Teheran: 70-lecie soboru św. Mikołaja

22 maja 2015 r., kiedy wg starego stylu przypada święto przeniesienia relikwi św. Mikołaja z Miry Licyjskiej do Bar, w prawosławnej rosyjskiej parafii w stolicy Iranu – Teheranie – odbyły się uroczystości poświęcone 70-leciu lokalnej katedry pw. św. Mikołaja.

Z błogosławieństwa patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Cyryla, Świętą Liturgię z okazji święta soboru św. Mikołaja sprawował abp Baku i Azerbejdżanu Aleksander. Towarzyszył mu proboszcz soboru – archimandryta Aleksander (Zakreszew), a także kler diecezji bakińskiej: przełożony klasztoru Mitrofan (Bezotosnyj) i diakon Bartosz Sotnikow).
Podczas nabożeństwa za zmarłych zostali wspomniani: budowniczy cerkwi: archim. Witalij (Siergijew), archim. Władimir (Małyszew) i architekt Mikołaj Markow.

W cerkwi obecny był tymczasowy pełnomocnik Rosji w sprawach Iranu A.W. Judencew i ambasador Republiki Białorusi w Iranie W.W. Rybak. Na Liturgię przybyli również pielgrzymi z rosyjskiej cerkwi pw. św. apostoła Filipa w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Śpiewał chór pod kierownictwem Mariny Aksionowej.

Po zakończeniu Liturgii miała miejsce procesja wokół świątyni. Sprawowano też nabożeństwo dziękczynne do św. Mikołaja Cudotwórcy.

Na koniec władyka Aleksander podziękował proboszczowi, staroście i parafianom za obecność w tak ważnym dniu. Podkreślił, że w tym roku mija 20 lat od czasu powrotu parafii łono Matki Cerkwi i mianowania ojca Aleksandra proboszczem cerkwi w Teheranie. W odpowiedzi archimandryta Aleksander podziękował władyce za uwagę i miłość do soboru św. Mikołaja w Teheranie. Następnie wszyscy obecni udali się do refektarzu (parafialnej jadalni), gdzie dzięki staraniom starosty Emmanuela Szyrani zorganizowano poczęstunek.

Historia powstania Soboru św. Mikołaja jest bardzo interesująca. Kiedy sowieccy dyplomaci w 1921 r. zamknęli dwie cerkwie w Teheranie, rosyjska wspólnota prawosławna wybudowała domową cerkiew pw. św. Mikołaja na ulicy Aromanie, gdzie Liturgie sprawował ostatni misjonarz Rosyjskiej Misji Duchownej w Urmii archimandryta Witalij (Siergijew). W 1941 r. do stolicy Iranu przybył mnich Włodzimierz Małyszew. To dzięki jego staraniom udało się zgromadzić środki, za które kupiono część ziemi naprzeciwko ambasady USA w Teheranie.

21 sierpnia 1944 r. zapoczątkowano budowę cerkwi. Świątynia wznosiła się zgodnie z projektem i pod nadzorem architekta Mikołaja Markowa. 9 kwietnia 1945 r. odbyło się jej uroczyste poświęcenie.
Parafia była pod opieką duchowieństwa Rosyjskiej Cerkwi Zagranicznej, jednak w latach 80. została ona bez kapłana. Na początku 1995 r. parafianie zwrócili się do patriarchy moskiewskiego i całej Rosji Aleksego II z prośbą o powrót na łono Matki Cerkwi.
22 lutego 1995 r. Święty Sobór Biskupów postanowił przyjąć parafię do jurysdykcji Patriarchatu Moskiewskiego i mianować mnicha Aleksandra (Zarkeszewa) proboszczem Soboru św. Mikołaja w Teheranie.

Chrześcijaństwo w Iranie obecne jest od bardzo dawna, praktycznie od samych początków istnienia tej religii. W tym kraju działają, oprócz rosyjskich parafii, Cerkiew gruzińska i Ormiańska (ta druga ma najwięcej parafii). Niemały procent chrześcijan stanowią także wierni Kościoła asyryjskiego (nestoriańskiego). Na terytorium Iranu prawosławie wyznają przedstawiciele mniejszości narodowych: część Ormian, Gruzinów i Asyryjczyków.
Liczbę wszystkich chrześcijan w Iranie szacuje się na około 370 tysięcy.

Na podstawie: mospat.ru

— Agnieszka Puciłowska