GRZEGORZ Z SYNAJU, mnich (Prepodobnyj Grigorij Sinait), 8/21 sierpnia.
Urodził się około 1268 r. w bogatej rodzinie niedaleko Smyrny. Około 1290 r. Turcy Seldżuccy uprowadzili go i wysłali na Cypr. Stamtąd został wykupiony przez sąsiadów. Uwolniony z niewoli udał się na Górę Synaj i przyłączył do wspólnoty zakonnej, gdzie sprawował funkcję kucharza. Był też świetnym kaligrafem i człowiekiem wyjątkowo biegłym w piśmie. Surowością swego życia, postem i modlitwą szybko prześcignął innych braci. Stało się to przyczyną ich zawiści, która doprowadziła do jego odejścia na Kretę. Tu od jakiegoś mnicha nauczył się sztuki cichej modlitwy. Następnie udał się na Świętą Górę Atos, gdzie poznawszy wszystkie monastery z goryczą stwierdził, że tamtejsi mnisi nie doceniają "prawdziwej ciszy i kontemplacji". Zbudował sobie celę na pustkowiu i zaczął głosić swoje przekonania na temat modlitwy.
Po jakimś czasie Grzegorz udał się na zachodni brzeg Morza Czarnego i około 1325 r. założył monaster na górze Paroria niedaleko Sozopola. Tu, nękany przez Turków, spędził resztę swego życia. Zmarł w 1346 r.
Pozostawił po sobie wiele pism, a jego tezy wywarły znaczny wpływ na naukę Cerkwi prawosławnej. Podkreślał w nich korzyści płynące z ćwiczeń fizycznych (np. rytmiczne oddychanie) dla uzyskania absolutnej koncentracji w czasie cichej modlitwy.
Na ikonach święty przedstawiany jest jako mężczyzna w średnim wieku z dosyć krótką, kasztanową brodą i spadającymi na ramiona włosami. Odziany jest w czarną, mniszą mantię. Zazwyczaj ręce ma modlitewnie złożone na piersi.
Imię Grzegorz wywodzi się z greki i oznacza "czuwający; czujny".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
