Zmarła przełożona monasteru w Bussy-en-Othe

Na początku listopada br. do wieczności odeszły dwie wyjątkowe mniszki, które od wielu lat swoją posługę w monasterze Opieki Matki Bożej w Bussy-en-Othe we Francji: ihumenia Olga (ur. 1915) oraz mniszka Elżbieta (ur. 1922).

Matka Olga (w życiu świeckim Jelena Slezkina) pochodziła z rodziny rosyjskich emigrantów. Przed wstąpieniem do monasteru ukończyła studia prawnicze, obroniła doktorat poświęcony rosyjskiemu filozofowi Iwanowi Kiriejewskiemu oraz Pustelni Optyńskiej. Była nauczycielką w szkole dla dziewcząt w Paryżu, a następnie lektorką języka rosyjskiego w Narodowym Instytucie Języków Orientalnych.

Jej rodzina była blisko związana z Cerkwią: starszy brat przyszłej mniszki był hipodiakonem egzarchy parafii rosyjskich w Europie Zachodniej, metropolity Eulogiusza (Gieorgijewskiego). Jelena Slezkina działała w Chrześcijańskim Ruchu Studentów Rosyjskich (ACER), w kolejnych latach pracowała w redakcji prawosławnego pisma „Wieczność” (L'Eternel), czytała i śpiewała w cerkwi w Asnières, pracowała w miejscowej szkole parafialnej oraz w przytułku dla osób starszych i chorych działającym przy świątyni. W tajemnicy złożyła w 1964 r. śluby mnisze w riasofor. Na mniszkę została postrzyżona w 1988 r. – wcześniej pozostawała w świecie, opiekując się chorą matką.

Mniszy podwig niosła w istniejącym od 1946 r. monasterze w Bussy-en-Othe. W 1992 r., kiedy została jego przełożoną, podniesiono ją do godności ihumenii. Była kontynuatorką dzieła twórczyń klasztoru, mniszek Eudokcji i Teodozji. We wspólnocie żyły mniszki pochodzące z różnych krajów. Monaster przyjmował każdego poszukującego prawdy o Bogu. Ihumenia Olga zainicjowała również rozbudowę monasteru i wzniesienie w nim nowej cerkwi pw. Przemienienia Pańskiego. W niej 9 listopada została pochowana.

Wiecznaja pamiat'!

— Małgorzata Kulbaczewska