Święcenia i intronizacja biskupa Alaski

Diecezja Alaski nazywana jest diecezją-matką Prawosławnej Cerkwi w Ameryce (OCA). Pierwsze prawosławne parafie w Ameryce Północnej powstawały właśnie na Alasce, po dziś dzień jest to stan o największym skupisku parafii jurysdykcji OCA – działa ich tu 89. Co ciekawe, dzięki misji rosyjskiej Cerkwi sprzed dwóch wieków, większość prawosławnych mieszkańców Alaski – w tym kleru - to członkowie poszczególnych plemion eskimoskich.

Ta ważna diecezja od 2008 roku pozostawała bez biskupa. Wreszcie, w październiku ubiegłego roku, Święty Synod autokefalicznej Prawosławnej Cerkwi w Ameryce nominował archimandrytę Dawida (Maffeya) na ordynariusza tej diecezji.

Uroczystości chirotonii biskupiej i intronizacji archimandryty Dawida rozpoczęły się wielką wieczernią w soborze św. Innocentego Irkuckiego w Anchorage w czwartek, 20 lutego. Natomiast Boska Liturgia z chirotonią miała miejsce następnego dnia rano w tej samej świątyni. Liturgię sprawowało ponad 40 duchownych, w tym hierarchowie Cerkwi amerykańskiej, na czele z jej zwierzchnikiem – metropolitą Tichonem. Świątynię wypełnili wierni, a wśród nich nie zabrakło rodziny nowego biskupa – czwórki dzieci z małżonkami oraz jedynej wnuczki.

Na samym początku Liturgii biskup-elekt odczytał nicejsko-konstantynopolitański symbol wiary, po czym wyznał nauczanie Cerkwi w Świętą Trójcą, dogmaty chrystologiczne oraz przywiązanie do cerkiewnych kanonów i nauczania Świętych Ojców. Potem, w dalszej części Liturgii, miał miejsce właściwy ryt święceń biskupich. Po tym nowy hierarcha wyświęcił na prezbitera diakona Symeona Askoaka. W trakcie Eucharystii śpiewano hymny w języku angielskim i yupik (jeden z języków używanych przez Eskimosów), pojedyncze modlitwy rozlegały się również w języku cerkiewno-słowiańskim.

Natomiast Liturgia intronizacyjna władyki Dawida miała miejsce w niedzielę, 23 lutego, w soborze archanioła Michała w Sitka.

Nowy ordynariusz diecezji Alaski urodził się w 1952 roku w Pensylwanii, w rodzinie metodystów. W 1973 roku ożenił się z Karen Meterko, z którą ma czwórkę dzieci. Dwa lata później przyjął Prawosławie, i wraz z żoną byli aktywnymi członkami lokalnej parafii. W 1981 roku został wyświęcony na diakona, zaś dwanaście lat później na prezbitera. Ukończył seminarium św. Tichona, jest magistrem nie tylko teologii, lecz także historii sztuki sakralnej oraz filozofii. Po śmierci swojej matuszki w 2007 roku przyjął postrzyżyny mnisze.

Hymny i inne prawosławne teksty w językach eskimoskich (w tym nagrania audio)

Na podstawie: oca.org

— Dominika Kovačević