząt zarówno chrześcijańskiego, jak muzułmańskiego wyznania. Mimo ogromnych trudności społecznych i ekonomicznych z jakimi boryka się cała Betania, szkoła powszechnie uznawana jest za jedną z najlepszych prywatnych szkół we Wschodniej Jerozolimie.

Dyrektorem szkoły jest siostra Marta, Niemka, która przyjęła prawosławie, zakonnica w klasztorze Marii Magdaleny Getsemani. Marta, wraz z dwiema innymi siostrami – Rosjankami, oraz kolejną – Palestynką prowadzi szkołę i mieszka w niej. W szkole nauczają zarówno muzułmanie, jak chrześcijanie.

Obecnie do szkoły uczęszcza około 430 dziewcząt, z których zdecydowana większość to muzułmanki. 15 chrześcijanek pochodzi z różnych części Ziemi Świętej. Większość z nich to Palestynki, choć też znajdują się wśród nich także córki Rosjan przybyłych tu z ówczesnego ZSRR. Wszystkie z chrześcijanek, nie tylko uczą się w betańskiej szkole, ale też korzystają ze szkolnego internatu. Ich życie, a także wielu uczennic muzułmańskich, upływa tu pośród zakonnic oraz wolontariuszy - najczęściej wyznania prawosławnego – z Rosji, innych krajów europejskich oraz Stanów Zjednoczonych.

Wszystkie dziewczynki pochodzą z trudnych środowisk. Trudnych ze względu na ubóstwo, ale także dysfunkcyjność rodzin. Większość z nich nie może sobie pozwolić na opłacanie pełnej wysokości czesnego, mało tego, problemem jest tu zakup przyborów szkolnych. Niektóre z dziewczynek mają trudności w uczeniu się, będąc pod wpływem traumatycznych przeżyć, związanych z kłopotami rodzinnymi bądź okupacją. Nierzadko zdarza się, że po ukończeniu edukacji na poziomie szkoły średniej nie chcą wracać do swoich domów rodzinnych, co nie pozostaje bez wpływu na ofertę szkoły. Ta poszerza się o zajęcia przygotowujące do wyboru następnego etapu edukacji – który nazwalibyśmy zawodowym – z zakresu fryzjerstwa, szycia, pielęgniarstwa, czy też nauczania.

Pod wieloma względami, dziewczęta ze szkoły z internatem są jedną wielką rodziną, która jest bardzo ważną częścią wspólnoty liturgicznej i życia rosyjskich wspólnot zakonnych z Getsemani i Góry Oliwnej.

Projekt: teren rekreacyjny
W Betanii otwarta bezpieczna przestrzeń publiczna jest bardzo ograniczona ze względu na zurbanizowanie tego terenu, zanieczyszczenia, brak publicznych funduszy na budowę placów zabaw. W Jerozolimie wiele dzieci w wieku szkolnym nie ma dostępu do parków czy ogródków jordanowskich. Wyjątkowo zła polityczna i społeczna sytuacja Betanii, nakreślona pokrótce powyżej, sprawia, że potrzeba bezpiecznej i beztroskiej zabawy na świeżym powietrzu jest tu szczególnie odczuwalna.

Siostra Marta, przy pomocy działającej w Polsce Fundacji Aleph, stara się pozyskać środki na uporządkowanie przyszkolnego terenu i wybudowanie na nim placu zabaw. Obszar ten, liczący około 550 m2 znajduję się pomiędzy dwoma kaplicami, z których jedna upamiętnia spotkanie Jezusa z Marią i Martą, podczas którego Jezus poinformował kobiety o śmierci ich brata – Łazarza. (W tym miejscu wspomnijmy, że grób Łazarza znajduje się około pół kilometra od szkoły).

Zgodnie z wyceną zespół inżynierów mających doświadczenie w budowaniu placów zabaw o podobnych wielkości i przeznaczeniu, koszt prac zakup wszelkich, wysokiej jakości materiałów wynosi 65 000 dolarów. Za pozyskanie środków na budowę tego placu zabaw odpowiedzialna jest Fundacja Aleph (alephfoundation.org), ściśle współpracująca ze społecznymi, oddolnymi palestyńskimi organizacjami (przede wszystkim są to organizacje działające na rzecz kobiet i dzieci).

Budowa tego placu zabaw to kamień milowy w rozwoju szkoły. Wysiłek fizyczny, zabawa na świeżym powietrzu to nieodzowne elementy w rozwoju dziecka, wzmacniające oddziaływanie edukacji.
Wszystkich, którzy zechcą wesprzeć nas darowizną na ten cel, prosimy o wpłatę środków na konto Fundacji Aleph: 64 1020 1013 0000 0302 0315 6726 (konto złotówkowe) lub 82 1020 1013 0000 0102 0315 6791 (konto dolarowe) z dopiskiem „BETANIA”.

Więcej informacji o szkole chętnie udzieli Siostra Marta, do której można napisać, po rorsyjsku, angielsku lub niemiecku, na adres: [email protected].

Kontakt z Fundacją Aleph: Klara Sołtan-Kościelecka fundator i prezes Fundacji Aleph, [email protected], 505 611 902

— Klara Sołtan-Kościelecka