Innocenty Irkucki (1805)

INNOCENTY, biskup Irkucka (Swiatitiel Innokientij, jepiskop Irkutskij), 9/22 lutego (rocznica otwarcia relikwii w 1805 r.) i 26 listopada/9 grudnia (rocznica śmierci), zm. 1731

Pochodził ze szlacheckiej rodziny. Po ukończeniu Kijowskiego Brackiego Kolegium, w 1708 r. złożył śluby zakonne w Ławrze Kijowsko-Pieczerskiej.

W latach 1710-1720 przyszły biskup wykładał literaturę, filozofię, metafizykę i teologię moralną w Moskiewskiej Akademii Słowiano-Greko-Łacińskiej. W 1720 r. został przełożonym Ławry Aleksandra Newskiego w Petersburgu, a rok później wyświęcono go na biskupa perejesławskiego.

W 1727 r. rozpoczął się główny etap życia władyki. Otrzymał katedrę biskupa irkuckiego i w ciągu zaledwie pięciu lat pracy misyjnej zasiał ziarna wiary prawosławnej w większości serc miejscowej ludności, głównie Buriatów, Tunguzów i Jakutów. Nauczając Słowa Bożego i języka rosyjskiego, Innocenty otworzył szkołę dla przyszłych duchownych, zbudował nowe świątynie.

Surowy klimat Syberii niekorzystnie wpływał na jego zdrowie. Pierwszy biskup irkucki zmarł 26 listopada 1731 r. Został pochowany w podziemiach cerkwi Tychwińskiej Monasteru Wniebowzięcia w Irkucku. Po ponad trzydziestu latach, podczas remontu świątyni okazało się, że jego ciało nie uległo rozkładowi. Miały też miejsce cudowne uzdrowienia. Wówczas relikwie przeniesiono do głównej świątyni monasteru. Uroczystościom towarzyszyły kolejne łaski przywracania zdrowia.

Innocenty został kanonizowany przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną w 1804 r. 9 lutego 1805 r. relikwie świętego uroczyście przeniesiono do miejscowej katedry. Wkrótce zwyczaj organizowania w tym dniu procesji rozprzestrzenił się na całą Syberię. Uważany jest za jednego z największych rosyjskich misjonarzy XVIII w.

W ikonografii święty przedstawiany jest w dwóch dosyć odmiennych typach. W pierwszym ubrany jest w uroczyste szaty biskupie i mitrę, w prawej dłoni trzyma krzyż, a w lewej Ewangelię. W drugim typie ma na sobie fioletową mantię biskupią, na głowie czarny kłobuk, prawą ręką błogosławi, w lewej dzierży żezł. W obu wyobrażeniach jest starszym mężczyzną z krótką, kasztanową brodą i długimi włosami, pasemkami spadającymi na ramiona.

Innocenty to imię pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "niewinny, prawy".

oprac. Jarosław Charkiewicz